Ik ben nu op dag 11 van deze cyclus, wat voor mij al vrij normaal is aan de vroege kant voor een eisprong. Vorige maand sprong ik pas op dag 19, de maand daarvoor op dag 14 — het blijft gissen. Mijn gyns woorden over die 6 maanden zitten nog steeds in mijn hoofd, en ik merk dat ik dat steeds concreter ga rekenen. Mei, juni, juli... en dan?

Ik probeer het niet te laten domineren. Gisteravond zijn mijn man en ik gaan wandelen langs het IJ, het was echt mooi weer en voor even dacht ik nergens aan. Dat lukt me steeds beter — gewoon aanwezig zijn zonder dat het TTC-ding alles kleurt. Twee jaar geleden kon ik dat niet.

Testte vanmorgen met een ovulatietest, nog geen duidelijke piek. Ik doe het nu een tijdje zo: 's ochtends testen, niet dubbel, niet obsessief controleren. Wat het is, is het.

Iemand hier die ook zo'n onregelmatige cyclus heeft en toch het gevoel heeft dat ze het patroon een beetje begrijpt? Ik ben benieuwd hoe anderen daarmee omgaan. 🌿