De bloedtest was gisteren. Negatief. Weer. Ik had het niet verwacht deze keer, echt niet. Na de eerste IUI dacht ik ok dat is normaal, de eerste keer lukt bijna nooit. Maar de tweede keer voelde anders. Ik had hoop.

Mijn man hield me vast en zei niks. Soms is dat precies goed. De gyn belde vandaag en zei dat we C3 kunnen starten zodra mijn cyclus begint. Ze zei ook dat als C3 niet lukt, we 'verdere opties' bespreken. Ik weet dat ze IVF bedoelt maar dat woord spreek ik nog niet uit.

Drie Utrogestan-cycli. Twee IUI's. Nul resultaat. De statistieken zeggen dat de derde IUI de hoogste cumulatieve kans heeft. Daar houd ik me aan vast. Meer heb ik niet.