De bevalling... het is me echt 100% meegevallen, het is dan ook bizar snel gegaan! Ik heb er in totaal 4 1/2 uur over gedaan, ook totaal niet wat ik verwacht had van de bevalling! Ik was vorige week zaterdag natuurlijk uitgerekend en ik was het echt hartstikke zat.. bleh ik wilde ook graag ons kindje en ik had nergens geen zin meer in. Ik heb zaterdag toen ook echt nog veel gedaan, tuin aangeveegd, stofzuigen etc etc. In de avond werd toen plotseling mijn vader opgenomen in het ZH dus waren we druk met heen en weer rijden naar het ZH en nog voelde ik niets!
Uiteindelijk om 12 uur s'avonds naar bed gegaan en ik werd om 3.30 uur wakker en ik dacht hej, wat voel ik nou! Ik had mn man nog even laten liggen want ik dacht, zon vaart zal het niet lopen! Ze kwamen toch wel erg snel achter elkaar en werden steeds pijnlijker, ik ben even onder de douche gaan staan en daarna gebeld naar de VK Ze zei dat ik ze goed moest proberen op te vangen en als ze pijnlijker en frequenter kwamen dat ik dan moest bellen, anders zou zij om 8 uur s'morgens naar mij toe komen. Om 6.15 was het haast niet meer uit te houden en heeft mijn man weer gebeld naar de VK. De VK was er dan ook om 6.30 uur, ik had 4 cm! We mochten op onze gemak naar het ZH gaan rijden, de weeen werden heftiger en in de auto was het echt niet uit te houden af en toe, ik zei tegen mijn man(nooit meer!!) hihi, eenmaal aangekomen in het ZH om 7.25 uur, bracht mijn man mij in de rolstoel naar de verloskamer.
Ik moest even gaan plassen van de Verpleegkundige en ik ging op de wc zitten en ik kreeg toch een wee, ik dacht dit is niet goed! Ik riep naar mijn man HET KIND KOMT ERUIT! Hij gauw rennen naar de verpleegkundige, ze kwamen me gelijk met 3 man van de wc afhalen, ik werd op het bed gelegd onderkleding werd uitgetrokken en de dienstdoende nachtgyn stond in no time bij me bed, voordat ik er zelf erg in kon hebben zei ze tegen mij, Meid jullie kindje komt eraan doe maar zachtjes mee duwen.
Doordat B.rian zn hartslag naar beneden ging, moest hij er uit! Ze hebben me gelijk een knip gegeven en de wee erna was onze Brian er! om 7.58 uur!
Nou dat had ik nooit durven denken dat het zo bizar snel zou kunnen gaan... !!
En de pijn idd het viel me reuze mee, alleen de weeen vond ik wel echt verschrikkelijk hoor en het hechten vond ik ook bepaald geen pretje. Maar het is me ontzettend meegevallen, had ook gedacht dat ik half dood zou gaan, maar de uitdrijving vond ik het minst erg je voelt het idd even maar het is zeker niet het ergste.
We waren om 12.00 uur weer thuis en toen begon het besef dat we echt een kleintje hadden gekregen.. wat een wonder!
Ik wilde in eerste instantie BV gaan proberen maar de eerste nacht was het echt een drama, Brian zn onderlipje was naar binnen zodat hij niet goed kon toehappen en ik werd er echt enorm onzeker van. De volgende ochtend dus toch gekozen voor de Fles en wat een rust! Echt heerlijk, ik weet nu gewoon dat BV niet mijn ding is.
Zo een heel verhaal.. had er nu pas tijd voor om het even erin te zetten!