Cyclus 12, dag 22, en ik lig op de bank met mn laptop terwijl mn man buiten aan het barbecueën is alsof het leven gewoon doorgaat. Wat het ook doet natuurlijk.

Ik merk dat ik deze tww anders aanpak dan de vorige. Minder googelen op symptomen. Minder tellen. Of ik heb het gewoon opgegeven of ik ben eindelijk volwassen geworden, ik weet het niet 😬

De zon schijnt, het ruikt naar vlees, en ergens in mn hoofd draait nog steeds dat stomme telradje. Cyclus 12 en ik kan inmiddels echt goed doen alsof ik gewoon een normaal mens ben op een zondagmiddag.

Iemand anders ook zo'n meester in de verberging geworden?