Het is zover. Vanmorgen was de inseminatie. Ik ga proberen het op te schrijven terwijl het nog vers is.

Echo op dag 11: een mooie follikel van 19mm. Trigger-injectie gisteravond om 22:00. Vanmorgen om 09:30 in het ziekenhuis. Mijn man leverde het monster in (hij vond het ongemakkelijker dan hij had verwacht). Na 45 minuten verwerking werden we geroepen.

Het ging snel. Katheter, 30 seconden, klaar. Niet pijnlijk, meer een raar gevoel. De arts zei 'nu afwachten.' De verpleegkundige gaf een knipoog en zei 'succes.' En toen lagen we in de auto en keken we elkaar aan en zeiden allebei niks.

Nu is het wachten. 14 dagen. Bloedtest op 16 december. Ik probeer me voor te bereiden op beide uitkomsten maar ik weet dat dat niet lukt.

Na afloop zijn we naar een koffietentje gegaan en hebben we warme chocolademelk gedronken en over de kerst gepraat. Gewoon even normale mensen zijn.