We zijn nu een paar cycli bezig met getimede gemeenschap. De gyn zei dat er geen verklaring is, dat alles er goed uitziet, en dat het 'een kwestie van tijd' is. Ik weet dat ze het goed bedoelt maar die woorden voelen leeg als je elke maand opnieuw teleurgesteld wordt.

Het is januari en buiten is het grijs en koud en ik merk dat het me meer raakt dan anders. Mijn vriend vroeg gisteren of ik 'er nog wel ok mee was' en ik zei ja. Maar eerlijk gezegd weet ik het niet altijd.

Ik lees hier elke dag mee. Lotje, marieke ik zie jullie. Sanne met IUI. Fleur die doorgaat. Het helpt om te weten dat ik niet de enige ben, ook al voelt het soms zo.