Ik weet niet precies waarom, maar september voelt altijd als een soort reset. School begint, de lucht verandert, mensen komen terug van vakantie. Ik ben gisteren nog een uur of twee door het Vondelpark gelopen en dacht: ok, nieuwe maand, nieuwe cyclus, we gaan weer.

Mijn cyclus is dit keer iets korter uitgevallen dan de vorige - 26 dagen in plaats van de 30 die ik de afgelopen maanden had. Dat soort variatie hoort erbij op mijn leeftijd, dat weet ik. Maar ik merk wel dat ik er steeds bewuster naar kijk. Elke verandering registreer ik nu alsof het data is. Dat is deels handig, deels een beetje vermoeiend.

Mijn man vroeg gisteren avond hoe ik erin stond. Eerlijk antwoord: redelijk goed. Niet optimistisch in de zin van "dit gaat vast lukken", maar ook niet somber. Gewoon... erin. We hebben nog een paar maanden voor we de stap naar IVF overwegen en ik wil die maanden gebruiken zonder er de hele tijd bovenop te zitten.

Werk gaat goed trouwens. Drukke periode met een aantal nieuwe opdrachten, wat ook helpt om niet de hele dag in mijn hoofd te zitten.

Zijn er anderen hier die merken dat het seizoen iets doet met hoe je erin staat? Ik ben benieuwd of dat herkenbaar is. 🍂