Capri, helpt he, die fles! Ik had elke maand een troostflesje moet koud staan....

Ah poele, dat is waar ook, la bella is in NY.... Wist ik wel, want wij zouden ook naar NY deze maand, maar is toch weer italie geworden..... Tenminste als mijn man zijn conditie het toelaat.....

Ik ga maar eens naar bed.... Bah, niets aan zonder mijn man!

Poele, ik zie dat jij op dezelfde dag als ik een echo hebt! 19 april. Spannend he!

@ Dreamer
Ja enorm spannend, maar heb er morgen ook al 1.
Een gratis echo bij de fontys, heb flink de zenuwen..
Wat verschrikkelijk he? Alleen in je bed liggen..
Ligt je man in het ziekenhuis nu? Of niet?
Sterkte meis!

Hoe gaat het met de andere meiden?

xx

Dreamer, go girl, je hebt echt veel kracht!

Capri, sterkte bij de kijkoperatie, hoop dat het allemaal meevalt en natuurlijk dat alles goed is.

poele, veel plezier bij de echo!

Hier nog laatste restje ongi en dus vanaf eind van de week weer goed aan de klus. Volgende week allebei aantal avonden weg, maar we plannen er voor het goede doel maar een aantal klussessies tussendoor. Als er nog een volgend ei komt, is dat in de vakantie, dus dan klustijd genoeg in elk geval. Deze maand is rechts weer aan de beurt en ik verbeeld me toch altijd dat die kant meer kans geeft, omdat de luteale fase dan 14 dagen is en links altijd maar 13.

Poele, hoe was de echo?

Man is nu met verlof en mag ook vanacht thuisblijven, maar hij moet wel steeds naar het ziekenhuis om bloedspiegel (ivm medicijnen) te controleren en gesprekken. Morgen misschien eindelijk een uitslag.
Ik was gisteren bij mijn HA en heb mijn bloedspiegel gecontrolleerd (ijzer) en toen heeft ze gelijk een extra echo voor me geregeld. Morgen om 13.00. Vond ik wel heel fijn, maar ben inderdaad ook wel een beetje bang. Maar als alles goed is kan ik met een gerust hart richting de 12 wekenecho/duotest (die ik overigens op verzoek al bij 11 weken heb).

Nou Capri, ik hoop dat het deze keer eindelijk raak is. Springt jou ei om en om? bij mij was het meestal rechts, soms links. Ik hoop voor je dat er geen volgend ei komt en dat je in de vakantie lekker alcolvrij mag.

Wanneer is la bella weer terug vanuit NY... ik ben zoooo benieuwd of het gelukt is!

Hey Meiden,

Ik ben nieuw hier. Ik ben in juni 2010 gestopt met de pil en heb gemerkt dat mijn lichaam erg aan het onpillen was. Ik heb pas sinds januari een regelmatige cyclus van 28 dgn. Tot nu toe is het nog niet gelukt om zwanger te worden en wordt er inmiddels een beetje depri van. Collega's, vriendinnen worden allemaal zwanger na gemiddeld 3 keer. Waarom wij niet!? Ga steeds meer denken dat er iets 'mis' is met mij of met mijn man. Maar wanneer naar de dokter. Echt een jaar wachten of nu al gaan!!! Is er hier iemand naar de huisarts geweest en wat zullen dan de 1ste stappen zijn.

Mieke, de huisarts hebben we hier allemaal wel gehad ja. Je kunt als je er zo doorheen zit best eerder dan een jaar na je huisarts gaan, afhankelijk van je verhaal kan die of nog wat tips geven of al wat onderzoek doen (bloedonderzoek bij jou en zaadonderzoek bij hem). Als het allemaal goed lijkt is het beste advies om toch geduld te oefenen, hoewel dat het allermoeilijkste is, want de onzekerheid blijft. Als je meer wilt weten, wil ik best veel vertellen, soms moet je ook niet alles willen weten trouwens. De beste cijfers voor jou: na 12 maanden is zo'n 80% van de vrouwen zwanger, na 2 jaar is dat 90%. Ik weet niet hoe oud je bent, dus over die kansen kan ik niets zeggen.

