Hoi allemaal,

Ik ben al een tijdje meelezend maar post zelf niet zo vaak. Vandaag heb ik zin om iets te schrijven, misschien omdat het buiten mooi weer is en ik even niet wil nadenken over klussen die af moeten.

We zitten nu in cyclus twee na onze herstart. Mijn ovulatietests worden langzaam donkerder, dus ik denk dat mijn eisprong er zo aankomt. Het voelt raar om er tegelijk zo bij stil te staan én gewoon door te gaan met leven — boodschappen halen, afspraken plannen, alsof er niks speelt.

Is dat herkenbaar? Dat je het bijna moet compartimentaliseren om niet gek te worden van het wachten?