Nieuwe cyclus begonnen deze week, dus cyclus 5 is officieel van start. Ik probeer er nuchter in te blijven maar dat lukt eerlijk gezegd niet altijd. Je weet gewoon van tevoren dat het weer een maand van hopen en afwachten wordt.

Mn vriend zei gisteren iets heel liefs - dat hij trots op me is hoe ik hiermee omga. Maakte me een beetje emotioneel 😅 want ik doe maar net alsof ik het zo goed hanteer, terwijl ik 's avonds soms gewoon zit te twijfelen aan van alles.

Als verpleegkundige weet ik natuurlijk wel dat 5 cycli helemaal niet lang is, en dat alles nog heel normaal kan zijn. Maar weten en voelen zijn twee verschillende dingen toch. Overdag bij mn patiënten ben ik gewoon scherp en aanwezig, en dan kom ik thuis en dan overvalt het me soms ineens.

Goed, nieuwe cyclus, nieuwe kans. Ik ga deze maand weer goed bijhouden wanneer mn eisprong is en dan kijken we wel. Zijn er anderen hier die ook rond cyclus 5 zitten of net begonnen? ❤️