Hoi allemaal,

Ik zit nu in mijn 8e cyclus en ik merk dat september voor mij een beetje een grens voelt. Ik weet niet waarom precies, maar ergens had ik in mijn hoofd: als het voor de zomer niet lukt, dan... ja wat dan eigenlijk. Niets. Gewoon doorgaan.

Mn dochter ging vanmorgen voor het eerst naar groep 1. Zo'n groot moment, en ik stond daar met tranen in mijn ogen van trots, maar ondertussen dacht ik ook: ik wil dit nog een keer meemaken. Die eerste dag. Dat gevoel van een heel klein iemand die de wereld ontdekt.

Ik weet dat ik eigenlijk niet mag klagen want ik heb haar al, en dat besef ik echt heel goed. Maar het voelt gewoon zo onbegrijpelijk dat het de eerste keer zo makkelijk ging en nu... niks. Mijn huisarts zegt dat 8 maanden nog "binnen de normale range" valt maar dat voelt zo koud als antwoord. 🙁

Zijn er hier meer mensen met secundaire infertiliteit? Ik voel me soms een beetje een buitenbeentje hier omdat ik al moeder ben.