Praten jullie er met iemand over dat je gestopt bent met de pil?

Ik dacht eerst dat mag niemand weten, maar ik denk dat ik op zich nu wel de behoefte heb om het bijvoorbeeld met mijn zusje over te hebben omdat ik er zelf zo vol van zit. 😊

Zaterdag was ik bij de schoonheidsspecialist, ze vroeg aan mij; en wanneer komt er een kleine bij jullie.
Ik wist even niet wat ik moest zeggen. Ik heb haar toe gezegd dat ik net gestopt was met de pil.
Ze zei toen laat je het me wel weten wanneer je de eerste maand zwanger bent, want dan mag ik je niet masseren.
Ik was echt zo verbaasd! Alsof ze het aanvoelde.... :? Of straal ik het uit? haha

Groetjes!

Hee, welkom!!

En veel succes met zwanger worden.

Mijn beste vriendin weet 't en beide ouders ook, aangezien we na de miskraam het op een gegeven moment verteld hebben (we vonden het toch erg moeilijk om alles met z'n 2 te verwerken)

Moeilijk om het aan niemand te vertellen. Wij zijn 1 aug gestopt met de pil om eerst even (na 17 jaar pil) mijn lijf de kans te geven om weer op gang te komen...Ook denk ik dat er weinig zijn die het van ons verwachten en we willen het dan ook pas vertellen als t zover is...na de 1e echo bijv.
Nu heb ik één vriendin in vertrouwen genomen, toch fijn om er over te kunnen praten, ik zit er zooo vol van!
Verder kan ik m'n ei kwijt op t forum, das ook wel prettig hoor!

ik kan heel slecht mijn mond houden :oops:
mijn moeder weet het en 3 vriendinnetjes.

Vind het wel fijn om er af en toe over te kunnen praten.
Zijn toevallig allemaal dames die zelf al 1 of meerder kindjes hebben
dus ze weten heel goed waar ik het over heb

Hé Anke,

Welkom, ten eerste!

Ik snap je gevoel helemaal.

Bij mij weten twee collega's het. Met één collega heb ik het er over gehad omdat zij ook op het punt staat om aan kinderen te beginnen. We hadden vier nachtdiensten samen dus dan wordt er een hoop besproken. Een andere collega heb ik het verteld, het kwam er toevallig een beetje op en ik begon te lachen.
Met de laatste heb ik het er regelmatig over.
Verder weet niemand in mijn omgeving dat we er mee bezig zijn. En dat is soms wel moeilijk, zeker omdat je er zo vol van bent. Ik heb ook al een paar keer op het punt gestaan om het mijn moeder te vertellen. Maar tot nu toe heb ik het gelukkig voor mij kunnen houden. Ik vind juist de verrassing straks als ik zwanger bent zo leuk.

Je moet lekker doen wat jezelf wilt. Als je er behoefte aan hebt om het met je zusje erover te hebben moet je dat lekker doen.

Suc6 met alles!

Hey Anke,

Bij ons wisten heel veel mensen het al omdat wij niet spontaan zwanger konden raken!!
Hierdoor kregen we veel belangstelling en vragen of het al raak was.
We hielden veel mensen op de hoogte en hebben het ook al aan bijna iedereen verteld toen we 7 weken zwanger waren omdat we toen het hartje hebben zien kloppen!!
Ik zou zeggen volg je gevoel!!

Liefs, Karin

Idd, doen waar je jezelf goed bij voelt! Ik heb het vrij snel aan wat mensen verteld en nu we na 15 pogingen naar het zh gegaan zijn, hebben we het nog meer mensen verteld.
ALs je het fijn vindt om te vertellen gewoon doen!!!! Wel moet je er goed over nadenken of je het fijn vindt als er elke maand opnieuw wordt gevraagd, en, ben je al zwanger?
En rekening houden met onverwachte reacties. Ik vertelde het mijn beste vriendin, maar zij reageerde ontzettend jaloers omdat haar vriend nog niet wilde. Intussen is zij echter alweer 3 maanden zwanger en ik nog niet..... Maar ik vond die reactie behoorlijk vervelend.....

De meeste mensen zijn wel gewoon lief en je weet zelf wel aan wie je het vertelt toch?

Hoi hoi,

Wij zijn sinds 1november gestopt met de pil...

En we hebben ook samen besloten het nog tegen niemand te vertellen om idd wat andere zeggen En En vragen te voorkomen:) En omdat niemand het nu al van ons gaat verwachtten...... Namelijk nooit zo met kids bezig geweest.... (mijn vriend dan) Tot er een dag kwam 😃
Wij vinden de verrassing voor in de toekomst zo leuk...... Zaterdag was ik met mijn zusje weg toen had ik ook zeker de behoefte maar heb het toch niet gedaan haha...Was best moeilijk maar dan denk ik weer....... Tis zo leuk om nu nog even samen als ''ons'' geheimpje te houden dus nee...niks gezegd.
Je moet idd je gevoel volgen.... maar je kan altijd je verhaal hier op het forum doen:)
We hebben allemaal de zelfde wens

xxx Funny

Ik heb het aan mijn beste vriendinnen, mijn schoonzus en zwager en aan 2 collega's verteld. Verder maak ik er absoluut geen geheim van dat we volgend jaar kinderen willen.
Ik kan dat toch niet goed geheim houden. Wanneer we zwanger worden, kies ik er wel voor om het wat later te zeggen, behalve tegen mijn allerbeste vriendin dan.
Zou ook raar zijn, want deze op site is het toch een van de eerste keren dat je het verteld, en zij zit hier ook op, hihi...

Wij wilden het aan niemand vertellen. Maar toen ik in september een weekendje weg was met 3 vriendinnen, was ik misselijk en moest ik ze toch uitleggen waarom ik niet zomaar pilletjes tegen misselijkheid slikte zonder bij de drogist nagevraagd te hebben of je het wel bij een eventuele zwangerschap kon gebruiken. Ze wonen niet in de buurt, dus dat scheelt we, ze kennen ook verder niemand om me heen. 1 van hen vraagt wel af en toe in de mail of er al babynieuws is. De ene keer kan ik daar beter mee omgaan dan de andere keer. Het is ook wel weer leuk dat iemand met je mee leeft.
Voor een andere vriendin hou ik een soort dagboek bij over onze pogingen en hoe dat allemaal voor mij voelt. Gewoon omdat ik zeker weet dat zij heel graag met me mee zou willen leven. Dus die kan straks alles lezen als het eenmaal raak is en iedereen het mag weten. 😊 Kan ik het ook, naast dit forum, van me af schrijven, dus ook dat werkt goed voor mij. 😉

groetjes,
mdtje

hallo allemaal

ik heb het tegen mijn zus en 1 vriendin gezegt.
het lucht echt op om er over te kunnen praten.

Haay
Ik heb het tegen 2 vriendinnen en m'n zusje verteld. Dat van 'm'n zusje was niet de bedoeling, maar kon het niet laten omdat ik weet dat zij het super leuk vind als ik zwanger ben. M'n vriend verteld het aan niemand en wilt het liefst dat ik dat ook niet doe. Hij weet van die 2 vriendinnen, maar niet van mn zusje hahaha. Maar ze kan goed geheimpjes bewaren 😉
Is gewoon leuk om er in te delen. Hopelijk is het wel snel raak natuurlijk, want anders wordt t misschien idd vervelend als er steeds gevraagd wordt of t al raak is. Maar dan zal ik ook gewoon zeggen dat ik t vervelend vind. Zou het wel graag m'n moeder willen vertellen, om er over te praten. maar m'n vriend wilt graag dat ze pas iets weten als we zwanger zijn. Vind ie leuker, dus dat moet ik dan maar respecteren 😉
Liefs

Ik heb het wel aan mijn familie verteld en 2 goede vriendinnen verder niet. Mijn schoonfamilie heb ik eerst verteld, maar toen ik na 6 maanden nog niet zwanger was, vertelde mijn schoonzus dat ze in verwachting was en toen heb ik ook verteld dat wij bezig waren, in de hoop dat ze d'r wat rekening mee konden houden.

Nou dat heb ik dus verkeerd gedacht, want 2 jaar later vroegen ze aan mij als wij nog geen kinderen wouden. Dan krijg je een klap voor je gezicht hoor, toen had ik zoiets vertel jullie ook niets hoe het verder zal gaan.

beuker83 schreef:Ik heb het wel aan mijn familie verteld en 2 goede vriendinnen verder niet. Mijn schoonfamilie heb ik eerst verteld, maar toen ik na 6 maanden nog niet zwanger was, vertelde mijn schoonzus dat ze in verwachting was en toen heb ik ook verteld dat wij bezig waren, in de hoop dat ze d'r wat rekening mee konden houden.

Nou dat heb ik dus verkeerd gedacht, want 2 jaar later vroegen ze aan mij als wij nog geen kinderen wouden. Dan krijg je een klap voor je gezicht hoor, toen had ik zoiets vertel jullie ook niets hoe het verder zal gaan.

hoi,

wat erg dat ze zo'n opmerking maakt tegen over jullie!

