Even een update, voor mezelf net zo goed als voor jullie.

Cyclus was dit keer 31 dagen, wat voor mijn doen eigenlijk redelijk is. Ik heb rond dag 14-15 een LH-piek gezien op mijn ovulatietests, iets minder sterk dan vorige maand maar toch aanwezig. We hebben goed getimed, dus dat voelt in ieder geval ok. Nu ben ik dag 5 van de tww en ik probeer er niet te veel over na te denken - wat makkelijker klinkt dan het is.

Ik merkte gisteren tijdens een wandeling langs het IJ dat ik een beetje aan het rekenen was. Als het deze cyclus werkt, is de uitgerekende datum... en dan stopte ik mezelf. Dat soort gedachten helpen me echt niet. Ik ben inmiddels lang genoeg bezig om te weten dat ik die hoop beter kan bewaren voor als er echt iets te hopen valt.

We zijn nu maand 24 bezig. De arts wil nog 4 cycli afwachten voor we naar IVF gaan, maar met mijn leeftijd en AMH voel ik soms wel de druk van de klok. Niet op een panische manier, meer als een achtergrondgeluid dat ik niet helemaal weg kan zetten.

Hoe gaan jullie om met die tww-periode als je al een tijdje bezig bent? Op een gegeven moment worden de symptomen ook gewoon ruis. 🌿