Dreamer, fijn dat je man even met verlof mag, lijkt me heerlijk om hem weer wat dichterbij te hebben. Fijn dat de huisarts ook zo meedenkt en een extra echo heeft geregeld. Mijn eierstokken doen overigens netjes om de beurt, links-rechts-links-rechts, heel grappig.

Bella, en??? Of nog niet terug van vakantie.

Hier weinig nieuws, zo boodschappen doen, er is geen brood meer...

Ik heb woensdag een extra echo gehad, had de HA geregeld, de schat! En alles was helemaal zoals het moet zijn. Mooi om te zien nu, ik ben er helemaal verliefd op. Nu vol vertrouwen naar de combitest 19 april.

Hallo,

Dianneke en Carpi: ik baalde echt toen ik jullie verhaal las dat jullie weer ongi waren. Daarnaast heb ik veel bewondering voor jullie dat jullie al weer naar de volgende kans aan het toeleven zijn. Ik had het zo voor jullie gehoopt deze keer en echt al mijn hormonen naar jullie toegzonden. Helaas zeg maar weer wanneer jullie een dosis nodig hebben. Ik heb mij aangemeld voor Moeders voor moeders want ik wil iedereen de kans geven om die het zo graag willen ook echt een kindje kunnen krijgen.

Dreamer: fijn denk ik he dat je man weer thuis is. Kunnen jullie samen genieten van de zwangerschap. Ik merk dat het fijn is dat ik mijn vriend om me heen heb (ondanks dat hij ook wel ziek is, ik noem het maar zwangerschapsziekte!!)

Mieke: welkom en laat je niet op je kop zitten door iedereen die zwanger om je heen wordt. Als je er zelf mee bezig bent lijkt dat de hele wereld wel zwanger wordt en jij nog niet. Zeker nu je nog maar net bent begonnen zou ik zeggen nog wat meer gedult, het is de natuur die het allemaal regelt. Maar als je je er niet prettig over voelt kun je natuurlijk naar de ha gaan. Hij/zij beslist dan of je al in aanmerking komt voor vervolgstappen. Op dit forum zijn er ook al drie zwanger geworden, terwijl ze het niet meer verwacht hadden.

Hier gaat alles zijn gang. Mijn smaak is al weer beter, alleen de eetlust nog niet echt optimaal. Meestal 's avonds heb ik last van misselijkheid en mijn energie is nog steeds super laag. Maar goed als alles maar naar de kleine gaat vind ik het prima. Afgelopen woensdag nog naar de gyn en een echo gehad. Hartje zien kloppen, 18 mm. Gelukkig zag het er allemaal goed uit. Ik maakte me wel zorgen omdat ik zo slecht at. Mijn kilo's gaan er zeker af, want die gaan naar de kleine. Ik slik nu zelfs al multivitamine (ik ben niet zo van de pillen) maar ja hopelijk wordt ik daar wat energieker van.
Ik heb al een afspraak gemaakt met de verloskundige. Het wordt nu wel echter zo. Ik wacht nog wel even met het vertellen aan mensen om mij heen al wordt dat op het werk wel lastig om vol te houden dat ik zo moe ben. (ik vertel dat ik voorjaarsmoeheid heb of beginnende ziekte van Pfeiffer). Liefst wacht ik nog tot na de Pasen, ben dan ook naar de verloskundige geweest. Maar goed we zien wel.

Hoe is het met Willemien, La Bella???

Poele en Dreamer, zitten jullie ook op een ander forum?? Ik heb er eigenlijk nog niet naar gekeken, maar het trekt me ook niet echt. Ik wil eerst dat iedereen op dit forum zwanger is!!!!!!!!

Beesie

Hey meiden,

Hier gaat alles prima hoor, heb wat last van emo-buien en zit wat minder in mn vel. Maar er komt ook zoveel op je af.
En ik wil gewoon het beste voor mn kleintje.

@ Dreamer
Fijn dat alles goed zit met de kleine!
Hoe gaat het met je man?

@ beesie
Ja ik zit ook in een heleboel andere topics, maar op dit moment ben ik niet zo heel actief. Nergens eigenlijk.
Ik lees wel tussendoor mee, heb gewoon niet altijd de puf om te reageren.