Mijn moeder wist van jongs af aan bij mij dat ik vroeg kinderen wilde, ze was ook niet verbaasd dat ik op mijn 19de zwanger raakte. mijn moeder vond het heel mooi haar eerste dochter die zwanger is... toen ik 7 weken zwanger was heb ik het tegen bijna iedereen gezegt ik was dol gelukkig en dacht wat gaat er nou fout... mooi wel met 12 weken zwangerschap kreeg ik een miss abortus.. maar dat even terzijde toen ik het tegen mijn schoonfam, zei reageerde ze ook niet leuk hoor.
maar goed ik was happy en mijn man ook. toen ik de miskraam kreeg nu een half jaar geleden hielde ze de eerste 3 weken er wel rekening mee nu 28 nov zou ik uitgerekend zijn maar nu houden ze er al lang geen rekening meer mee... net of het nooit heeft plaats gevonden heel jammer. ik ben nu wel zo dat mocht ik weer zwanget zijn ik vertel hun niks helemaal niks, pas na 3, 4 maanden. en als ik bevallen ben wil ik hun ook niet meteen op kraam visite hebben kan er niks aan doen maar ik heb geen band met ze...

@mama1988: Ja sommige mensen he. Ze denken dat een leven gewoon verder gaat, maar alleen als je het zelf hebt meegemaakt weet je wel beter. Nu heb ik zelf geen MK gehad, maar een vriendin van mij is met 34 weken van een dood kindje bevallen. Veel mensen denken nu ze dus na die tijd bevallen is van een gezond kindje, dat dat de wond wel heelt, maar ik weet van haar dat ze d'r nog elke dag moeite mee heeft. Het verdriet slijt wel, maar je blijft er altijd aan denken.

Hallo allemaal,

Ik heb het alleen aan een vriendin verteld. Ik sta wel steeds op het punt het te vertellen aan mijn schoonouders, die zie ik vaak namelijk. Maar het is toch leuker om het als verrassing te houden. Als het nog lang duurt, of als we aan IVF o.i.d. moeten beginnen ga ik het wel meer mensen vertellen, ook op mijn werk; om de spanningen beter te kunnen verwerken.

beuker83 schreef:@mama1988: Ja sommige mensen he. Ze denken dat een leven gewoon verder gaat, maar alleen als je het zelf hebt meegemaakt weet je wel beter. Nu heb ik zelf geen MK gehad, maar een vriendin van mij is met 34 weken van een dood kindje bevallen. Veel mensen denken nu ze dus na die tijd bevallen is van een gezond kindje, dat dat de wond wel heelt, maar ik weet van haar dat ze d'r nog elke dag moeite mee heeft. Het verdriet slijt wel, maar je blijft er altijd aan denken.

oh wat erg voor je vriendin maar wat erg dat mensen dat zo kunnen zeggen.
ik snap niet hoe mensen dit over hun lippen kunnen krijgen. tegen mij zeiden ze
ach je weet dat je zwanger kunt raken! hallo... ik zag een kindje op de echo
heel erg wat mensen kunnen zeggen en het doet zo'n pijn. ze weten het niet.

Gelukkig zijn er ook mensen die het WEL begrijpen,..

@mama1988: Gelukkig begrijpt mijn familie mij wel, ondanks dat het bij hun allemaal wel snel ging. Ze proberen het in ieder geval te begrijpen en luisteren als ik me down voel.

Ik was supper blij toen ik gestopt was met de pil. Had al zolang gewacht. Was mijn strip kwijt en kon hem nergens meer vinden dus in overleg met mijn man ben ik toen gestopt. Een aantal dagen later vond ik hem terug in de wasmachine :oops: :oops: :oops:

Was dus zo blij dat mijn man er nu ook klaar voor was, kon mijn mond dus ook moeilijk dicht houden.
Heb het aan mijn schoonmoeder en mijn moeder verteld en aan een collega.
En mijn beste vriendin. Ik was ook de eerste die wist dat zij zwanger was.

Wil wel als het zo ver is dat ik zwanger ben. Het niet te snel vertellen.

Dientje1 schreef:
Wil wel als het zo ver is dat ik zwanger ben. Het niet te snel vertellen.

het is jullie geheimpje de prille weken van je zwangerschap. ik was de eerste keer heel vlot met het vertellen, heb ik ook geen spijt van want toen het mis ging wist iedereen waarom ik verdrietig was. Maar als ik nu weer op nieuw zwanger zou zijndan hou ik het ook stil het is toch iets bijzonders wat je met je man kan delen.

succes en hopelijk ben je snel zwanger!!

Ik heb het ondertussen wel aan mijn zusje verteld. Ze was erg blij verrast. Verder willen we het wel 'geheim' houden.
Maar ik weet nog niet zo goed hoe ik het met dagen als sinterklaas, kerst en oud en nieuw in wil kleden.
Nu ik gestopt ben met de pil, willen we beide geen alcohol drinken (Mijn man tot ik zwanger ben) Op feestdagen zijn we altijd samen met mijn schoonfamilie en dan drinken graag een glas wijn. Het gaat natuurlijk wel opvallen dat we beide met al die dagen niet mee doen...Ik weet echt nog niet wat ik daar voor verhaal van moet maken.

ANKE schreef:Op feestdagen zijn we altijd samen met mijn schoonfamilie en dan drinken graag een glas wijn. Het gaat natuurlijk wel opvallen dat we beide met al die dagen niet mee doen...Ik weet echt nog niet wat ik daar voor verhaal van moet maken.

Misschien als: alvast een goed voornemen voor het nieuwe jaar? Weet t ook niet hoor 😊
Op de dagen dat ik ongi ben en er is iets speciaals, drink ik wel gewoon (met mate, hoor). De eerste paar rondes niet, maar nu wel. Mijn vriend drinkt ook af en toe een biertje in t weekend 's avonds (1 of 2), alleen gaat hij nu een weekend met vrienden weg, dus dat wordt natuurlijk zuipen. Nou ja, niks aan te doen hoor, je moet wel blijven leven. Want het kan soms heel lang duren en wat heb je er dan aan als je er te krampachtig mee bezig blijft? Maar dat moet iedereen voor zichzelf bepalen, natuurlijk.

groetjes,
mdtje

Mdtje....... Ben het helemaal met je eens...... Sommige rijzen de pan de uit 😃 haha
Idd als je ongi bent geworden kun je er best 1tje of 2 drinken lijkt mij.
Een vriendin van me dronk zelfs geen thee, koffie meer..... etc etc. Denk als alles met mate is dat het toch geen kwaad kan ?

Hoi hoi,

ik heb wel aan een aantal goede vriendinnen verteld dat ik gestopt ben met de pil. Een van heb is zwanger en een ander is het aan t proberen dus vind het wel fijn om er over te kunnen praten. Ik geloof ook niet dat ik het, als ik zwanger ben, lang geheim kan houden 😊

Je moet gewoon doen wat goed voelt, en bij wie het goed voelt ook vooral!

Groetjes!

Ik heb ook aan verschillende mensen verteld dat we het aan het proberen zijn! Ik kan echt mijn mond niet dichthouden. Onze getuigen weten het en verder nog wat goede vriendinnen. Ook de afspraak gemaakt dat we het vertellen als het raak is, dan hoeven ze het niet elke keer te vragen.
Vind het wel heel lastig hoor!

Ik vind het ook echt heel erg lastig om er niet de hele dag aan te denken. Echt drama! Want eigenlijk maak ik mezelf er helemaal gek mee. Tis niet zo dat ik er echt geobsedeerd erdoor ben, maar tis wel moeilijk om mijn gedachten te verzetten!

XX

Jullie getuigen? Ben je al getrouwd of ga je nog trouwen?

En t houd je inderdaad bezig. Mij ook, al probeer ik het niet toe te laten, joost mag weten hoe lang het nog gaat duren en dat word ik volgens mij knettergek van mezelf! 😃

Okkie schreef:Jullie getuigen? Ben je al getrouwd of ga je nog trouwen?

We zijn in april dit jaar getrouwd! Dus de getuigen zitten nog vers in de gedachten! 😂

Haha, ja hoop ook dat het niet te lang duurt en dat het op de gezonde manier mag lukken! Heb ook respect voor mensen die al heel lang bezig zijn! Je weet natuurlijk maar nooit!

Ik heb het aan mijn vader verteld, die zat zo te pushen de hele tijd. Ik hoopte dat ie dan op zou houden. Hij begint er inderdaad bijna niet meer over, maar gaat zich nu zorgen lopen maken omdat het allemaal zo lang duurt. Terwijl wij 9 vd 10 keer niet op het juiste moment (kunnen) klussen.

