Puck14 schreef:Hi ladies
Ik heb een poging gedaan alles bij te lezen.
@Tanja: jammer dat je zo beroerd bent meid! Alles voor het goede doel maar ik vind dat de misselijkheid en met name het overgeven toch wel erg onderschat wordt. Ik hoop voor je dat het niet te lang aanhoudt. En je kunt naar de dokter gaan en er iets voor krijgen he? Vriendinnen van mij hebben daar veel baat bij gehad.
Lief van je en goede tip! Ik ga denk ik vandaag langs de apotheek.
Vandaag is het nog erger dan ik gehad heb: de auto langs de kant moeten zetten op weg naar werk en in de berm overgegeven, meteen op 't werk weer naar het toilet gerend ...
Puck14 schreef:Ik lees me helemaal suf de laatste dagen en gezien mijn moeder haar hartritme stoornis, te hoge bloeddruk en suiker denk ik zelf aan vasculaire dementie. Evi, ik herken ook veel in het verhaal over je vader.
Ik heb er echt heel veel moeite mee. Wat er ook uit komt, mijn moeder is gewoon niet meer de vrouw die ik ken. Ik heb al een jaar of 2 het gevoel dat mijn moeder heel snel achteruit gaat en ik ben wel eens bang geweest dat ik heel plotseling en onverwachts afscheid van haar moet nemen.
Ik weet niet welk idee ik erger vind, dat of het idee dat ze zo langzaam aftakelt en zelf niets meer kan. Dit weekend sleepte ze steeds een tas mee met schoon ondergoed en kleren (als ze de tas niet kwijt was) voor het geval ze een "ongelukje" zou hebben. Ik ga daar heel slecht mee om.
Ze is nog maar 61.. het hoort toch niet zo te gaan??
Haar eigen huisarts is met vakantie. De vervanger wil niets doen gezien haar voorgeschiedenis. Ik ga maandag bellen voor een afspraak waar ik samen met mijn moeder naartoe wil.
Hier is het verder loeidruk! Weten jullie nog dat ik zo liep te zeuren dat ik niets te doen had? Waar is die tijd gebleven zeg? Ik maak zoveel uren dat ik alle vrije dagen van eerder weer terug verdien haha. Prima hoor, maar ik dacht vandaag wel voor het eerst dat deze baan toch wel erg heftig wordt met een eventuele zwangerschap. Maar goed, dat moet je ondervinden denk ik.
Vandaag alweer een week aan de ovu testen. Ik voeg de foto van vandaag even bij. Hij is nog niet positief maar ik verwacht morgen toch wel een positieve test. (dus Vaddie dan lopen we redelijk gelijk!)
Ik heb links onderin af en toe ook al een prik wat aangeeft dat er ergens iets aan het voorbereiden is. Lief is een held. Die stond heel lief op mijn voicemail dat ik het maar moest laten weten als hij thuis nodig was. Dan zou hij proberen eerder naar huis te komen. We hebben elkaar op zijn verjaardag voor het eerst met een baby bezig gezien (8 weken oud). Sindsdien is hij niet meer te houden. Het maakt hem inmiddels niets meer uit als ik kotsend in de auto hang straks haha. Het baby voor en baby na.
Overigens hebben we deze week al goed geoefend. Toch een beetje het vakantie gevoel denk ik. Gisteren een dag rust genomen en vanavond tot zondag hebben we een missie hihi.
[ATTACH=CONFIG]2402[/ATTACH]
Ik vind het zo erg van je moeder en zo vervelend dat je niet snel terecht kunt bij haar huisarts. Ik hoop dat je meteen maandag terecht kunt en hier begeleiding bij krijgt. Ze is nog zo jong ja, 61! Dat hoort niet bij die leeftijd.
Misschien juist nu fijn dat je het druk op je werk hebt. Dat leidt je misschien een beetje af?
Wat spannend, ga die ovulatie maar super benutten! Leuk te zien dat je bij jou duidelijk ziet dat de test iedere dag een stukje sterker wordt. Mij is dat nooit gelukt. Nou, zet hem op!!!!
Ik reageer snel op iedereen, maar nu komt een collega binnen ... doeidoei