Afgelopen vrijdag ben ik erachter gekomen dat ik na 7 weken zwangerschap een miskraam heb gekregen. Ik vind dit erg lastig, van het in de wolken zijn naar de realiteit, niets meer. Zijn er meer die dit meemaken? Hoe gaan jullie verder? Ik heb op dit moment nog steeds bloedverlies met krampen.
buddhaOud lidBerichten: 3.828Lid sinds: 4 februari 2012
Ik heb met bijna 10 weken zwangerschap een miskraam gehad. Was ook ontroostbaar, zo zit je nog op je roze wolk en stel je je erop in dat je over een tijdje mama mag worden en dan is er inderdaad plots niets meer. Ik had het geluk de maand erop alweer zwanger te zijn, maar weet nog wel dat ik de weken ertussen intens verdrietig was. Hopelijk lukt het om het verdriet een plaatsje te geven en ben je snel weer zwanger!
RushmoreOud lidBerichten: 142Lid sinds: 20 september 2014
Bedankt! Ik zal eens op zoek gaan. Ik voel me eigenlijk al weer een stuk beter, heb gelukkig een week vakantie, dus even lekker uitgerust. Het bloeden is ook bijna gestopt en heb nog een beetje last van krampen. Ik heb me er bij neergelegd, denk dat het al in de 6de week verkeerd ging, doordat ik toen al een beetje bloedde. Ik hoop zo dat ik snel weer zwanger mag zijn!
buddhaOud lidBerichten: 3.828Lid sinds: 4 februari 2012
Ik heb ook met 7w5d een miskraam gehad. Mijn vriend en ik hadden vanaf dag 1 al we mogen niet te blij zijn want als het verkeerd gaat dan... Nou de klap kwam net zo hard binnen ondanks dat we er een beetje op ingesteld waren. Ik heb dezelfde avond nog een echo gehad en idd een miskraam. Klinkt misschien een beetje vreemd maar we hebben het vruchtje op kunnen vangen en het bleek gestopt te zijn tussen de 5&6 weken.
Ben een goeie week ongesteld geweest en was die maand alleen maar bezig met zwanger willen worden, mijn hormonen waren op hol geslagen. Na 28 dagen werd ik weer ongesteld, ene kant wel blij want yes een normale cyclus. Daarna had ik zoiets van het komt als het komt en komt het nog niet dan moeten we nog even wachten. Maar daarna toch weer zwanger en super blij. Wel onzeker de eerste periode vooral tot aan weken van de miskraam toen. Maar zoals je kunt zien inmiddels alweer bijna 31 weken zwanger.
Ik kan je alleen maar het advies geven, probeer er relaxed in te staan, zover dat gaat natuurlijk 😉 En blijf praten met vriendlief. Ik deed dit de eerste week na de mk eigenlijk niet en dat brak me snel op. Geloof beetje lang verhaal geworden, sorrie 😊
Ik wens je heel succes en vooral plezier om weer voor een wondertje te gaan en ik hoop dat het snel zo mag zijn!!
Liefs Bach
leonecOud lidBerichten: 2.859Lid sinds: 9 september 2008
Het is hier nog steeds niet erg positief. Miskraam niet op gang gekomen, ben al 5 weken aan het bloeden, medicijnen geprobeerd, niets opgeleverd, donderdag curretage. Mensen met ervaring? Zie er beetje tegenop..
pooh1986Oud lidBerichten: 2.786Lid sinds: 3 december 2011
He meis, Ik heb ook al in ons andere topic gereageerd. Ik heb zelf 3 curettages gehad, 2 van een miskraam en 1 van placentaresten. Het blijft voor iedereen persoonlijk hoe ze de curettage ervaren denk ik, maar de ingreep op zichzelf is niet zo zwaar. Zorg ervoor dat je wat paracetamol in huis hebt en plan 2 dgn daarna niet al te veel. Ik heb zelf alleen dezelfde avond last van buikpijn gehad gehad..volgende dag ging het lichamelijk best wel weer eigenlijk. Maar het is gewoon goed om je lichaam de rust te gunnen. Geestelijk daarintegen vond ik het heel zwaar. Het idee dat het babytje echt weg was vond ik moeilijk te verdragen. En de hoop op ooit een goede afloop was ver te zoeken. De derde zwangerschap ging echter wel allemaal goed...totdat na een aantal wkn na de bevalling bleek dat ik placentaresten had en opnieuw gecuretteerd moest worden. Veel oud zeer kwam naar boven en was opnieuw emotioneel terwijl ik nu toch echt een prachtig wondertje in mijn armen had.
Probeer je eraan vast te houden dat het lichamelijke stukje na donderdag echt over is..je zult natuurlijk nog wat nabloeden maar het is dan ook wel weer klaar. Heel veel sterkte met het geestelijke stukje, dat is voor iedereen anders en al het verdriet mag er wezen...knuf!