M'n moeder weet het ook en dat vind ik wel fijn. Ik hoopte op wat tips of zo, maar ze begint zelf helemaal nergens over, dus vragen stellen kan altijd, maar verder geen ongemakkelijke vragen of zo.

En m'n zusje weet het, maar dat komt omdat ik me vreselijk heb zitten aanstellen toen ze vertelde dat ze zwanger was (krijg weer tranen in m'n ogen, muts die ik ben). Want ze vond het vervelend dat ze eerder was dan ik, maar vond toch ook dat ze niet op mij kon gaan wachten (gelijk heeft ze). Dus toen heb ik wel gezegd dat we bezig waren. Dus naast het forum heb ik er in haar nog een extra uitlaatklep bij, maar ze begint er zelf gelukkig ook niet over bij mij (net als m'n moeder).

En voor de rest mag niemand het nog weten, stel dat het lang duurt, iedereen gaat je zo aankijken :oops: Dus steeds als mensen zeggen: zo, je zus én je zusje zwanger, dan kunnen jullie niet achterblijven (fijn...), dan zeg ik: ik heb binnenkort maar liefst 8 neefjes en nichtjes, daar heb ik het druk genoeg mee, dus nog even geen kids voor mij 😃 😉

wij vertellen het ook aan iedereen hoor! mensen gingen er al om vragaen omdat we 2 jaar geleden naar groot huis zijn verhuisd en ik 27 ben! en gek op kinderen ben!

Maar mijn vriend blijft gewoon lekker zijn biertje drinken hoor! meestal in het weekend en woensdagavond! wel blijven leven!
hij kan er altijd nog mee stoppen als het niet lukt!
heb een aantal vrienden die ook gewoon bier dronken en nu papa zijn!

en zelf een wijntje op zijn tijd kan best hoor!

Gelukkig maar :mrgreen: ik heb gisteren een wijnproeverij gehad 😃 En als ik tegen m'n man zeg dat ie geen bier of wijn meer mag, zou hij spontaan stoppen met proberen om mij zwanger te maken ha ha 😃

ik geloof ook niet dat mijn vriend zou stoppen met een biertje op zn tijd....
pfffff :shock: toch eens over hebben 😃

Amyy schreef:ik geloof ook niet dat mijn vriend zou stoppen met een biertje op zn tijd....
pfffff :shock: toch eens over hebben :D

Die van mij drinkt ook nog gewoon een pils op zijn tijd hoor. 😃

mijn man en ik drinken nooit. maar ik ga mijn bakkie koffie niet opgeven tegen die tijd. Drink er nu ongeveer 3 op een dag.

Wil nog even zeggen: het nieuwe jaar komt er weer aan, 2009 nieuwe jaar nieuwe kansen voor vele van ons!
Meiden ik hoop echt dat we of de meeste van ons allemaal zwanger raken in dit jaar.

Ik ben sinds juli gestopt met de pil, maar we willen pas vanaf januari proberen zwanger te worden. Het leek mij wel goed zo, eventjes geen pil. Ik heb het verteld aan 3 vriendinnen en een goede collega.

het is altijd fijn als je dit soort leuke dingen aan iemand kan vertellen... mocht het wat langer duren dan '' geplant'' dan kunnen ze je misschien helpen of een hart onder de riem steken.

We zijn in april dit jaar getrouwd! Dus de getuigen zitten nog vers in de gedachten! 😂

Haha, ja hoop ook dat het niet te lang duurt en dat het op de gezonde manier mag lukken! Heb ook respect voor mensen die al heel lang bezig zijn! Je weet natuurlijk maar nooit!

Leuk! Wij zijn net getrouwd, een maand geleden. Superdag. En nu klaar voor de volgende stap!

Ik was al heel lang klaar om een kindje proberen te krijgen, maar mijn man nog niet. Toen ik mijn pil per ongeluk niet goed slikte hadden we het vermoeden dat ik miss wel zwanger kon zijn. Toen wilde mijn man het wel echt heel graag. Juist omdat hij echt aan gedachte begon te wennen! Vond ik helemaal niet erg, maar misschien sneller dan "gepland"... Ik weet dat onze ouders er helemaal niet achter zullen staan, vandaar dat ik het hun ook niet heb verteld. We zullen het ze vertellen als het eenmaal zo ver is!

Hebben jullie al lang een relatie?
Wij nu bijna 3 jaar. Best kort dus, maar we zijn vanaf dag 1 heel erg zeker van elkaar en hebben daarvoor ook een relatie gehad waardoor we wisten wat we wel en niet verwachten in een relatie.

Ben benieuwd!

XX

Xoinbe schreef:Ik was al heel lang klaar om een kindje proberen te krijgen, maar mijn man nog niet. Toen ik mijn pil per ongeluk niet goed slikte hadden we het vermoeden dat ik miss wel zwanger kon zijn. Toen wilde mijn man het wel echt heel graag. Juist omdat hij echt aan gedachte begon te wennen! Vond ik helemaal niet erg, maar misschien sneller dan "gepland"... Ik weet dat onze ouders er helemaal niet achter zullen staan, vandaar dat ik het hun ook niet heb verteld. We zullen het ze vertellen als het eenmaal zo ver is!

Hebben jullie al lang een relatie?
Wij nu bijna 3 jaar. Best kort dus, maar we zijn vanaf dag 1 heel erg zeker van elkaar en hebben daarvoor ook een relatie gehad waardoor we wisten wat we wel en niet verwachten in een relatie.

Ben benieuwd!

XX

Hoi,,

Je bent nu zwanger of heb je al een kindje?? (sorry was mij niet duidelijk)
Maar wat fijn dat je man en jij er nu wel samen achter staan. En 3 jaar een relatie wie zegt dat dat te kort is om aan kinderen te beginnen, je hebt (meen ik aan) een stabiele relatie.. Er zijn zat vrouwen en zelfs meisje tegenwoordig die het met een of andere jongen 'doen' en hupsakee zwanger zijn en die het ook opvoeden net als een 'normale' moeder. Jammer dat je ouders er niet achter zullen staan en is toch ook hun klein kind. Maar je woont neem ik aan samen met je man, als jullie denken dat het de 'juiste' tijd is ga er dan voor. En is iets tussen jou en je man!!

Zelf ben ik net de tiener jaren uit, maar mijn man is een stuk ouders. en ben in maart 2009 5 jaar bij mijn manvorig jaar zijn we getrouwd en wonen bijna 3 jr samen. Het maakt niet uit of je aqua leeftijd verschilt of hoelang je elkaar kent als je allebei het zeker weet dat de tijd rijp is.. ga er dan voor.

mama1988 schreef:Je bent nu zwanger of heb je al een kindje?? (sorry was mij niet duidelijk)

Nee, ben nog niet zwanger! En heb ook nog geen kindje 😛 We zijn nu aan het proberen! Dus wel spannend, weet niet hoe mijn lichaam zal reageren!

Tis ook zo dat het ook hun kleinkind is, maar zij zien liever dat we wachten tot de 30 is gepasseerd. Maar zij staan ook heel anders in het leven. Mijn vader heeft op zijn 48e nog een kind gekregen! Dus... Zo kan het natuurlijk ook... 😂 Maar een kindje krijgen is niet iets waar ik zo lang op wil gaan wachten... Ik ben liever jong moeder, dan kunnen we als we oud en versleten zijn wel weer op dure vakanties en luxe dingen doen. Maarja... Meningen verschillen!

XX

Xoinbe schreef:

mama1988 schreef:Je bent nu zwanger of heb je al een kindje?? (sorry was mij niet duidelijk)

Nee, ben nog niet zwanger! En heb ook nog geen kindje 😛 We zijn nu aan het proberen! Dus wel spannend, weet niet hoe mijn lichaam zal reageren!

Tis ook zo dat het ook hun kleinkind is, maar zij zien liever dat we wachten tot de 30 is gepasseerd. Maar zij staan ook heel anders in het leven. Mijn vader heeft op zijn 48e nog een kind gekregen! Dus... Zo kan het natuurlijk ook... 😂 Maar een kindje krijgen is niet iets waar ik zo lang op wil gaan wachten... Ik ben liever jong moeder, dan kunnen we als we oud en versleten zijn wel weer op dure vakanties en luxe dingen doen. Maarja... Meningen verschillen!

XX

Oke wat leuk dat jullie het ook gaan proberen om zwanger te raken, sorry ik dacht dat je al een kindje had.. Mis verstand.

Ik ben ook liever een jonge moeder, na mijn studie kindjes als de kindjes naar school gaan kan ik werken en carrie maken 😉 hhahah nee dat zou het iedeale beeld zijn volgens mij.. Ik heb altijd al een kinderwens gehad vanaf mijn 15 de toen ik bij mijn man terecht kwam. Mijn man wilde ook graag kinderen en toen heeft hij het exspres niet gedaan om mijn omdat ik zo jong was hij zei, wen daar krijgen we spijt van je hebt geen school gedaan niks niet. Nu ben ik hem dankbaar. Ik wist toen niet wat ik nu allemaal weet nu ik 20 ben. Nu ben ik 1 x zwanger geweest en een wonder in mijn buik zien groeien helaas is 't mis gegaan en zo zo welkom!! meer dan welkom.. nu terug naar school en ik wil het allebei maaar je moet kiezen ik koos voor school. MOcht ik (perongeluk) zwanger raken pas ik mijn studie aan hoor. Want het is meer dan welkom.

