Hier idd ook alleen slapen in het wiegje. Zowel overdag als 's nachts.
Hier hetzelfde, de box is om te spelen en wakker in te zijn. Het wiegje alleen om te slapen!
Suus85Oud lidBerichten: 1.299Lid sinds: 3 augustus 2009
Sweetangel schreef:@ struffle, hoe ging je rijles?
MeLu schreef:Mama2b; Poepen voelt bij mij nog steeds vreemd. Het is net of ik het gevoel nog niet helemaal heb. Mn 1e drol rolde er bijna vanzelf uit in het ziekenhuis dat voelde ik gewoon niet. Ik was net optijd bij de wc. (srry voor de schaamteloze details).
Als ik druk was geweest had ik idd ook wat meer stolsels. Ik kon van binnen ook mn placenta wond voelen. Het was net of iemand met een draadje aan mijn buik aan het trekken was. Zou niet weten hoe ik het anders om zou moeten schrijven.
Ik ga 24uur werken, 3 dagen.
Ik voel me weer beroerd zeg. Net als voor dat mn borstontsteking begon 😞 Alleen heb ik nog niet een specifieke zere plek op 1 van mn borsten.. Misschien een griepje.. Hoop het niet. Had net ook een emo bui. Danley begon zo zielig te huilen dus ik pakte hm en knuffelde hm. Toen moest ik ook ff huilen omdat ik me zo ellendig voel. Toen hebben we samen even gehuild 😛
Nou, genoeg gezeik haha :P! Ik ga nog even tv kijken en slapen, hopelijk morgen een betere dag. Anders moet ik weer alle visite af bellen :(.
Liefs MeL
sanel schreef:Breek even in.
Mama2b
Je hoeft je echt niet verantwoorden hoor!! Je moet doen waar jij je het lekkerst bij voel en je moet je vooral niet belachelijk voelen!! Je bent en blijft de beste mama voor je eigen kindje en niemand kan je dat afnemen.
Mijn dochter is ook opgegroeid met de fles en mijn volgende beeb gaat ook de fles krijgen!!
Suc6.
Breek weer uit.
Mama2b schreef:pff ik wil toch even mijn frustraties kwijt hoor.. ik kan het ff niet laten om het te typen.. sorry zullen de hormonen wel zijn..
ik las hier van alles over het bv topic waar ze allemaal commentaar hadden op ons "augustus meiden".. ik reageer bewust niet daar omdat de discussie gesloten is daar maar ik moet het kwijt.. ik geef bewust geen bv.. heb daar mijn reden voor.. ik heb namelijk (heb dit nooit eerder ergens gemeld maar voel me min of meer verplicht om me te verantwoorden hier) zeer regelmatig veel ontstekingen aan mijn borsten.. aan de huid dan dus geen zgn borstontsteking zoals bijvoorbeeld melu had maar het is wel vervelend en ik vind het onhygiënisch als ik mijn zoon daar dan zo dicht met zijn mond bij laat drinken.. dat is 1 van mijn redenen en zeker niet de enigste maar ik vind het heel persoonlijk voor iedere vrouw.. de fv is tegenwoordig net zo goed als bv.. sterker nog bij bv moet je vitamines bij gaan geven en dat is bij fv niet eens nodig.. daarbij komt nog dat ik 2 zussen en 1 broer heb.. mijn broer heeft de minste allergieën en nooit bv gehad en mijn ene zus de meeste allergieën en het langste bv gehad.. mijn andere zus en ik zitten er tussenin met zowel bv als allergieën.. het heeft m.i. daarvoor dus al geen zin om bv te geven.. feit is wel dat het mooi is om te doen.. het is prachtig dat de natuur zo in elkaar zit dat je als vrouw wanneer je een kind krijgt ook de mogelijkheid hebt om je kind vanuit je eigen lichaam te voeden en ik heb dan ook alle respect voor de vrouwen die dat kunnen en doen!! wil hiermee dus helemaal niemand voor het hoofd stoten maar ik wordt er wel erg verdrietig van als wij dan al dames die geen bv geven gewoon voor mijn gevoel belachelijk gemaakt worden en totaal niet serieus genomen worden..
nogmaals ik zet dit bewust niet in dat topic neer omdat die discussie daar al gesloten is maar ik moest dit gewoon even kwijt.. (ik lag in het zkh op het moment dat die discussie er was dus had ook geen kans om mijn mening eerder te geven..)
Sasje85 schreef:Hallo allemaal!
Nou, EINDELIJK mag ik met jullie mee gaan kletsen. Hoewel ik niet 'officieel' een augustus mama ben, blijf ik toch bij jullie kletsen. Negen maanden lang hebben we elkaar gevolgd, dus daar gaan we nu lekker mee door 😊
Goed, hier komt mijn bevallingsverhaal:
Op vrijdag begonnen om 8.00 de weeën. Zoals jullie allemaal weten heb ik weken lang last gehad van oefenweeën en ik herkende de echte weeën absoluut niet direct. Toen ze heftiger werden herkende ik ze wel, maar die 'eerste echte wee' heb ik gemist geloof ik 😉
Maar goed. Om 10.00u heb ik mijn vriend gebeld 'ik geloof dat het menens is...' en hij kwam naar huis.
