Gisteren zag ik eindelijk die piek op mijn ovulatietest, iets later dan normaal maar hij was er. We hebben goed getimed dit keer, dus nu begint het wachten weer.

Ik probeer er niet te veel van te maken. De eerste paar cycli na mijn miskraam was ik obsessief bezig met elke tweelingsprinkel die ik dacht te voelen, en dat heeft me alleen maar uitgeput. Nu probeer ik gewoon... verder te leven. Werken, koken, dit weekend een vriend helpen met een nieuwe woonkamer inrichten. Dingen doen die niets met dit alles te maken hebben.

Maar het lukt nooit helemaal, hè. Je weet wat er in je hoofd zit.

Zijn er mensen hier die een bewuste strategie hebben om de tww door te komen zonder gek te worden?