Ik hoop het echt dat je ouders 'bijdraaien' als jullie vertellen dat je zwanger bent. Ik ben het met je eens dat je jong moeder wilt worden en niet boven de 30( niks mis mee hoor, ik bedoel het niet verkeerd dames die boven de 30 zijn en zwanger zijn) maar je hebt meer kans op andere dingen met je zwangerschap.

Hopen op gauw een positieve test! Laat je het ons weten

3 januari is mijn spiraaltje verwijderd en ik ben echt een enorme flapuit. Tot nu toe is het nog steeds ons geheimpje en ik hoop dat dat voorlopig ook nog zo blijft. Ik vind het vaak wel moeilijk om m'n mond te houden helemaal tegenover mijn ouders, broertje, schoonmoeder en vriendinnen maar aangezien dit ons eerst kindje wordt kan het nog een tijdje duren voordat het raak is en ik wil niet elke maand horen: en is het al zover??? Iedereen moet doen waar hij of zij zich prettig bij voelt. Ik weet nu al dat ik als het zover is ik mijn mond echt niet meer kan houden en wij al vrij snel tegen iedereen vertellen dat we zwanger zijn.

groetjes Angélique

hey angelique, ik vond het ook moeilijk om voor me te houden toen we er net mee bezig waren (ook 1e kindje) en toen het dus raak was hebben we eht dan ook direct aan alle ouders verteld! haha. Ik heb er geen spijt van, ze zijn hartstikke blij en trots en heel meelevend.. super leuk dus 😉 Had het wel op een leuke originele manier willen vertellen, maar had daar echt geen geduld voor 😛
😊

xxxangelique schreef:3 januari is mijn spiraaltje verwijderd en ik ben echt een enorme flapuit. Tot nu toe is het nog steeds ons geheimpje en ik hoop dat dat voorlopig ook nog zo blijft. Ik vind het vaak wel moeilijk om m'n mond te houden helemaal tegenover mijn ouders, broertje, schoonmoeder en vriendinnen maar aangezien dit ons eerst kindje wordt kan het nog een tijdje duren voordat het raak is en ik wil niet elke maand horen: en is het al zover??? Iedereen moet doen waar hij of zij zich prettig bij voelt. Ik weet nu al dat ik als het zover is ik mijn mond echt niet meer kan houden en wij al vrij snel tegen iedereen vertellen dat we zwanger zijn.

groetjes Angélique

hoi

Dan ben je niet de eerste en de enige die een flapuit bent.. Toen ik de eerste keer zwanger was
wist mijn moeder het nog eerder dan mijn eigen man! Nou dat doe ik ook niet meer maar goed.

Met week 7 wist zowat iedereen het...

NU heb ik geleerd, ik vertel het niet meer aan iedereen, wel aan mijn ouders maar aan mijn schoonouders en zussen wacht ik echt tot 3 maanden ze zullen toch niet echt vrolijk zijn dus hoeven ze het ook niet als eerste te weten..

En verder zijn jullie damens bijna de eerste die het weten! 😉

Ondertussen heb ik het mijn zus wel verteld dat we voor het eggie zijn begonnen, zij is naast mijn zus ook één van mijn beste vriendinnen. Door mijn over enthousiasme moest ik het ook aan een ander kwijt. Ik weet dat ze haar mond dichthoudt en ik vind het heerlijk om met haar over dit soort dingen te praten.
Haar man wil geen kinderen meer, en zij eigenlijk nog wel. Het is voor haar dus een beetje dubbel, maar ze vindt het geweldig en het voelt voor haar ook zo 'eigen' dat ze het van dichtbij mag meemaken en heerlijk mag meegenieten. Verder dient zij ook als vraagbaak, want ik ben nog een beetje een leek op kindergebied. Ha ha...

Hallo, ik heb het ook aan mijn ouders, schoonouders en zus en schoonzus verteld. Ik vind het gewoon als je het met iemand kan delen...Wat als we er heel lang overdoen en het lukt niet en we moeten naar de dokter om te kijken hoe of wat dan is het toch fijn als je dat met je eigen familie kan delen... Nou moet ik natuurlijk niet van het slechtste uitgaan maar je weet nooit... Ik vind ook dat zij het gelijk mogen weten als we zwanger zijn want als het misgaat dan wil ook troost bij hen zoeken...

Wat ook nog heel leuk is mijn schoonzus vertelde dat zij voor de tweede bezig waren 😃 Hopen dat we te gelijk zwanger zijn lijkt me leuk!!! 😂

En mijn zus kan ook niet wachten zij heeft er al twee maar ze had er ook graag nog meer gehad maar haar man was er klaar mee...

Groetjes Bianca

Ik heb het alleen tegen mn ouders gezegd(waaronder gelijk mn broertje en zusje) en mn beste vriendin weet het.
Mn vriend wilde het helemaal geheim houden, maar dat hield ik niet vol hoor!
Vandaar dat alleen "mijn kant" het weet en zijn ouders dus niet.
Van die vriendin weet hij niet dat ik het verteld heb, maar ze kan heel goed haar mond houden en voor mij is het lekker kletsen met haar....

En over dat bier, mn vriend lust ook wel een biertje op zn tijd, maar om het nou te gaan verbieden?!?
Stel dat het nog een jaar duurt, dan moet hij een jaar lang zonder bier doen!Nou, dat gaat hem niet lukken hoor! 😂
Gewoon genieten van het leven en ondertussen "geduldig "(ahum) wachten op het kleine wondertje...
Soms denk ik ook wel eens: Eigenlijk moet je nu ook genieten van de tijd dat je nog geen kindje hebt, want straks kun je het uitslapen, stappen enz. wel even vergeten! (al heb ik dat er natuurlijk wel voor over!)

Ik heb helemaal niemand wat verteld. Ik heb in juni 2008 mijn spiraaltje laten verwijderen en ben toen overgegaan op de pil, maar een week later besloten mijn vriend en ik om toch ook maar met de pil te stoppen, omdat we wel heel graag een kindje willen. We gingen nog maar net een jaartje met elkaar en ik vind het moeilijk om het mensen te vertellen ivm vooroordelen (is het niet te snel etc.), maar wij weten het zeker.
we hebben beide hiervoor lange relaties gehad die eindigden, dus we kunnen wel wachten, maar als we beiden zeker ervan zijn, waarom niet. En inmiddels zijn we nog een half jaar verder en het gaat super, dus nog steeds absoluut geen twijfel.
Alleen dit delen met anderen vind ik moeilijk, omdat mensen altijd hun mening hebben.

Hey Honeybee,

Leuk dat jullie ook voor een kleintje gaan..... Ik wil even tegen je zeggen je moet je idd niks aan trekken van wat andere zeggen...
Mensen hebben altijd meteen hun mening klaar staan! Als het voor jullie gevoel erg goed zit wrm niet.
Wij zijn nu 6 jr samen en we zijn ook nog best jong(24-25jr) En idd veel mensen ohhhhhh maar bij jullie zal het nog wel even duren he voor jullie aan kids beginnen???
Dan denk ik wat weten jullie er nu van! Ik wil gewoon graag jong moeder worden... en wij zijn er ook klaar voor. Waarom dan nog w8 tot je rond de 30 bent?
En dat heeft ook niet altijd zijn voordelen denk ik dan......
Maar goed,
al met al luister niet te veel naar andere maar naar je eigen gevoel en dat van je vriend!
Kusjes Funny

Funny schreef:Hey Honeybee,

Leuk dat jullie ook voor een kleintje gaan..... Ik wil even tegen je zeggen je moet je idd niks aan trekken van wat andere zeggen...
Mensen hebben altijd meteen hun mening klaar staan! Als het voor jullie gevoel erg goed zit wrm niet.
Wij zijn nu 6 jr samen en we zijn ook nog best jong(24-25jr) En idd veel mensen ohhhhhh maar bij jullie zal het nog wel even duren he voor jullie aan kids beginnen???
Dan denk ik wat weten jullie er nu van! Ik wil gewoon graag jong moeder worden... en wij zijn er ook klaar voor. Waarom dan nog w8 tot je rond de 30 bent?
En dat heeft ook niet altijd zijn voordelen denk ik dan......
Maar goed,
al met al luister niet te veel naar andere maar naar je eigen gevoel en dat van je vriend!
Kusjes Funny

Funny je hebt helemaal gelijk.
Ik ben net 20 en mijn man is 31 ! ha je had mensen moeten horen toen wij bij elkaar kwamen en we zijn 20 maart alweer 5 jaar bij elkaar!

