Miranda schreef:Vivi ik moet ineens aan jou denken...
Hoe gaat het met je meis?
Trek je het allemaal nog een beetje.
Rustig aan doen!!
Dikke knufff
typisch dat je op dat moment aan me dacht... toen zat ik net in een giga huilbui op mijn werk. Werken blijft lastig, ik ben gewoon overbelast maar op de één of andere manier ben ik heel goed geworden in 'voelen' en dan dus ook gewoon toelaten (ik word echt helemaal zen op een dag hoor) en ook in het stellen van grenzen. de reden dat ik ging huilen was namelijk dat ik na 14 dagen afwezigheid binnen 2 minuten weer gelijk een hoop zooi op mijn dakje gegooid kreeg terwijl iedereen zegt dat ik 'rustig aan moet doen hoor' dus ik heb gezegd: dit kan ik niet, dit kan ik wel en dat ben ik ook de rest van de dag gaan doen. I probeer te overleven.... en dat gaat ook wel aardig.
Alleen, ik weet gewoon niet of het verstandig is om te proberen zwanger te worden. Ik weet het echt niet.
Ik had vorige maand zoiets van ik laat de natuur z'n gang gaan. de klap van een positieve test en dan toch weer niet was echt te groot, dat wil ik niet over 2 wkn alweer. dus dan zou ik ook moeten proberen niet zwanger te raken. Maar een ander stemmetje telt toch weer de dagen van de cyclus en wanneer ik dan moet gaan klussen... ik weet het echt niet. Sommigen zeggen dat je lichaam het ook kan afstoten wanneer je zo gestresst bent als ik... dan zou ik zelf de vruchtjes vermoorden ofzo??? terwijl ik het zoooooooooo graag wil. What to do???
Ik heb trouwens 1-1 de vk niet meer gebeld maar gisteren had ik ineens bruinig slijm (???) dus heb ik alsnog gebeld. Maar degene die ik wilde was er niet en ik heb afgesproken as vrijdag te bellen. Misschien toch nog even een controle echo. Ik krijg steeds meer angst dat iets niet goed zit in mij.
xxx