Lieve mama1988,
Ik mail alweer een tijdje mee op dit forum maar niet zo actief de laatste weken. Ik snap je verhaal helemaal. Ik heb zelf met 20 weken mijn kindje verloren. Bij ons constateerde ze bij de 20 wk echo dat het hartje van het kindje stil stond. Achteraf is gebleken dat dit is gekomen door een toxoplasmose infectie die ik tijdens de zwangerschap heb opgelopen. Afgelopen 20 januari ben ik bevallen van onze dochter Lotus*. Iedereen wist dat ik zwanger was, aangezien ik al echt een buikje had. Hierdoor kon ik er wel open over praten. Er werd echt geschokt gereageerd, aangezien niemand dit had zien aankomen. We hebben ook een digitaal geboorte/afscheidskaartje rondgestuurd aangezien het toch ons eerste kindje is
http://www.pascaleneline.nl/lotus. We hebben op deze site echt heel veel steunbetuigingen gekregen.
Ondanks de bevalling noemen ze ook dit een miskraam. Op dit forum lees ik ook dat diverse meiden met een miskraam echt weeen hebben gehad en veel bloedverlies. Hierdoor kan een miskraam heel heftig zijn. Dit wordt vaak onderschat. Ik denk inderdaad dat er helaas veel mensen veel te licht over denken, zoals jij schrijft. Bij 11 weken is een kindje al helemaal compleet, hoe klein ook. Dus 12 wk is toch al een echt minimensje (en zeker geen vis). Je bent dan al een hele tijd zwanger en dat merk je aan alles (buikje, hormonen). Heb je Ster* nog kunnen zien en afscheid van kunnen nemen?
Goed dat je je verhaal/ dagboek op papier hebt gezet. Dit helpt zeker voor de verwerking. En mooi dat iedereen in je nabij omgeving het heeft kunnen lezen. Ik hoop dat je er ook goed over kunt praten met vrienden, familie, zodat het steeds meer een plekje krijgt.
Ik probeer zelf altijd op een positieve manier terug te kijken en vast te houden aan hoe blij ik was zwanger te zijn en hoe ik ervan heb kunnen genieten (als trotse mama).
Ik ben inmiddels 6,5 week zwanger van de tweede (want dat is het nu toch). Ik heb vanochtend een eerste echo gehad (het kindje was 6,8mm), het hartje klopte. Alles zag er goed uit, maar de komende weken blijven spannend. Maar ik probeer maar weer een beetje vertrouwen te krijgen dat het nu wel allemaal goed zal gaan.
Na regen komt zeker zonnenschijn.
Ik hoop dat alle dames op dit forum weer snel zwanger worden (en blijven).
Liefs Eline
mama1988 schreef:meiden ik weet wat het is als mensen dat soort uitspraken tegen je zeggen.
Onze ster* is met 12 weken weg gegaan van ons, zelfs met 12 weken durven mensen nog te zeggen dat het niks is.
Dan kan ik zo kwaad worden, ik heb namelijk lichte weeen gehad en heb gewoon moeten perse heb een uur lang zoveel pijn gehad en dan zeggen mensen dood leuk ach wat is nou 12 weken dan lijkt het nog op een vis!
In die tijd heel veel moeite er mee gehad, nu denk ik die mensen weten niet beter. Voor mij en ik denk voor elke dame hier maakt het niet uit hoever je bent, elke kindje wat je gezien hebt op de echo, of dat het hartje klopt of een positiefe zwangerschapstest is er 1. En dan maakt het aantal weken niet uit.. Soms vraag ik me ook wel eens af zouden mensen nu echt anders reageren als iemand met 15 weken een kindje verliest dan met 12 weken of 8 weken?!
In die tijd toen wij ster* verloorde kon ik er ook niet tegen arbortus (nog steeds niet!!) ik heb in de tijd elke week een verhaal geschreven voor mijn dagboek later heb ik het openbaar gemaakt zodat mensen dat konden lezen. Toen lazen mensen (bekende van mij) hoe erg het eigelijk is en hoeveel pijn & verdriet iemand heeft als je een miskraam hebt mee gemaakt. Sinds dien zijn de mensen ook anders tegen me gaan doen, ook veel mensen heb ik van mijn vriendenlijstje weg gekrast.
Ik weet niet wie het meer schreef, maar je had het er over om 3 sterretjes op het geboorte kaartje te doen.
Wij zijn dan nu ook zwanger en wij zijn nu ook bezig met het geboorte kaartje. Ik heb een vlinder laten drukken op de linkerpagina. Voor onze ster*(ren) Veel succes er mee, doen wat goed voelt.