Mama,Ja ik geloof je meteen..... Zo veel mensen hebben vooroordelen, (gelukkig ben ik zelf zo niet...)
Vind dat echt heel vervelend...iedereen moet toch gewoon doen waar je je goed bij voelt en wat jezelf vind.

Funny schreef:Mama,Ja ik geloof je meteen..... Zo veel mensen hebben vooroordelen, (gelukkig ben ik zelf zo niet...)
Vind dat echt heel vervelend...iedereen moet toch gewoon doen waar je je goed bij voelt en wat jezelf vind.

Dat vind ik ook. Ik was 14 toen ik verkering met mijn man kreeg hij was toen nou ja 11 jaar ouder reken maar uit 😉 Iedereen was er tegen behalve mijn ouders. Die zeiden als het goed gaat dan gaat het goed. En nu bijna 5 jaar bij elkaar en bijna 2 jaar getrouwd! en voor de 3de keer zwanger... Liefde en geluk daar bestaat geen leeftijd voor.

En jammer dat er altijd mensen zijn die blijven zeuren over bepaalde dingen. Voor alle dames hier: laat die mensen niet beslissen ze zijn gewoon jarloes en weten verder niks te zeggen dan een negatief bericht. Ze kunnen beter over je praten dan zwijgen.
Zo hou je ze tenmiste bezig 😉

hee funny, bedankt voor je reactie. als het bij ons zover is, zeg ik het ook gewoon dat ik zwanger ben. ik heb eerst getwijfeld of ik zal zeggen dat het een ongelukje was, maar ik ben er nu van overtuigd dat ik gewoon zeg dat we het beiden willen en dat het heel gewensd is. Ik heb het gelukkig steeds minder ( me wat aantrekken wat anderen van mij of sommige situaties denken). Mijn vriend is 37 en we zijn hartstikke gelukkig. In het begin keken mensen ook een beetje raar omdat ik 24 ben, maar nu zien ze ook dat wij het leeftijdsverschil niet eens merken en dat het absoluut geen rol speelt.
Zijn jullie allang bezig? Wij nu dus al 6 maanden 😞

Ik had het alleen me zus en me moeder verteld. Ik had met 6 weken al een kloppend hartje tot 8 weken toen is het gestopt.
Als ik weer zwanger zou zijn vertel ik het die keer ook pas veel later(10 a 11 weken)

Hoi,

Ik heb het alleen aan mijn moeder en zusje verteld
En ook aan een hele goede vriendin die er zelf 9 jaar over heb gedaan om zwanger te raken (die nu gelukkig een mooie dochter heeft)
Tot ik in augustus in Italie in het ziekenhuis kwam met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap (Ik had het zelf genees door dat ik zwanger was).
Toen kwamen de vragen waarom lig je in het ziekenhuis :shock:
ja ik heb het toen aan een paar hele goede vrienden verteld waarom.
Ik was bang als veel mensen het zouden weten dat ze de hele tijd gaan vragen en en is het al zo ver.
Mijn zusje heb dat wel een beetje gehad dus wou ik dat zeker niet.
gelukkig was zei na 2 maanden zwanger en zei heeft het na 12 weken vertelt toen ze wist dat alles goed zat.

ik merk wel dat ik in mijn slechte dagen 😢 wel behoefte heb om er over te praten.
ik praat veel met me vriendin die er 9 jaar over heb gedaan en dat lucht op ze begrijpt me.
en ik moet zeggen op dit forum kan ik ook behoorlijk mijn verhaal kwijt.

Groetjes Jaimy

Wij dachten negen jaar lang dat we geen kinderen konden krijgen; wij hadden ons erbij neergelegd. Met heel veel verdriet natuurlijk.... 😢
Maar toen begin december bleek dat mijn baarmoeder "genezen" was konden we onze mond daar niet over houden; zowel Cees als ik. We waren zo ontzettend blij; ik voelde me nooit helemaal vrouw, voelde me een "iets", weet niet goed hoe ik dat moet uitleggen, maar misschien dat je voelt wat ik bedoel.
We zaten aan het kerstmaal toen Cees het er opeens uit gooide; Anous haar baarmoeder is uit zichzelf genezen! Wat een wonder hé? Natuurlijk meteen ogen die vroegen: KINDEREN????
Ja, dan is ontkennen moeilijk, al hebben we er heel duidelijk bij gezegd dat ik met de pil gestopt ben en dat we er héél blij mee zijn als "het grote wonder ook bij ons aan mocht kloppen", maar dat we er geen drama's van maken. Aan die medische molen moet ik zo en zo al helemaal niet denken; Cees evenmin.
Dus Cees zijn ouders en zijn broer met vrouw waten er vanaf.
Het is zo ontzettend dubbel; ik wil iedereen vertellen dat mijn baarmoeder "goed" is, maar de link dat we dan ook voor kinderen gaan is zo ontzettend snel gelegd.
Vanavond komt heel toevallig een heel goede vriendin, met vriend, langs; zij is nét drie maanden zwanger. Zij leeft altijd met alles mee, ik heb steeds meer moeite om mijn mond te houden tegen haar. Cees en ik hadden het er vanavond over om het maar gewoon te vertellen aan hun. Nu ik er zo over na denk: ja, ik ga het gewoon zeggen! Waarom niet?! Heerlijk mutsen vanavond!!!!

hee anous,

helemaal gelijk heb je. iets waar je 9 jaar lang van dacht dat nooit goed zou komen wat ook nog eens een hele impact op je heeft is nu ineens wel weer mogelijk. Ik zou het er lekker uit gooien. Zeker als het ook een goede vriendin van je is.
Maar mag ik vragen wat er met je baarmoeder was?

Veel plezier vanavond!!

Groetjes, Melissa

mama88 ik herken jou verhaal ook helemaal hoor.. toen ik 15 was ging ik ook met iemand die 11 jaar ouder was.. uiteindelijk is dat allemala mis gelopen, bladiebladiebvla en ben nu al bijna 2 jaar gelukkig met mijn vriend, tevens leeftijdsgenoot van 21 😉 maar die vooroordelen ken ik maar al te goed.
De mensen in mijn omgeving staan er niet verbaasd van dat wij een kindje willen.. zoiezo van mij niet want iedereen vind mij een moeder typje en weet hoe ik met baby's ne kinderen in de weer ben. Dus geen evrbaasde gezichten tot nu toe.. Inprincipe weten alleen de "gezinsleden" van beide kanten het nog maar (ouders, stief ouders, broertje, zusjes, opa's , oma's ) en de rest van de familie willen we het pas vertellen als het wat verder is. en 2 goede vriendinnen van mij die ook wisten dat ik er voor bezig was weten het en nog 2 goede vrienden van mn vriend. Klinkt wel veel zo he! haha Mijn ouders mogen het wel aan mensen vertellen die hun mond houden en iedereen krijgt de voorwaarde om me niet op hyves te feliciteren, alleen in prive bericht!
Volgende week die termijn echo, ben ik dan 6 en halve weekk, denk ik niet dat ik t de week erop op mn opleiding vertel, ben ik dan 10 weken, dan vertel ik t wel.. Die zitten ook allemaal in de kraam dus die vinden het hartstikke leuk.
Toch heb ik om me heen ook wel eens gehoord bij de vraag: wil je al kinderen? nee nog te vroeg he? je bent nog zo jong geniet nog lekker van je leven.. :shock: Heb het er al eens vaker over gehad bij het forum, maar ik geniet met een gezinnetje!! Juist dan geniet ik! haha kan die mensen ook niet uitstaan en kom meteen met al mijn voors en tegens op tafel 😉
Maar goed, mijn vriend en ik zijn dolblij en we gaan dubbel zo hard genieten 😉 Liefs!

Wij vertellen het niemand dat we halverwege dit jaar willen proberen zwanger te worden. Dat wordt waanzinnig moeilijk voor mij, aangezien ik altijd veel praat en teveel tegen anderen vertel.
Maar ik denk dat het ook super is om saampjes een geheimpje te hebben..
Ik heb het er in het verleden wel heel vaak over gehad dat ik graag kinderen wil, het liefst gister nog, ik kreeg ook altijd reacties van mijn zusjes dat het ze niet zou verbazen als ik 'als eerste' zwanger zou raken.

Maar goed, eerst maar even oefenen!

Wij willen het op een speciale manier vertellen aan de (schoon) moeders en vaders en zussen en andere naaste familie.
We weten dat als je vertelt dat je zwanger bent al heel speciaal is maar goed omdat ze het allemaal wel verwachten willen we iets speciaal doen. En nu verwachten ze het helemaal niet omdat ik nog in opleiding ben!

NU zaten wij te zoeken naar leuke iedeetje of doe dingetjes om het te vertellen...
Heb nog niet echt iets gevonden dat we zeggen Jaaaa zo doen we het..
Wel al leuke dingen gezien als kraamvisite bedankje..

