Ik weet niet precies hoe ik dit moet omschrijven, maar mei voelt dit jaar anders dan vorig jaar. Rustiger misschien. Of ik ben gewoon minder aan het vechten tegen de situatie.

Mijn cyclus is de afgelopen maanden een beetje aan het stabiliseren - was een tijdje heel grillig, maar de laatste twee keer iets voorspelbaarder. Of dat iets zegt weet ik niet, mijn gyn heeft me geleerd om niet te veel te hechten aan één datapuntje. Maar ik noteer het wel gewoon.

We zitten nu ergens rond mijn vruchtbare dagen, denk ik. Ovulatietests gebruik ik nog steeds, meer om niet helemaal in het donker te tasten dan omdat ik er veel houvast aan heb met mijn hormonen. Soms krijg ik een duidelijke piek, soms blijft het vaag. Het lichaam van 47 is een ander verhaal dan dat van 35, dat merk ik echt.

Gisteren heb ik gewoon drie uur aan een stuk geschreven voor een klant en daarna lang gewandeld langs het water. Dat soort dagen helpen me meer dan ik verwacht had. Niet omdat het de TTC-gedachten wegneemt, maar omdat ik merk dat mijn leven ondertussen ook gewoon doorgaat. Dat is misschien het enige wat ik echt geleerd heb in twee jaar.

Hoe gaat het met jullie deze week? 🌿