Tinkerbell79 schreef:
Ah kee, ik dacht al dat je ergens ver weg woonde, afrika nietwaar? Tja dan is dat wel zo handig. Maar ik had idd een ruggeprik, daar heb ik dus echt niets van gevoeld. De operatie zelf voel je uiteraard geen pijn, maar wel geduw en getrek, wat ik ook vervelend vond moet ik eerlijk zeggen. Daarna duurde het een uur voordat ik mijn man en Mik eindelijk kon zien en Mik dus in mijn armen kon krijgen. Drie dagen ziekenhuis...de eerste week moest mijn man alles doen, Ik had erg veel pijn. Zelfs naar de wc moest ie me helpen mijn broek omlaag te doen enzo :oops: Ik moet eerlijk zeggen dat ik het onderschat heb..vond het vooral heel vervelend dat ik mijn kleine zelf niet kon verzorgen. maar goed, eerste tijd veel pijn, maar na een week is het ergste voorbij 😊
Veel succes in ieder geval en tja de 26e zal ik wel aan je denken :)
Dank je 😃
Ik probeer het inderdaad niet te onderschatten, en weet natuurlijk dat ik de eerste week gewoon een stuk minder kan doen dan de gemiddelde persoon die een natuurlijke bevaliling heeft gehad, maar het is moeilijk om in te schatten hoe moeilijk het precies wordt.
Gelukkig is mijn vent de eerste 2 weken thuis, dus hebben wa hulp, en ik moet inderdaad ook 3 dagen in het ziekenhuis blijven.
Ik had het er hier laatst al over; het ergste van alles vind ik wel dat je achterblijft terwijl man en baby en kinderarts de operatiekamer verlaten, dat wordt redelijk eenzaam. Moet inderdaad gewoon 40 min tot een uur wachten totdat ik ze weer zie.
En ze zeiden inderdaad ook dat je geen pijn voelt tijdens de procedure, maar dat je wel een gevoel kan hebben dat je opengeritst wordt als het ware en getrek als ze de baby eruit halen...