Hoe doen jullie dat?

als je dit topic terug leest zie je best veel leuke ideeen hoor.. ik zou ff zoeken 😉 helaas heb ik t zo direct verteld haha had geen leuk idee bedacht, geen tijd voor genomen, direct verteld hahah moet er nog om lachen 😉
xx

voor mijn zus heb ik een gekleurd doosje gekocht met daarin een pyjama, speen en knuffel.
En een kaartje zelf gemaakt met een baby foto van anne geddes erop en dan de tekst die onderaan
mijn profiel staat " wij hebben groot nieuws ook al is het nog klein we willen laten weten dat we
in september zet z'n 3 en zijn" en binnen in heb ik blauw en roze papier geplakt en een vlinder
getekent (gedenk voor ster*) en daarin geschreven Ik ben zwanger

M'n zusje zit net in haar nieuwe huis met haar vriend vandaar het doosje met die 'slaapspullen'

leuk en mooi idee 😊
aangezien wij het niet op een bijzondere manier hebben verteld aan de ouders dat ik zwanger ben.. heb ik bedacht dat ik wel op een bijzondere manier wil laten weten wat het is.. jongen meisje, met 20 weken..
ik zat te denken aan een gedicht maken en die geven, maar wil er wle nog wat leuks bij doen ofzo.. maar weet niet goed wat..
iemand daar misschien nog ideeen bij??
liefs

pooh82 schreef:Ik heb het alleen tegen mn ouders gezegd(waaronder gelijk mn broertje en zusje) en mn beste vriendin weet het.
Mn vriend wilde het helemaal geheim houden, maar dat hield ik niet vol hoor!
Vandaar dat alleen "mijn kant" het weet en zijn ouders dus niet.
Van die vriendin weet hij niet dat ik het verteld heb, maar ze kan heel goed haar mond houden en voor mij is het lekker kletsen met haar....

En over dat bier, mn vriend lust ook wel een biertje op zn tijd, maar om het nou te gaan verbieden?!?
Stel dat het nog een jaar duurt, dan moet hij een jaar lang zonder bier doen!Nou, dat gaat hem niet lukken hoor! 😂
Gewoon genieten van het leven en ondertussen "geduldig "(ahum) wachten op het kleine wondertje...
Soms denk ik ook wel eens: Eigenlijk moet je nu ook genieten van de tijd dat je nog geen kindje hebt, want straks kun je het uitslapen, stappen enz. wel even vergeten! (al heb ik dat er natuurlijk wel voor over!)

Mijn vriend drinkt ook elke woensdag en weekend een lekker biertje.
en soms wel meer dan 1 haha. engewoon zwanger hoor!
En ik heb er meerdere die dat deden en zwanger zijn!
Wij hadden afgesproken dat als het met 10 maanden niet zou lukken hij wat minder zou gaan drinken.

zo wij zijn weer thuis.

Vandaag hield m'n zus haar verjaardag en wilde wij het vertellen.
Meteen een huiskamer voor mensen, dus heb ik maar gewacht.
Heel de dag door vol met mensen dus op een geven moment heb ik haar
in de gang ons doosje geven. Ze keek er naar. voor mij?? vroeg ze.
Ja voor wie anders.. pakte ze het uit.. weetje wat ze zegt
naaa wat leuk maar waarom nu al wij hebben nog geen kindjes! 😮
ikzei lees dan het kaartje wat er bij zit.. las ze het bereep ze het eerste niet
terwijl er duidelijk stond wij zijn zwanger! Toen zegt ze ogh ben je weer zwanger??
Ik zei jaaa 😃 oh gefeliciteerd,. maar ehm die kleertje heb ik echt niks aan duurt
voor ons nog wel even, hahah doos ik zei die kleerjtes zijn voor mijn kindje als het bij jullie komt slapen..


hahah volgens mij moet ze het nog even tot haar door laten dringen

Wij zijn bezig en ik heb het alleen 2 goede vriendinnen verteld. Ik wil dit gevoel en deze ervaring met niemand delen, ook niet met mijn schoonmoeder, ik hoop niet dat ik zo overkom als een hard mens, want dat ben ik helemaal niet.
Alleen ik weet nu al dat als wij een kleine hebben dat mn leven er heel anders uit zal zien, en dat er meer van ons verwacht wordt, m.b.t bezoekjes en alles wat daar bijkomt/hoort. Dat vind ik een beetje het nadeel van zwanger worden/ kindjes krijgen, ik wil gewoon mn eigen leven verder hebben met mn gezinnetje en ik heb soms het idee dat mn schoonfamilie dan vind dat we dan zoveel moglijk met elkaar zouden moeten optrekken ( vooral mn schoonzus omdat die ook 2 kids heeft) en daar heb ik echt heeeelemaal geen zin in. Het is weliswaar altijd goedbedoeld, maar zo'n ziekelijk druk leven als wat zij heeft wil ik niet! Ze slaapt bijna nooit, zet zichzelf altijd achter en alles voor de kindjes bla bla. Ik snap dat niet....ik zie mezelf in de toekomst al met mn gezinnetje op zondag ( moe ) lekker rustig in huis zitten en dan zal zij om 8.00 wel aan de telefoon hangen om wat met zn allen te gaan ondernemen :roll:
hahaha kom ik desperate over? 😂

haha nou lekker voor uitzicht zeg 😉 hahaha.. dat wordt nog wat.. gewoon goed op je strepen blijven staan en je grenzen niet overschrijden denk ik zo!
Snap dat je het nog even voor je houd, maar dit vooruitzicht met je schoonfamilie verpest hopelijk niet het blijde vooruitzicht op een kleintje?? zou zonde zijn, t is inderdaad jou/jullie gezinnetje, gewoon lekker doen wat je zelf wilt hoor..
liefs

nee ik begin steeds meer aan het vooruitzicht te wennen eigenlijk 😃 Ik wil het echt supergraag, terwijl als het aan mn vriend had gelegen dan hadden we er al eentje rondkruipen hihi. Ik was er alleen nog niet klaar voor maar nu ga ik er voor!
Alleen ben ik nog onder behandeling bij een gyn omdat ik PCOS heb, dus ik zou ( als ik naar mn volgende NOD kijk) volgende week woensdag/donderdag ongi moeten zijn maar het kan ook net zo goed eerder of later zijn 😞 Dus das lekker handig aan dat PCO-gebeuren. HEt grappige is dat mijn moeder wel weet dat ik PCO heb en met de pil ben gestopt, en mn schoonmama weet van niks 😂 Ach ja....
Op mn strepen staan is idd een goed idee, maar van de andere kant kan ik niet in de toekomst kijken dus het kan best zo zijn dat het wel helemaal anders kan gaan lopen en zit ik me nu misschien onnodig druk te maken :mrgreen:
Geniet jij nog lekker van je zwangerschap en ik klus lekker verder!!!

ga ik zeker doen! haha
maar wat houdt pcos precies in, behalve onregelmatige cyclus? ik ken t niet.. hoelang zijn jullie bezig??

Phoe het is ERG ingewikkeld, ik zal een keer de link van de site doorsturen waar het allemaal haarfijn in staat uitgelegd...Poly cysteuze Ovaria...
Soms wil mn ei niet springen en die blijft dan achter op mn eierstokken, en dit worden eiblaasjes en die vormen dan een soort cystes. Soms heb ik dubbele eisprong, de andere keer geen, de andere keer een. Als ik na een jaar nog niet zwanger mag zijn dan gaan ze kijken of ik aan de ovulatie opwekkers moet of een medicijn genaamd Clomid. Mocht ik geen menstruatie meer krijgen moet ik aan de menstruatieopwekkers omdat dit syndroom ( het is geen ziekte) op langere termijn kans maakt op baarmoederslijmvlieskanker, en op latere leeftijd ook Suikerziekte type 2 en hart en vaatziekten en in het ergste geval onvruchtbaarheid. Gelukkig zei mn gyn dat ik het syndroom in vergelijking met andere vrouwen het in niet zo'n erge mate heb, dus dat is dan wel weer een geruststelling! ik maak wel wat mannelijke hormonen aan maar daar moeten ze me verder nog op testen dus daarom moet ik eerst nog bloedprikken en op basis daarvan in maart weer naar het ziekehnuis om de uitslag van de bloedtest te bespreken. Ik schrok best wel toen ik het hoorde, maar zolang ik nog van alles voeld in mn buik maak ik me geen zorgen 😉

Hallo allemaal....
ik heb het nog tegen niemand verteld... zolang ik het geheim kan houden dat ik zwanger ben houd ik het lekker geheim. 😉
Wel weten 2 vriendinnen, een collega en een kennis dat we gestopt zijn.
Zelfs mijn ouders weten het dus ook niet, dat we aan het "klussen" waren 😮 .
Ik wil mijn ouders dan ook op een speciale manier vertellen dat we zwanger zijn. Zat er al aan te denken om de test in te pakken en cadeau te doen.

