Hoi allemaal,

Ik ben weer in de tww beland, dag 5 of 6 nu. We hebben deze cyclus goed getimed geloof ik, tenminste mijn ovulatietest gaf een duidelijke piek en we hebben de goede dagen goed meegenomen. En toch zit ik hier alweer met dat vertrouwde gevoel van... nou ja, afwachten maar weer.

Ik weet dat ik eigenlijk niet mag klagen want ik heb mn dochter al, en dat is meer dan genoeg om dankbaar voor te zijn. Maar tegelijk snap ik gewoon niet waarom het nu zoveel moeilijker gaat. De eerste keer duurde het letterlijk twee maanden. Nu zijn we al in maand 8 bezig en ik voel me steeds meer een soort buitenstaander als ik hier meepraat. Alsof ik er geen recht op heb om gefrustreerd te zijn.

Mijn man blijft positief, wat lief is, maar soms maakt me dat juist een beetje gek 😅 Hij zegt "het komt echt wel" en dan denk ik: maar HOE WEET JIJ DAT. Sorry, maandag gevoel ook een beetje haha.

Hoe gaan jullie om met de tww? Ik probeer mezelf bezig te houden maar het is toch elke keer weer een mentale strijd. 🙃