De hele middag ging prima. De weeën waren goed op te vangen en ik heb tussendoor nog van alles gedaan. Rond de middag werd het erger en kwamen de weeën sneller op elkaar. Rond etenstijd wilden we de vk bellen. Ze nam niet op (bezig met een andere bevalling) maar we konden haar op laten piepen via het ziekenhuis. Wij dachten 'de weeën komen om de 5 min, dus we hebben nog wel even' en hebben dat dus niet gedaan. Uurtje later hebben we haar toch op laten piepen en toen was er net wisseling van de wacht 😊
Om 20u kwam de vk even kijken en had ik nog maar 2 centimeter... Omdat ik toch al de hele dag bezig was en vermoeid begon te raken werd besloten om mijn vliezen te breken. Dit kon alles wel eens versnellen. Dus dat deden we...
Een plens vruchtwater (de verloskundige schrok van de hoeveelheid!) kwam er vrij en gelukkig helemaal helder!
De vk kreeg een telefoontje dat er nog een andere bevalling gaande was. Ze vroeg nog aan mij of ik eventueel in het ziekenhuis wilde bevallen, daar kon ze twee bevallingen tegelijk doen. Als ik echt thuis wilde bevallen kon het zijn dat er een vk van een andere praktijk zou komen.
Ik wilde per see thuis bevallen.
De vk ging weg en de hel begon meteen los te barsten. De ene wee naar de andere wee diende zich aan en onder de douche kreeg ik een weeënstorm van ruim een half uur die ik absoluut niet op kon vangen. Mijn vriend belde direct de vk weer dat dit toch wel erg snel erg heftig werd en ze kwam direct terug. Ik met veel moeite onder die douche weg en kreeg de ene weeën storm na de andere.
Toen ze terug kwam had ik 4 centimeter, maar ik was zo overspoeld door al die weeënstormen dat ik compleet de weg kwijt was. Opvangen lukte niet, wegpuffen niet, niets meer. Het was te snel en te onverwachts gegaan.
De vk begon over pijnbestrijding in het ziekenhuis en ik zei direct ja! De vk moest er bijna om lachen. Een uur geleden had ik zó stellig gezegd dat ik graag thuis wilde bevallen, nu niet meer?!
Onderweg naar de auto werd ik weer overspoeld door een weeënstorm en heb ik alles bij elkaar gespuugd. De tranen liepen me over de wangen, wat was dat heftig.
In het ziekenhuis werd er eerst een CTG van 30 min gemaakt en ik zou een ruggenprik krijgen.
Na de CTG (die ging volledig langs me heen, weet ik niets meer van) mocht ik naar de anesthesist. Tussen de weeën door werd de ruggenprik gezet en ik zou binnen een kwartier NIETS meer voelen. Wat keek ik daar naar uit...
20 min later had ik nog steeds dezelfde pijn en ik was ervan overtuigd dat de ruggenprik niet goed gegaan was. De anesthesist zei van wel en gaf me nog een extra dosis. 20 minuten later... nog niets. Ineens zakte mijn bloeddruk gigantisch, werd de CTG van de kleine slecht en kreeg ik een wee waardoor er 300 dingen tegelijk gebeurden en er 6 man rond mijn bed stond. Mijn bloeddruk daling was een teken dat de ruggenprik goed zat (ik geloofde het nog steeds niet) en de anesthesist wilde we zeker niet meer geven. Onderweg terug naar de verloskamers zei ik tegen de verpleegster: Volgens mij komt hij eraan. Ze zei lachend dat het nog zeker een paar uur zou duren...
3 minuten later was ik in de verloskamers en kreeg ik persdrang. Ik zei mijn vriend: HAAL DE DOKTER!
De verpleegster deed alsnog wat ik vroeg en daar kwam ze... Ze voelde en haar ogen werden 2x zo groot. Volledige ontsluiting. vandaar dat ik ruggenprik niet voelde. De weeën waren veel te heftig en waren inmiddels pers weeën!
Ondertussen ging vriendlief al bijna onderuit... (ook leuk!) Hij was lijkbleek en moest even gaan zitten.
De verpleegkundige zei: "Ahhhh persen duurt wel een uur hoor bij de eerste!"
Twintig minuten later had ik Niels in mijn armen...
Ik heb wel een knip gekregen, het ging niet alleen voor mij erg snel, maar ook voor Niels waardoor hij in paniek raakte. Een knipje was nodig om hem te bevrijden.
4455 gram en 53 cm...
Apetrots liggen we nu samen op bed. Ik heb erg veel bloed verloren. Mijn vriend was vooral direct na de bevalling erg geschrokken, want er keek niemand naar Niels om die bij mij op de arm lag. Ze waren alleen maar druk met mij. Nu ben ik nog erg slapjes, maar Niels is gezond en daar gaat het om. Hij komt alleen maar als hij honger heeft. Geweldig 😊 Wat zijn we trots. Een foto staat op mijn hyves (dikkezoensas.hyves.nl)
Liefs Sas