http://www.mijnalbum.nl/Foto-AD4K8GBD.jpgdit heb ik op tafel gezet
bij mijn schoonouders. maar mijn schoonmoeder had al het vermoede dat ik zwanger was



http://www.mijnalbum.nl/Foto-B8KOY4UC.jpg
dit heb ik gemaakt en aan mijn schoonzus gegeven.

ik maak niks hoor ik vind dat eigenlijk nergens op slaan, zoiets valt bij mij al in een '' zeikerige'' categorie. Ik heb zoiets van : ze horen het na een dikke 3 maanden wel...
Ik weet ook niet waarom ik dat heb, maar ik wil gewoon niet teveel emotioneel met hun betrokken raken. Maar leuk gemaakt hoor,,,zo bedoel ik het niet 😃 Alleen ik doe dat soort dingen niet.

heb dat ook niet gedaan, heb het wel direct verteld aan alle ouders.. maar met het vertellen van het geslacht wil ik er wel wat bijzonders van maken.. namelijk met de mymms 😃
Liefs

alleen mn zusje en vrindin weten dat we t gaan proberen..verder niet..
als ik zwanger ben wil ik dat na de 1e echo vertellen..was bij vorige zwangerschap met 9 weken

Klink ik heel stom dat ik het pas aan familie wil vertellen als je een buikje begint te spotten? :oops:

Hallo dames,

Van ons weet eigenlijk ook bijna niemand dat we aan het klussen zijn, behalve mijn zus en een goede vriendin.
Als ik zwanger ben zijn we ook van plan het pas te vertellen bij drie/ vier maanden. Dus ook ongeveer bij een beginnend buikje.
Dus Lithaatje voor jou, het is helemaal niet raar het pas te vertellen bij een beginnend buikje, althans dat vind ik.
Maar het verschild ook een beetje per persoon.

Gr Ikkuh

maar waarom zolaat pas vertellen?? als ik vragen mag?

Er kan voor die tijd ZOVEEL gebeuren, misgaan bedoel ik dan...en ik heb het persoonlijk ook niet op dat gebemoeial dan hebben mn schoonouders en zussen het nergens anders meer over en ik wil de eerste periode gewoon veel liever dat moment met mn mannetje delen en onze gevoelens ontdekken voor ik hun erbij haal.
Ik hoop dat ik het zo een beetje uitgelegd heb :oops:

oke..dat laatste snap ik wel als je je daaran zou storen..
maar ja dat er zoveel kan gebeuren..dat is zeker zo..maar mij lijkt het dan juist fijn dat je het dan kunt delen..

nouja ik zou het nooit lang voor me kunnen houden..

brusje schreef:maar waarom zolaat pas vertellen?? als ik vragen mag?

Ik denk er echt het hetzelfde over als Lithaatje, er kan in de eerste maanden nog zo veel gebeuren. Ook lijkt het mij erg prettig om de eerste maanden samen met mijn vriend aan het idee te wennen voordat alle felicitaties en vragen komen. Zelf al zou het mis gaan wat ik natuurlijk niet hoop zou ik het liever eerst samen met mijn vriend willen verwerken voordat ik het aan andere vertel.
Maar dat is gewoon hoe ik het prettig vind, zoals ik al zei een ieder heeft zijn eigen maniertje.

Gr Ikkuh

oke..ja dat kan hoor was gewoon nieusgierig..ik ben wat dat betreft denkik veel te open..als er iets is..positief dus zwanger of bij negatieve dingen moet ik het echt met mensen delen..vriendinnen, ouders/schoonouders, zus en goede collega`s
tis idd net waar je je goed bij voelt..

als er iets mis gaat krijg je toch wel reacties waar je niet op zit te wachten denk ik maar t lijkt me vreselijk als je verteld dat je een miskraam hebt gehad en er wordt gezegd..ow was je zwanger dan..alsof het niks is..

brusje schreef:oke..ja dat kan hoor was gewoon nieusgierig..ik ben wat dat betreft denkik veel te open..als er iets is..positief dus zwanger of bij negatieve dingen moet ik het echt met mensen delen..vriendinnen, ouders/schoonouders, zus en goede collega`s
tis idd net waar je je goed bij voelt..

als er iets mis gaat krijg je toch wel reacties waar je niet op zit te wachten denk ik maar t lijkt me vreselijk als je verteld dat je een miskraam hebt gehad en er wordt gezegd..ow was je zwanger dan..alsof het niks is..

Ik snap jou gedachte hierover ook wel.
Maar ben zelf niet zo een open persoon, dus ik denk dat het een beetje daar aan ligt.
In elk geval veel succes met zwanger worden, en hoop dat je snel goed nieuws hebt voor fam, vrienden en collega's.

Gr Ikkuh

hey ikkuh., ik heb mn soulmate gevonden geloof ik hihihi :mrgreen:
Maar de gedachtes van de andere dames begrijp ik ook heel goed hoor, maar ja zo verschilt dat nu eenmaal per persoontje denk ik......
Mijn schoonma heeft ook echt al het idee in de hoofd gehaald dat ze bij de bevalling wil zijn, en ik wil dat helemaal niet,dat mens gelijk beledigd.....ja soorrrryyy maar ik wil alleen mn mannetje erbij hebben en niet net als ''de bevalling'' het hele gezin rond mn bed inclusief kleine kinderen. Daarbij vind ik het nu ook niet echt gezond om een broertje of zusje van 4,5 jaar naar een barende moeder te laten kijken, dat komt in ieder geval niet in mijn boekje met normen en waarden voor.
Hoe zit dat eigenlijk bij jullie?

ik vind kids ook NOT DONE bij een bevalling.. toch zie je t nog verrassend vaak.. maar nee ik vind t niet kunnen.. bij mij is mn vriend bij de bevalling (duh ;)) en mijn moeder mag er bij zijn.. verder niemand.. eerst wilde ik mn zusje van 15 er nog bij hebben, maar mn vriend vind dat niet zo leuk, en heeft ie ook gelijk in, ze hoeft er van me niet bij te zijn.. ze zou t wel heel leuk vinden, maar nee.. dus just me, mijn vriend en mn ma.. das al genoeg! haha
Ik heb het ook direct aan mn ouders verteld dat ik zwanger ben.. en een paar vriendinnen met 6 weken.. en de rest van de wereld met 9 weken.. haha, eerst besloten we met 12, toen met 10 en uiteindelijk werd t met 9 weken haha is ook moeilijk geheim te houden..
heb geen moment spijt gehad want alleen maar ontzettend leuke en lieve reacties gehad! en idd.. als t nu nog mis gaat dan vind ik t ook wel fijn als mensen er af weten.. ben toch al 10 weken.. en de babe is niet niks meer.. is al een heel klein babytje! haha.. dus een groot verlies als t mis gaat..
maar ieder zn mening..! en je moet vooral doen waar je jezeld prettig bij voelt.
LIefs!

nee kids erbij lijkt me idd helemaal niks..of tmoeten oudere meiden zijn ofzo..denk dan aan een jaar of 12/13/14 (kan me voorstellen dat ik t toen wel mooi had gevonden al)

ik zou echt nooit mn moeder erbij willen hebben..heel mischien mn beste vriendin maar denk dat mn man dat liever niet wil...
ik ben er bij mn zusje bij geweest maar wil haar er niet bij..hihi

en bij t vertellen komt ook nog dat gyn's en vk's altijd zo "mooi" roepen.. nou t maakt niet uit hoor t is toch nooit zeker of t goed blijft gaan 😞 zo deprimerend! Ja oke, t kan nog tot aan de bevalling mis gaan, maar er is toch wel idd een soort van safe side.. zoals rond 12 weken.. maar goed, daar wil de gyn zoiezo niet aan.. ik luister er al niet meer naar hoor.. word je gek van (ik tenminste)

Ik heb een leuk verhaal.. ik was 16 toen mijn moeder ging bevallen van mijn zusje 😃 dus ben bij de bevalling geweest, en had het niet willen missen! 😃 maar dan ben je idd op een leeftijd dat je zelf een bewuste beslissing kan maken.. en tja ik en baby's.. kon de bevalling dus ook niet missen! hahahha Heb er geen moment spijt van gehad.. zo mooi..
Die kleine meid is inmiddels 5 en echt helemaal mn schatje 😃 zo lief is ze voor me .. heb ook ngo een broertje van 9.. ook een kanjertje nu! en mn zusje van 15 is ook lief.. alhoewel ze flink aan t puberen is 😞 hahahha
Maar goed! dat was mijn verhaal over bevalling van je eigen ma 😉

@Finaly; wat leuk dat je nog zo'n jong zusje hebt! Ik heb een zusje van 11, was dus net 13 toen ze werd geboren, was en is nog steeds echt helemaal geweldig vooral omdat ze nu tante gaat worden!! Ze is zo trots als een pauw.

