Niena schreef:Dank dames!
Dat klinkt behoorlijk serieus Nien en dat naast je studie...knap hoor!!!
Ik kan me voorstellen Maja dat werken en zwanger zijn heel zwaar is. Mag ik je vragen of je dan nu al met vroegtijdig zwangerschapsverlof gaat of onbetaald verlof?
Die was voor mij toch? 😉
Nou, ik werkte al geen hele dagen meer omdat ik ook last heb van bekkeninstabiliteit, dus het zat er min of meer wel aan te komen. Ik heb het zo lang mogelijk proberen te redden, maar het werk werd me nu echt te zwaar (werk in een winkel) en dus is dit nu de verstandigste beslissing. Maar ik ben dan gewoon ziek gemeld. Ik krijg gewoon doorbetaald en de baas ook, want hij is 100% verzekerd voor zwangerschapsgerelateerde ziektemeldingen.
Ik had officieel nog moeten werken tm 23 december, maar dat had ik nooit meer gered. Het gaat gewoon niet als je de hele tijd moet lopen staan en bukken en tillen en zo en dan last hebt van bekkeninstabiliteit...
We waren gelukkig allebei wel vrij nuchter ingesteld wat betreft het kinderen krijgen. We hadden echt zoiets van, we stoppen met de pil en dan zien we wel wanneer het lukt. Nou, gelijk dus de 1e keer. Dat was eerlijk gezegd best even schrikken. Maar dat ging mis. Daarna even korte break gehad. Toen weer aan de slag en weer gelijk zwanger. Ging weer mis. Weer door gegaan, na een paar rondes was ik weer zwanger. (dat was de tweeling), maar dat ging net voordat we het bekend wilde maken ook mis. Ben toen in het ziekenhuis geweest en de gyn wilde gelijk onderzoeken doen, omdat het nu al voor de 3e keer mis was gegaan. We hebben onderzoeken gehad en dat was allemaal positief. Er was dus helemaal niets mis met mij of mijn vriend. Ik had 'gewoon' pech. Ondanks dat je je toch wel een beetje zorgen maakt heb ik eerlijk gezegd nooit gedacht dat er echt iets mis was. Dat het inderdaad 'gewoon' pech was.
Ik heb na de curettage van de laatste zwangerschap een paar maanden niet zwanger mogen worden ivm die onderzoeken, maar ongeveer twee maanden nadat we er weer voor mochten gaan begon het ook weer te kriebelen en zijn we weer aan de klus gegaan en zie hier het resultaat, al meer dan 28 weken zwanger en buiten die rottige bijkomstigheden voel ik me prima en verloopt de zwangerschap nu goed. 😊
Ik hoop dat je je niet al te veel aantrekt van de verhalen hier van de meiden waarbij het allemaal niet zo wil lukken. Bij veel dames gaat het wel vrij snel en zonder narigheid, maar de harde waarheid is ook dat het helaas bij een aantal dames niet zo vanzelf gaat en dat is wel erg jammer natuurlijk. Op den duur ook frustrerend.
Het wil dus helemaal niet zeggen dat jij ook veel kans hebt op het lang uitblijven van een zwangerschap, maar je zei het zelf al, de kans bestaat natuurlijk dat het niet gelijk pats boem raak is. En ik denk dat het goed is dat je dat beeld ook hebt, dan sta je wel met beide benen op de grond. Sommige mensen denken even zwanger te worden....nou, bij de meeste vrouwen duurt het helaas even. Maar wie weet ben je een geluksvogel net als Rebecca 😉