Ik weet niet precies waarom ik dit wil opschrijven, maar september voelt dit jaar anders. Niet beter of slechter — gewoon anders. Misschien het licht, misschien het feit dat mijn man en ik afgelopen weekend lang hebben gewandeld door het Amsterdamse Bos en er nauwelijks over hebben gepraat. TTC bedoel ik. Dat voelde als opluchting.

Cyclus is dit keer iets regelmatiger dan de vorige twee. Ik ben nu rond dag 11, heb gisteren een ovulatietest gedaan — nog niets, maar dat klopt ook wel voor mij, eisprong is soms pas rond dag 15 of 16. Ik houd het bij maar niet obsessief. Of, minder obsessief dan een jaar geleden in ieder geval.

Mijn arts zei zes maanden. Dat telt nu af. Ik denk er soms aan als ik achter mijn laptop zit en een tekst aan het schrijven ben — gewoon zo'n gedachte die voorbijkomt. Ik laat hem dan gaan. Je kunt niet elke dag met die tijdklok leven, dat houdt niemand vol.

Hoe is het met de rest hier? Ik lees veel mee maar post niet altijd. 🍂