finaly87 schreef:vj, ja dat weet ik idd van t afscheid niet te lang maken en ik zei dat ook altijd tegen ouders.. maar.. uhm.. bij Jayron is t toch heeeel moeilijk!! Als hij gaat huilen dan ben ik zeker geneigd in nog een knuffel, nog een kus, nog even dit, nog even dat.. weet ik zeker.. maar kan em zo moeilijk loslaten! heb er gisteravond wat traantjes om gelaten in bed en viel pas rond 2 uur een keer in slaap :s.. ja echt te erg.. slaat nergens op maar Jayron is gewoon absoluut geen huiler.. en als hij huilt is er echt wat en ben ik er om hem te troosten.. t idee dat ik nu dus van hem weg moet gaan lopen terwijl hij mij nodig heeft.. nee vreselijk..
Hoop dus vurig dat hij dat niet gaat doen, maar weet bijna zeker dat hij wel gaat huilen als ik weg loop :s..
Moet t nog maar ff uit mn hoofd zetten en gewoon zien hoe t woensdag gaat, kan me er veel te druk om maken *zucht.. (zit ook nog vol hormonen geloof ik haha)
Finaly, is ook logisch dat je het van je eigen kind veel moeilijker is. je emotionele band is ook veel sterker dan met andere kindjes.
Je kan dan beter erna zelf een potje gaan huilen thuis. Maar het voor hem nog moeilijker als je elke keer nog even dit en nog even dat doet.
Hij zal sneller wennen zo. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat!! Miss kan je bij iemand een bakkie gaan doen als je hem hebt gebracht?
of even winkelen! gelukkig is J al groot en zal hij snel wennen!