Ik post niet zo snel iets, maar ik merk dat het me helpt om het toch ergens neer te zetten.

We zijn nu een paar maanden verder na ons verlies en ik probeer het allemaal een beetje normaal te laten voelen — gewoon bijhouden, temperatuur meten, kijken wanneer mijn eisprong is. Vorige week kreeg ik een positieve ovulatietest, dus we zitten nu in de tww. Dag 5 geloof ik.

Het is raar hoe vertrouwd dit ritueel al voelt en tegelijk hoe gespannen ik er nog steeds van word. Ik dacht dat ik inmiddels wat rustiger zou zijn, maar elke ochtend met die thermometer is toch weer even slikken.

Mijn man is er goed in om het luchtig te houden, wat ik eigenlijk wel fijn vind. Ik zelf ben meer van het stilletjes hopen.

Zijn er hier anderen die ook midden in de tww zitten? 🌿