hey lieve meiden,
Madelief, wat rot dat je zo'n naar gesprek gisteren had, was het werk gerelateerd? Ja, op dat soort momenten merk je dat je nog niet de oude bent he? ik reageerde soms echt buiten proportie (en nog steeds trouwens), maakte mij veel te druk. Maar ben je nu de rest van de week vrij? dat is lekker zeg..
En ja, inderdaad de prioriteit bij jezelf en je kindje leggen, ik weet dat dat niet altijd makkelijk is.
Cyn, vandaag bellen! ohhh ik hoop dat er iets goeds uit komt!
En donderdag je tatoeage laten zetten, spannend zeg!
Gisteren ben ik redelijk goed doorgekomen, ik merkte dat ik de aanloop naar die dag nog erger vond dan de dag zelf. Ik heb een half jaar geleden van manlief een mooi notitieboekje gekregen om dingen in op te schrijven. ik ben daarin gaan schrijven gisteren. Het is fijn om het zo op een rijtje te zien staan, alsof je gevoelens en emoties een beetje geordend worden. We hebben ons overdag flink bezig gehouden met van alles dus had ook niet te veel tijd om na te denken. Mijn moeder kwam nog langs met een heel lief kaartje en bloemetjes voor Olivia, heel lief. Mijn zus had ook een hele mooie kaart gestuurd, en ook een aantal goede vrienden hebben eraan gedacht, dat was echt fijn. Ook het feit dat jullie allemaal zo meeleven doet mij echt goed, dan voel ik mij niet zo alleen in mijn verdriet, het werkt troostend.
Nou meid, hoop zo dat ze je iets kunnen vertellen straks, fingers crossed.
Kim, ja, ik wil heel graag een geboortekaart! zo spannend dat het al zo dichtbij komt he?
Inderdaad, voor jou was het alweer 9 maanden gelden dat je Giel* verloor, ze schelen precies drie maanden he? Wat je schrijft is waar, zoveel geluk en verdriet om je heen op zo'n dag, het is een rollercoaster aan emoties. Jij zal dat ook wel zo ervaren denk ik.
Fijn dat je zo uitkijkt naar de bevalling, nog maar even! dan mag jij weer.
Wat betreft de "onderkant", die heelt behoorlijk goed maar ik ben er nog lang niet hoor. Ik kan nog steeds niet lang lopen omdat het echt pijn gaat doen, het voelt verzwakt en zwaar aan. Ook kan ik niet lang staan. Zitten gaat wel al een stuk beter dus ik mag niet klagen.
Donderdag weer een echo voor je, en vrijdag een babyshower, wat leuk! heb je die zelf georganiseerd?
Tam, hoe was je echo??? ik ben zo benieuwd......vertel!
Devika, is je ongie nog gekomen? ik hoop van NIET!
Dank je wel voor je lieve woorden, wat fijn dat je aan mij dacht. Het zijn rare dagen, ik zal zo blij zijn als het weer lente wordt! alles rond deze maand herinnert aan haar. Ik hoop dat ik in de toekomst aan haar kan denken zonder zo verdrietig te zijn. Soms denk ik wel eens dat ik vast hou aan het verdriet zodat ik tenminste nog iets van haar voel, bang dat ik haar anders echt kwijt ben.....zoiets.....snap je wat ik bedoel?
Nou meid, hopen dat je ongie uitblijft, het feit dat je dezelfde symptomen als vorige keer had voor je ongesteld werd zeggen natuurlijk niets he? 😊
Madelief, fijn ook dat je aan mij dacht gisteren, dat doet mij goed! Je beschrijft het treffend, alles komt inderdaad samen dit jaar, het is een soort climax inderdaad, en tegelijkertijd een moment waarop ik mijzelf weer toesta om adem te halen, te ontspannen. Veel kraambezoek zegt tegen mij " nou, nu Matilda er is, is het gedaan met je rust!". Maar het is juist het omgekeerde, ik heb echt in een jaar niet zo lekker geslapen als afgelopen weken. Alsof er weer een soort inner rust heeft plaatsgevonden.
Ik begrijp helemaal hoe jij je nu voelt, ik had precies hetzelfde. Moe om weer op te schrijven hoe onzeker en rot je je voelt, hoeveel energie alles kost. Ik heb het met je te doen. Je zit nog midden in een rouwproces en bent weer zwanger, , verwacht wordt dat je "blij en dankbaar" bent. Dat ben je ook, maar het verdriet om je meisje, de onzekerheid van deze zwangerschap, het gebrek aan vertrouwen in je lijf, het kost gewoon heel veel energie. Daar kun je niet tegen op slapen. Zet het hier maar gewoon neer hoor, schrijf het ons maar. We weten hoe het is.
En als het op je werk niet meer gaat omdat je te moe bent of te gestrest, dan doe je een stapje terug, dan maar iets minder geven op je werk. Het gaat om om ruim een half jaar van je leven, een belangrijke, jij gaat voor alles meid.
Laura, dat jaar is inderdaad voorbij gevlogen... Ik heb wat oude correspondentie uit het begin nagelezen laatst, toen was je nog ruim 25 weken zwanger van Semmy, ongelofelijk dat hij nu alweer zo groot is he? en ik nu Matilda heb....het is onvoorstelbaar wat er in een jaar kan gebeuren, het is mooi.
Wat leuk dat je danst! ik deed dat ook voor mijn zwangerschap. Wat doe je precies?
Kersje, 4 maart komt steeds dichterbij! hoe ben je eronder? bij jou komen de zenuwen pas achteraf de hoek om kijken geloof ik he?
Heeft kersjesman de kleine al gevoeld trouwens?
Nou meiden, vandaag de eerste dag alleen met Matilda, manlief moet weer aan het werk 😢
Ze ligt nu lekker te slapen, het zoetje.
Hier twee fototjes, 'snachts gemaakt tijdens het voeden (of zijn jullie inmiddels fotomoe van mij...hihi)