Hoi allemaal,

Even een update want ik heb jullie al een tijdje niks van ons laten horen. We zijn deze week gestart met KID cyclus 3. De inseminatie staat gepland voor volgende week, ergens rond dinsdag/woensdag afhankelijk van mijn eisprong.

Na cyclus 2 hadden we even een dipje eerlijk gezegd. Je denkt toch steeds "dit keer gaat het lukken" en dan weer die teleurstelling. Mijn vriendin heeft het er nog iets moeilijker mee dan ik, denk ik - zij heeft dat moeilijker los te laten tussen twee cycli in. We praten er gelukkig goed over met elkaar.

Maar ja, we gaan er weer voor. De kliniek is fijn, het proces kennen we inmiddels, en er is gewoon niks aan te doen dan het blijven proberen. Bijzonder eigenlijk dat je je bij zoiets zo routine-matig gaat voelen terwijl het tegelijk zo emotioneel beladen blijft.

Is er hier iemand die ook in de KID/IUI hoek zit? 🙂