Vandaag is het 1 juli. Ik merkte het vanochtend op — de helft van het jaar is voorbij.

Ik weet niet precies waarom dat zo zwaar landt, maar het doet het wel. Begin dit jaar had ik mezelf gezegd: dit jaar wordt het, of we gaan een andere weg. En nu is de helft al achter me en ben ik nog steeds in dat tussenruimte.

Cyclus-technisch: ik ben nu rond dag 10, onregelmatig als altijd, dus ik test maar wat af en wacht op een LH-piek. Of hij komt. Of niet. Dat leren omgaan met onzekerheid is op zichzelf al een heel traject geweest.

Verder gaat het eigenlijk ok. Ik heb een mooie opdracht afgerond vorige week, ben twee keer gaan wandelen in het Amsterdamse Bos — dat helpt me echt. Mijn man en ik zijn goed met elkaar. Dat is ook iets.

Ik vraag me alleen af of anderen dit ook herkennen — die mijlpalen die je zelf creëert, en hoe je ermee omgaat als ze passeren zonder dat er iets veranderd is. 🌿