Ik merkte vanmorgen dat de bomen in het Vondelpark echt aan het verkleuren zijn. Zo'n zaterdag waarop je denkt: ok, het is herfst. Ik had een lange wandeling gepland en die heb ik ook gedaan, want bewegen helpt me hoofd leeg maken.
Qua cyclus zit ik ergens in de tww, dag 8 geloof ik. Ik ben niet aan het tellen per minuut - ik probeer het dit ronde wat losser te houden. Niet uit onverschilligheid, meer omdat ik na twee jaar weet dat kijkend naar mijn horloge de tijd niet sneller gaat.
Mijn cyclus is de laatste maanden grilliger geworden, dus ik weet nooit helemaal zeker of mijn eisprong-inschatting klopt. AMH laag, perimenopauze die om de hoek loert - ik heb er een bepaalde vrede mee gesloten dat niet alles voorspelbaar is. Dat klinkt misschien gelaten maar het is meer... realistisch geworden.
Mijn man heeft vanmiddag een vrienden-ding, dus ik geniet nu van de stilte en werk wat aan een tekst die al te lang blijft liggen. Eigenlijk fijn zo'n herfst-zaterdag voor jezelf. ๐
Is er iemand anders die merkt dat de cyclus grilliger wordt naarmate je ouder bent?
Herfst en wachten
๐ฌ 3