Het is maandag en iedereen is op vakantie, althans dat lijkt zo. Amsterdam is rustig op een manier die ik eigenlijk wel fijn vind. Mijn man en ik zijn dit jaar niet weggegaan - bewuste keuze, financieel maar ook gewoon omdat ik niet midden in een cyclus in een vliegtuig wil zitten met mijn onvoorspelbare lijf.

Ik zit nu rond dag 11, denk ik. Mijn cyclus is de laatste maanden ergens tussen de 24 en 32 dagen, dus ik houd het een beetje bij met ovulatietests maar ik probeer er niet meer compleet door gestuurd te worden. Vorige maand dacht ik een duidelijke piek te zien op dag 13, maar ik weet nooit helemaal zeker of dat ook echt een eisprong was met mijn AMH-situatie.

We zijn nu acht maanden onderweg. Nog vier maanden en dan gaan we het gesprek aan over IVF. Ik weet niet hoe ik me daarbij voel - soms denk ik: fijn, dan doen we eindelijk iets concreets. Dan weer: wat gaat dat worden op mijn leeftijd. Ik houd het bij me, draag het mee, maar ga er niet elke dag in om.

Gisteren een lange wandeling gemaakt langs het IJ. Dat helpt meer dan ik wil toegeven. 🌊

Hoe gaat het met de rest hier? Zijn er meer mensen die gewoon thuis blijven deze zomer?