Ik heb het met 4 wk en 1 dag aan mijn ouders + broertje en zusje en schoonzusje verteld en 4 weken en 5 dagen aan mijn schoonouders, met 7 wk had ik het kloppende hartje gezien en mocht de hele wereld het weten en toen hebben we het aan iedereen verteld die het maar wilde horen. Bij mij zat de gedachte bij een mk heel erg in mijn hoofd maar ik vond dat die mensen die het wisten me dus heel erg goed konden steunen als het een mk zou worden, zit er ook al ruim overheen dus daar hoef ik me niet meer druk om te maken.

Kinderen bij de bevalling?? Echt niet.
Zelfs mijn eigen moeder is niet welkom, alleen ik en mijn mannetje de rest mag die kleine zien als ze er is. Filmen tijdens de bevalling ook echt niet, alleen een foto van die kleine als ze net geboren is, zo heel duidelijk ,hihi!

Liefs, Karin

Leuk om al die verschillende reacties te lezen :mrgreen: Maar ja wat een mk betreft en dan de steun .....ik vind dat toch meer iets dat ik dan liever van mn man heb.....ik weet echt niet waarom ik dat heb , maar ja we 'maken' ons wonder ook zelf dus vind ik het toch meer ons ding....maar goed het kan zijn dat ik er nog anders over ga denken, maar dat denk ik niet

Lithaatje schreef:hey ikkuh., ik heb mn soulmate gevonden geloof ik hihihi :mrgreen:
Maar de gedachtes van de andere dames begrijp ik ook heel goed hoor, maar ja zo verschilt dat nu eenmaal per persoontje denk ik......
Mijn schoonma heeft ook echt al het idee in de hoofd gehaald dat ze bij de bevalling wil zijn, en ik wil dat helemaal niet,dat mens gelijk beledigd.....ja soorrrryyy maar ik wil alleen mn mannetje erbij hebben en niet net als ''de bevalling'' het hele gezin rond mn bed inclusief kleine kinderen. Daarbij vind ik het nu ook niet echt gezond om een broertje of zusje van 4,5 jaar naar een barende moeder te laten kijken, dat komt in ieder geval niet in mijn boekje met normen en waarden voor.
Hoe zit dat eigenlijk bij jullie?

Hahahah Lithaatje,
wij denken echt het zelfde over dingen :).
Over de bevalling denk ik namelijk precies het zelfde. Ik moet er niet aan denken dat als het zo ver is, de hele familie aan mijn bed hangt. Echt niet alleen mijn liefje en ik a.u.b.
Ik weet nu al dat er een aantal familie leden van zowel zijn kant als mijn kant hier niet blij mee zullen zijn, maar dat maakt me niks uit op dit moment gaat het even om mij.
Als alles achter de rug is zijn ze natuurlijk van harte welkom om de nieuwe aanwist van de familie te komen bewonderen.

Gr Ikkuh

AAAAAAAAAAAAAAAMEN! 😃

Ik was van plan om het lekker voor onszelf te houden maar dat is zó moeilijk. Ik ben ook niet alleen gestopt met de pil maar ook (alvast) met roken. Werkelijk iedereen wil weten waarom ik precies ben gestopt met roken....misschien om we ook altijd zo open en eerlijk zijn geweest over onze kinderwens. We hebben altijd gezegd dat we papa en mama wilde zijn voor mijn vriend 30 is...en aangezien dat nu niet zo heel lang meer duurt....

Dus ik heb het op mn broer, schoonzus en zusje na nog niemand verteld maar voor mn gevoel zijn er veel meer die n vermoeden hebben. Krijg de laatste tijd zo vaak de vraag:' Je bent toch niet zwanger'....Alsof het op mn voorhoofd staat dat we voor het echie bezig zijn! Ach ik probeer voorlopig zoveel mogelijk ontwijkende antwoorden te geven en we hopen dat t snel 'raak' is en ik t aan de hele wereld kan vertellen dat we papa en mama worden.

Wij vertellen het nog helemaal niemand.
Is lekker ons geheimpje...............maakt het toch wel heel speciaal!
En binnen onze vriendengroep zal niemand ons verdenken. Het zal zelfs voor iedereen een grote verrassing zijn als blijkt dat we zwanger zijn.

vanaf wanneer zou jij het willen vertellend dan?

Ik denk dat ik mijn zus het vertel als we bij de verloskundige zijn geweest!
En de rest als we de 12 weken voorbij zijn. Zal niet makkelijk zijn en ik weet ook niet of het ons gaat lukken hoor.
Maar zover is het allemaal nog niet. Eerst maar eens zien zwanger te worden.

Volgend weekend kunnen we voor het echt gaan proberen!!!! Spannend..........

Hai,

Bij ons in de familie werd er toch al veel over gesproken en wij hebben er nooit een geheim van gemaakt dat we gaan een kindje willen. Voor ons luchtte het behoorlijk op. Ik ben niet zo goed in "op eieren" lopen...al krijgt dit nu wel een hele rare betekenis. 😉 Bij ons weten dus de ouders, broers en zussen en 1 stel hele goede vrienden het. Maar laat je nooit leiden door een ander, doe wat jij denkt dat goed is!

Heel veel succes Isi

Hallo allemaal.

Ik zal me ook hier eerst even voorstellen. Ik ben 27 jaar en mijn man 28.
Wij willen dit jaar heel erg graag proberen zwanger te worden.
Ben gestopt met de pil en deze week begonnen met foliumzuur slikken. Voorlopig
gebruiken wij nog even een condoom.

Ik ben momenteel heel erg met kinderen/ baby's, dit forum en ga zo maar door bezig. 😂
Maar heb nog niemand verteld over onze eerste stapjes.
Vind het wel erg lastig, dus weet niet of dat ik dat echt vol ga houden als het daadwerkelijke klussen gaat beginnen, maar dat zien we dan wel weer. Voorlopig probeer ik op dit forum mijn ei kwijt te raken. haha.

Zou het heel leuk vinden om mijn ouders te vertellen dat ze een kleinkind krijgen, niet wetende dat we daar nu dus regelematig over hebben. Als jullie nog begrijpen wat ik bedoel.
Maar dat word wel heel lastig.
Ik ben bang dat als ik echt zwanger word ik dit ook moeilik 12 weken verborgen kan houden voor mijn moeder. Jullie? Volgens mij heeft ze dat zo door.

groetjes

Isi schreef:Hai,

Maar laat je nooit leiden door een ander, doe wat jij denkt dat goed is!

Heel veel succes Isi

Die ga ik aanhouden 😛

anoniempje schreef:Hallo allemaal.

Ik zal me ook hier eerst even voorstellen. Ik ben 27 jaar en mijn man 28.
Wij willen dit jaar heel erg graag proberen zwanger te worden.
Ben gestopt met de pil en deze week begonnen met foliumzuur slikken. Voorlopig
gebruiken wij nog even een condoom.

Ik ben momenteel heel erg met kinderen/ baby's, dit forum en ga zo maar door bezig. 😂
Maar heb nog niemand verteld over onze eerste stapjes.
Vind het wel erg lastig, dus weet niet of dat ik dat echt vol ga houden als het daadwerkelijke klussen gaat beginnen, maar dat zien we dan wel weer. Voorlopig probeer ik op dit forum mijn ei kwijt te raken. haha.

Zou het heel leuk vinden om mijn ouders te vertellen dat ze een kleinkind krijgen, niet wetende dat we daar nu dus regelematig over hebben. Als jullie nog begrijpen wat ik bedoel.
Maar dat word wel heel lastig.
Ik ben bang dat als ik echt zwanger word ik dit ook moeilik 12 weken verborgen kan houden voor mijn moeder. Jullie? Volgens mij heeft ze dat zo door.

groetjes

Van de ene kant zou ik het ook van de daken willen schreeuwen. Maar zoals ik al eerder in een berichtje schreef, het heeft ook wel iets speciaals om samen dat geheimpje te hebben.
Ik heb ook geen zin om de hele tijd vragen te krijgen en ben je al zwanger. Want dat trek ik helemaal niet.
Daarom zal mijn zus ook de eerste zijn die we het vertellen. Zij heeft het ons ook verteld toen ze 8 weken in verwachting was. Nu alweer 2 jaar geleden en de trotse moeder van een stoer, lief ventje!

Ben wel al allemaal dingen aan het bedenken om het de opa´s en oma´s duidelijk te maken als we ze het eenmaal gaan vertellen. Of een kopie van de echo of iets anders origineels. Maar daar kan ik nog lekker lang over nadenken!

Ik vind het ook erg fijn om dit met z'n tweetjes echt te delen.
Maar ook spannend.
Ik word trouwens echt niet goed van mezelf soms. Denk er de hele dag aan, terwijl
er eigenlijk nog niets gaande is. En het ook nog maanden kan duren voordat je daadwerkelijk zwanger bent. Heel irritant, vind ik mezelf.