Vandaag waren we weer bij de kliniek voor de eerste echo van cyclus 3. Alles ziet er goed uit aan de follikelkant, dus we gaan door zoals gepland. Het voelt raar om zo'n medisch ritme te krijgen — woensdagochtend vroeg weg, echo, terug naar huis, en dan gewoon weer aan het werk alsof er niks is gebeurd.
Mijn vriendin was er ook bij vandaag, wat ik altijd fijn vind. Soms is zo'n echo heel nuchter en snel, maar toch is het anders als je er samen in staat. We hebben daarna nog even een koffie gepakt in de buurt van de kliniek — beetje decomprimeren voor we allebei aan het werk moesten.
Ik merk dat ik bij cyclus 3 al heel anders naar het proces kijk dan bij cyclus 1. Minder zenuwen over de procedure zelf, maar wel meer bewust van wat er allemaal nog mis kan gaan. Of juist goed. Dat tussengeval is een beetje vermoeiend eerlijk gezegd 😅
Zijn er anderen hier die ook bij cyclus 3 of verder zaten — werd het dan makkelijker of juist zwaarder om de tweeweekse wachttijd door te komen?
KID cyclus 3 gestart
💬 3