kruimeltje schreef:Hier heb ik het echt even helemaal gehad. Mijn man had net mijn schoonmoeder aan de lijn en die durfde te zeggen dat ze teleurgesteld was dat we dit jaar moederdag waren vergeten! Heeft ze dan echt geen benul van wat er hier gebeurd is !!!??? 4 mei hadden we de slechte echo (geen hartje meer), 6 mei afspraak in het ziekenhuis waarbij curettage is gepland.
9 mei was moederdag en 10 mei had ik mijn curettage ... mijn hoofd stond dus echt even NIET naar moederdag!!!!! GEK HE!!!!
Ik ben zo ontzettend BOOS en VERDRIETIG nu.
Mijn man wil zondag nog wel naar zijn ouders omdat het zondag vaderdag is ... maar ik wil mijn schoonmoeder gewoon de eerste weken even HELEMAAL NIET ZIEN!!!
Ligt het nu aan mij dat ik overreageer????
Ik weet het even niet meer hoor.
Sorry, maar ik moet gewoon even mijn hart luchten.
Ik had vanmiddag nog zo gezellig even op het terras gezeten met mijn collega's.
En ik dacht echt dat ik het ergste achter de rug had ... had ook weer zin om na onze vakantie weer aan het werk te gaan. Maar nu ... ik heb gewoon weer het gevoel dat ik terug bij AF ben. 😞 :cry:
NOU JA ZEG! Hoe durft ze! Dat is toch geen reactie. Mensen hebben vaak geen flauw benul met hoe weinig woorden ze je heel erg kunnen kwetsen. En het ergste is dat ze het vak niet eens zelf door hebben.
Dus natuurlijk is het geen overreactie.
Ik kan het me zelfs heel goed voorstellen hoe je reageert, omdat wij een paar weken geleden met mijn schoonmoeder een erg vergelijkbare situatie en reactie hadden. Zij vind nl. dat we onze fertiliteitsproblemen met mijn schoonzus (dus haar dochter) moeten bespreken. Ik dacht het niet. Dat is niet aan haar om dat te bepalen. Ze werd er gewoon heel erg boos over dat we dat niet wilde. Mijn man en ik zijn ook erg boos en verdrietig over haar reactie.
Van je (schoon)ouders verwacht je juist medeleven, begrip, empathie en niet dit soort totale egoïstische reacties. Volgens mij komt het daardoor nog extra hard aan. Het is echt een klap in je gezicht om van mensen die je zo nabij zijn dit soort totale bull-shit naar je hoofd geslingerd te krijgen. Ik kan me voorstellen dat je 'terug bij af gevoel' hebt.
Laat je man dan komende zondag alleen naar zijn ouders gaan, dan hoef jij ze niet onder ogen te komen. Als je daar, heel begrijpelijk, geen zin in hebt, zou ik er vooral niet naar toe gaan.
En moederdag vergeten; misschien is het je schoonmoeder die iets vergeten is dit jaar. Zíj had er op deze moederdag voor jou moeten zijn en niet omgekeerd! Ik denk dat jij het harder nodig had dan zij! Misschien moet je dat maar tegen haar zeggen als ze er nog een keer op terug komt.
Doe voorzichtig aan met jezelf. Het belangrijkste is nu om jezelf weer op de rails te krijgen en niet om je schoonouders tevreden te stellen met een bezoekje als je daar niet aan toe bent.
Een grote virtuele knuffel van mevrouw Bril!