Bach86Oud lidBerichten: 443Lid sinds: 1 februari 2014
Ik kan je hier geen advies in geven. Zoals ik al schreef bij mij kwam het vanzelf allemaal.
Ik wil je alleen heel veel sterkte wensen en hopelijk kun je het na de curettage een plekje geven en kunnen jullie daarna weer met goede moed verder. Wat pooh wel zegt geef je lichaam de rust die het nodig heeft en neem er geestelijk ook de tijd voor. En idd het verdriet mag er wezen dus gooi dat er ook lekker uit! Knuffel!
Liefs Bach
Tijger1Oud lidBerichten: 11.033Lid sinds: 21 oktober 2014
Ik kan mij volledig bij pooh aansluiten. Ik vond de curetage lichamelijk meevallen, was snel weer op de been. Maar geestelijk vond ik het allemaal heel erg zwaar. Ik heb in totaal 3 curetages gehad. 2 na miskraam en bij 1 van die curetages is toen nog wat blijven zitten dus nog een keer gemoeten toen. Wat ik je wel wil adviseren is dat je het beste kan proberen om aan iets leuks te denken als je onder narcose gaat. Dan wordt je iets fijner wakker. Ik ben 1 keer huilend in slaap gevallen en werd toen ook heel naar wakker.
Heel veel sterkte!
pooh1986Oud lidBerichten: 2.786Lid sinds: 3 december 2011
Leonec wat naar dat je er niet met je man over kan praten. Gelukkig kon/kan ik dat wel. En inderdaad en relaxed instaan zit er niet bij na een mk of meerder miskramen
RushmoreOud lidBerichten: 142Lid sinds: 20 september 2014
@leonec erg naar dat je er niet met je man over kan hebben. Sterkte!
Het gaat hier wel redelijk. Ben nog wel erg moe en draaierig van de narcose, maar ben vooral opgelucht dat het erop zit. Ik heb ook nog last van mijn baarmoeder. Ik vond de hele operatiesetting wel heftig. We hebben het inmiddels aan een aantal vrienden en familie verteld, ik vind het fijn om het erover te hebben, dat helpt me in de verwerking.
leonecOud lidBerichten: 2.859Lid sinds: 9 september 2008
Leonec volgens mij hebben wij in een ander topic poos samen gekletst poos terug. Ik kletste toen ook onder deze naam Ik ben een jaar van het forum afgeweest. Wij trokken het niet meer na de vijfde mk. Besloten toen om ermee te stoppen en het bij 1 kindje te houden. Nu een jaar later gaan we er toch weer voor. Wij hebben onderzoeken gehad of er een reden is voor de miskramen, maar er is helemaal niets gevonden.
Rushmore wij zijn er ook altijd open over geweest. Erg fijn vond ik het om er gewoon over te kunnen praten.
leonecOud lidBerichten: 2.859Lid sinds: 9 september 2008
Ja ik moet stimuleren anders heb ik maar een paar keer per jaar een eisprong.. Voor me dochter wel spontaan zwanger geweest maar helaas na 8 weken een miskraam. Daarna met 1 kuur clomid zwanger en een pracht dochter.. Nu al 2 jaar bezig en al bezig met iui maar het blijft dus niet zitten .. Na 4 keer iui zonder zwangerschap mag ik door met ivf..al denken ze dat het geen meer waarde heeft.
Maar mijn gevoel zegt van wel...
Tijger1Oud lidBerichten: 11.033Lid sinds: 21 oktober 2014
Leonec hoop zo dat jouw gevoel het goed heeft. Wanneer begin je met de eerste ivf Sorry voor late antwoord, ben nog niet heel veel op het forum, aangezienik nog moet wachten tot mijn menstruatie kont
leonecOud lidBerichten: 2.859Lid sinds: 9 september 2008
Jeetje dat schiet dan ook niet op dat als je weer zwanger bent het gaat niet goed, dat je dan weer opnieuw moet tellen. Frustrerend zeg. Succes vandaag met je fm. Hoop dat er een mooi eitje al te zien is
Xx
leonecOud lidBerichten: 2.859Lid sinds: 9 september 2008
Nou beetje vaag arts zei slijmvlies 6,4 en geen 9 vond het ook al zo raar donderdag...
Zit nu op dag 11 en 3 eitjes van 13 mm moet nu door blijven spuiten en di weer terug...
Hopelijk gaan er niet meer groeien..voel me wel erg gejaagd ...morgen jarig en nog steeds niet zwanger elk jaar denk ik volgend jaar ben ik vast zwanger...
Xxx
Tijger1Oud lidBerichten: 11.033Lid sinds: 21 oktober 2014