ok dus we zijn nu officieel bij cyclus 6 aangekomen en ik begin het echt niet meer grappig te vinden. ik was echt van het type "ach ik ben 25 hoor het gaat vanzelf" en nu zit ik hier op een woensdag middag tussen twee opdrachten in mn cyclus te tracken als een soort part-time baan die niks betaalt.

mn vriend heeft gisteren letterlijk gezegd "maar het is toch juist leuk oefenen" en ik heb hem heel rustig aangekeken en niks gezegd want ik had geen energie voor die conversatie. lekker dan.

ik zit nu te twijfelen of ik naar de huisarts moet. ik weet dat 6 maanden "nog niks bijzonders" is of whatever maar het voelt wel alsof ik gewoon wil weten of er iets te weten valt? snap iemand dat? gewoon controle hebben over de situatie, ook al is er waarschijnlijk niks aan de hand.

hoe laat hebben jullie de stap gezet om ergens heen te gaan? of wachten jullie gewoon af 😅