Ik merk dat ik dit soort updates schrijf omdat het helpt om het ergens neer te zetten — mijn man begrijpt het, maar hij begrijpt het ook weer niet helemaal, snap je.

We zitten nu in de tweeweekse wacht. Mijn cyclus was dit keer iets regelmatiger dan de vorige twee maanden, wat op zichzelf al iets is. Ik heb rond dag 14 een piek gezien op de ovulatietest, dus dat was beter dan verwacht. We hebben gedaan wat we konden.

Ik probeer er niet te veel van te maken. Ik ben 47, mijn AMH is wat het is, en ik weet dat elke cyclus een soort loterij is. Maar ik ben ook niet iemand die nu alvast rouwt om iets wat nog niet is gebeurd. We zijn gewoon bezig.

Wat wel helpt: ik heb dit weekend een lange wandeling gemaakt langs het IJ, het weer was perfect voor september. Even gewoon niet nadenken. Dat lukt me steeds beter.

Hoe zijn jullie begin september begonnen? Ik vraag het een beetje omdat het na de zomer voor mij altijd even omschakelen is — meer structuur, meer routine, en dat doet ook iets met hoe ik dit hele traject ervaar.