Mijn schoonmoeder belde gisteren. "En, al nieuws?" Drie woordjes die als een mokerslag aankomen.

Ze bedoelt het lief, dat weet ik. Ze wil gewoon dolgraag oma worden. Maar na 18+ maanden proberen voelt die vraag als een beschuldiging. Alsof ik niet hard genoeg mijn best doe. Alsof het een keuze is.

Mijn man heeft het er meerdere keren over gehad met haar maar ze vergeet het steeds. Of kiest ervoor om het te negeren, dat weet ik niet. Ik wilde haar op een gegeven moment antwoorden "nee, geen nieuws, maar bedankt voor het herinneren aan ons falen" maar ik hield me in.

Hoe gaan jullie hiermee om? Familieleden die met de beste bedoelingen precies de verkeerde dingen zeggen?