desi, wij zijn er wisselend mee bezig, ik iets meer dan mijn man. Rond de eisprong natuurlijk, dan trekken we soms letterlijk onze agenda's om te kijken wanneer we allebei thuis zijn (we werken allebei in wisselende diensten), we plannen dan meestal tussen dag 10 en 20 een aantal dagen dat er geklust moet worden, als we zin in vrijen hebben doen we dat altijd gewoon en dan mag er dus soms zo'n verplichte dag vervallen (soms hebben we dan alsnog zin en doen het dan een paar dagen achter elkaar). De periode na de eisprong vind ik het moeilijkst, je moet dan gewoon wachten of je ongesteld wordt en dan denk ik elke dag op weg naar huis in de auto wel even na van wat als ik zwanger zou zijn. De dag dat ik merk dat ik ongesteld ga worden (weet ik soms al 4-5 dagen tevoren) neem ik altijd even de tijd om verdrietig te zijn, dat mag dan de rest van de maand niet meer van mezelf, hoe wel ik vaak tijdens de menstruatie zelf ook nog wel een dip-dag heb. Enne wat ze zeggen dat het tegenwerkt als je er steeds aan denkt, nou daar geloof ik helemaal geen biet van. Al die mensen met hun goedbedoelde opmerkingen als "je zou het gewoon eens los moeten laten" of "je bent nog jong, je hebt nog tijd zat", die opmerkingen doen meer kwaad voor mijn humeur/stresslevel/hormonen dan wat voor nare gedachten van mezelf dan ook.
Dit is trouwens een mooi filmpje:
http://www.tearsandhope.com/emptyarms_video.html