Nieuwe maand, nieuwe kansen toch? Dat zeg ik maar tegen mezelf want ik weet eigenlijk niet meer zo goed wat ik moet denken.

Mei was een beetje een verloren maand. Mn eisprong was laat, mijn cyclus deed raar, en ik had het gewoon druk op mijn werk met van die eindeloze beleidsnotities waar niemand iets mee doet. Niet echt de beste combinatie voor ontspannen TTC'en 😅

Ik weet dat ik niet echt mag klagen - ik heb mn dochter en dat is al zoveel. Maar tegelijkertijd zit er gewoon iets in me wat dit heel graag wil, voor haar ook een beetje, en ik begrijp nog steeds niet waarom het nu zo anders gaat dan de eerste keer. Toen dacht ik niet eens na, en nu ben ik elke dag bezig met wanneer en hoe en of het wel goed zit.

Goed. Juni. Ik ga het rustiger aan proberen te doen. Minder meten misschien, gewoon... leven. Al weet ik niet of ik dat echt vol kan houden 😬

Is er iemand hier die ook secundaire infertiliteit heeft? Ik voel me soms een beetje een vreemde eend in dit soort topics.