Hoi allemaal. Ik ben Sietske, 36, en wij zijn inmiddels 18 maanden bezig. Na een heel traject van onderzoeken (bloed, echo's, HSG, semenanalyse) bleek alles 'goed' te zijn. Onverklaard, noemen ze dat. Het meest frustrerende woord in de wereld van vruchtbaarheid.

Vorige week zijn we gestart met ons eerste IUI-traject. Ik krijg nu Letrozol om de follikelgroei te stimuleren, en over een paar dagen ga ik voor een echo om te kijken hoe de follikels reageren.

Het voelt tegelijk als een opluchting (eindelijk iets DOEN) en als een enorme druk (want stel dat het niet werkt, dan is de volgende stap IVF). Maar we proberen per stap te denken.

Is er hier iemand die ook met IUI bezig is of geweest is?