Ik ben nu in mijn tweeweekse wachttijd en ik merk dat ik er dit keer anders in zit dan vorige maand. Minder obsessief bijhouden, minder googelen op symptomen. Of het wijsheid is of gewoon vermoeidheid, ik weet het niet precies.

De zomer helpt eigenlijk wel. Druk met projecten, collega's die terugkomen van vakantie, een huis dat we aan het herinrichten zijn (beroepsdeformatie). Het houdt me bezig op een goede manier.

Mijn man is ook wat rustiger dit keer. Ik denk dat we allebei geleerd hebben dat gespannen wachten het niet anders maakt. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar we proberen het.

Vraag me over een weekje hoe ik er dan over denk 😅