Miepje80 schreef:epat schreef:@mevrouw bril
Op een of andere manier lukt het me nog om gewoon hoopvol te blijven en te denken, het komt heus.
En nog niet te denken oh jee ik ben al bijna 33 en heb mogelijk niet eens een eisprong meer. Maar als ik volgende week de gyn moet gaan bellen, dan kan het best zijn dat het om gaat slaan bij mij en dat ik me ga realiseren dat het wel eens moeilijker kan zijn dan gedacht. Maar gelukkig heb ik dat gevoel nu nog niet echt, wel de balen dat het zo lang duurt deze ronde, maar nog niet de angst dat het moeilijk gaat worden. Gelukkig maar, piekeren erover helpt ook niet natuurlijk!
Het ene moment is moeilijker dan het andere. Soms kan ik er enorm om janken, dan vind ik het ZO erg. En even later kan ik weer heel relaxed denken...
Daar hebben jullie wel gelijk in. Ik denk ook heus niet elke dag; O jee, ik ben al bijna 33. Maar soms, als mijn man geen zin heeft om te vrijen, en ik wel vruchtbaar ben. Dan kan ik er wel om janken (doe ik niet hoor). Meestal draait hij bij, en vrijen we daarna toch. Of als andere dingen niet mee zitten en ik niet zo goed in mijn vel zit en dan ook nog ongesteld wordt... Pfff, dan heb ik het wel weer even moeilijk.
Maar als ik dan gewoon even 'normaal' nadenk dan weet ik bijna zeker dat het wel goed komt. Maar ja, mensen noemen mij niet voor niets mijn hele leven al dametje ongeduld 😉
Epat: nog heel veel geduld gewenst met je laatste weekje wachten voor dat je een afspraak bij de Gyn kan maken.