Lieve allemaal,
Ook ik wens jullie allemaal een mooie dag toe. Voor sommigen moeder, maar geen kindje in je armen. Voor sommigen moeder met een kindje op je schoot. Beiden moeder! Dat dit een dag mag zijn met een lach en een traan, trots op de mooie kinderen die we gekregen hebben!
Hier een fijn begin. Vorig jaar voelde Moederdag zo gek. Lege armen, volle buik. Vol verwachting, maar toch ook angst. Nu met een vrolijk ukkie op bed en hele mooie cadeaus. Een klein schilderijtje met voetafdrukken van Maria met erop, voor mijn liefste mama. En een prachtige set armbanden. Mooie kralen van hout en glas en daar bedels aan. 1 armband met een hart, voor de liefde van mijn man. 1 armband met een engeltje en een hart voor Noach en Maria. En een met een buddha, dat ik me maar veel Zen mag voelen! Echt een super cadeau. En nog een leuk boek. Voel me super trots!
En als klap op de vuurpijl staat Maria sinds gisteren! Ze trekt zich overal aan op!
Nu even lezen.
Noortje, wat is het aftellen voor jou! Je weet gewoon ongeveer wanneer het gaat gebeuren! Dat moet nu toch wel fijn zijn, die duidelijkheid.
Plusje, hoe voel je je? Gekke dag vandaag. Jij bent ook moeder geworden, ook al had je dat nog niet gewild.....
Je vroeg wat ik studeer. Ik leer voor Klassiek Homeopaat. Na het overlijden van ons kindje, wilde ik niet meer in de harde zakenwereld werken zoals ik altijd gedaan had. Ineens stond het miljoenen binnen brengen voor mijn baas me verschrikkelijk tegen. Ik wilde doen wat mijn hart wilde. En dat is moeder zijn en uiteindelijk als homeopaat een praktijk openen. Daarom ben ik na mijn verlof met een mooi zakje geld ontslagen en daar geniet ik iedere dag van. Ik heb nu bijna het tweede jaar erop zitten en heb nog4 jaar te gaan.
Cyn, dank je. Je herkent het dus, dat je in een ander topic leest en denkt ik moet iets doen! Ik had dat nog niet eerder zo gehad en voelde me zo rot toen het echt mis bleek....
En je hebt gelijk hoor! Met kruipen en lopen veranderen kindjes helemaal van postuur! Ik maak me ook niet druk over de enorme onderkin van onze uk!
Plusje, steeds al ik lees over hoe jullie afscheid hebben genomen, vindt ik het zo mooi! Dat jullie met zijn kistje de natuur inmzijn gegaan, prachtig!
En je schreef dat je afwisselend hebt gestudeerd en in het topic hebt gelezen. Knap hoor, al weer aan de studie. Wat studeer jij? Kun je je gedachten er bij houden of dwalen ze veel af? Is je man weer aan het werk trouwens? En werk jij naast je studie?
Ja, ik was ook heel snel weer zwanger. 3 maanden later. Ongelofelijk voor ons. Uiteindelijk beviel ik op 20 sepember 2011, op 20 september hadden we de echo waarop bleek dat ze dood was.... De dag van het grootste verdriet en het grootste geluk in samen! En dat is snel ja. Achteraf was het fijner geweest als alle onderzoeken afgerond waren geweest voor ik weer zwanger werd. Want nu maakte dat het zo spannend. Maar met kleine kansen om zwanger te worden, ga je niet aan de pil ofzo. Het heeft zo moeten zijn, daar geloof ik sterk ik. Het gaf me ook de moed om door te gaan!
En ik heb hetzelfde als Cyn. Niet veel vrienden weten er mee om te gaan. In het begin trouwens meer dan nu. Drapeer weinig meer over Noach gezegd, terwijl ik nog iedere dagaan haar denk. Het is fijn hier meiden te vinden die je steunen en je begrijpen. Ik heb trouwens nog op een ander forum geschreven en met die 6 meiden ben ik ook gaan afspreken. Dat zijn echt vriendinnen geworden en dat is ook al zo fijn. Gek om te zeggen, maar het heeft mijn leven uiteindelijk wel verrijkt. Op vele vlakken. Vriendschappen, werk, studie, hoe ik met het moederschap omga, ik ben echt gelukkiger dan ervoor. Gek hè! E ik had nooit verwacht dat ik dat ooitzou kunnen zeggen, want alles heeft me ook de grootste pijn van mijn leven gebracht.
Ga even dansen met Man en Maria!
X