@ Mieke
Een jong gezond stel doet er gemiddeld 6 tot 12 maanden over om zwanger te worden.
Als er niks mis is met je cycli, word je vaak ook niet eerder doorverwezen door de ha.
Zijn er dingen waarom je je zorgen zou moeten maken?
Ik geloof het wel hoor, mijn beste vriendin vond dat ze met haar 2 maanden ook al lang heeft moeten wachten om zwanger te worden.
Maar het jaar zijn de meeste meiden hier allang voorbij..........
Dus hoe stom het ook klinkt, probeer toch positief te blijven!

@ Dianneke
Hoe is het meid? Alweer flink aan de klus?
Ik heb al die tijd alleen maar eisprongen rechts gehad 😉
Links was niks mis, maar die deed gewoon niet zoveel als rechts. Heb jij het echt om en om?
Hopelijk deze week raak........ we blijven hopen..

Ook ik doe mee aan moeders voor moeders. Als iemand dat niet doet, ga ik hele verhalen vertellen waarom je dat wel zou moeten doen.
Ik denk dan aan de meiden hier, en dan wil ik gewoon dat iedereen die zwanger is zijn steentje bijdraagt!

Ga ff de stad in, met dit weer...
Geniet ervan!

xx

Beesie
Ik herken jou kwaaltjes, heb precies echt precies hetzelfde. Maakte me ook bezorgd dat ik niet genoeg at. Het is elke dag zo'n gevecht als je geen eetlust hebt om toch te eten.....en helemaal als je daarbij ook misselijk bent. Ik ben naar de HA geweest en die heeftvme doorverwezen voor een extra echo, en alles was helemaal perfect. Het heeft me erg gerustgesteld dat de baby er dus geen last van ondervind alleen ikzelf. Ik slik ook vitamines en dat helpt een beetje. Ik zie het niet als pillen, maar als extra ondersteuning op de voeding.... Heb er absoluut geen moeite mee....

De vermoeidheid wordt trouwens wel iets minder nu. Nu vooral na het eten, dan krijgbik het ijskoud en wordt ineens heeeeeel moe! Maar eetlust is nog steeds slecht, maar er zijn sommige dingen dienik weer lust. Gelukkig.

Ik ben niet op andere forums, ik vind dat er zoveel gefocussed wordt op het negatieve, daar heb ik echt geen zin in, ik vind het maar gezeur! Maar dat is mijn mening..... Anderen vinden het misschien wel prettig om het van je af te schrijven, maar ik wordt er kriebelig van.

Poele, idem hier, bijna altijd rechts de eisprong. Maar ook niets aan de hand links.

Mijn man is thuis nu. Maar nog steeds geen uitslag. Volgende week op vakantie....heerlijk

Ik vind het wel grappig, als je zwanger wilt worden., lijkt iedereen om je heen zwanger te zijn, als je zwanger bent, lijkt iedereen om je heen moeite te hebben met zwanger worden.....

Beesie en Dreamer wat fijn dat de echo's goed waren. Enne dat eten niet teveel zorgen over maken hoor, die kleine ukkies van jullie hebben ook nog niet zoveel nodig, als je maar zorgt dat je iets eet, maakt nog niet eens echt uit wat.

Hier weinig nieuws, behalve dat ik erover denk om professionele hulp te zoeken voor het omgaan met de problemen, heb het gevoel dat het me soms begint te belemmeren in mijn werk en dat is niet goed.

ieve allemaal,

Allereerst sorry dat ik niet eerder online ben gekomen..
Ik wilde in NY even helemaal ontspannen, en alles loslaten.
We hebben een geweldige vakantie gehad en iedere dag dat ik niet ongesteld werd groeide de hoop. ..
Ik heb allerlei kwaaltjes gehad die de afgelopen dagen alleen maar sterker werden. Hoofdpijn, zware borsten vooral aan de zijkant, duizelig en erg heel erg moe.
Ik heb niet getest in NY, maar gisteren wel toen we thuiskwamen.
Testte gisteren 3 (!!) verschillende testen positief; CB digital, KV en Predictor.
Omdat ik het niet kon geloven en ik mezelf wilde beschermen tegen alle gedachten en angsten ben ik niet online gekomen, en heb mn jetlag uitgeslapen 😉
Vanochtend bloed geprikt, ik was zo bang dat het toch pregnyl was, al is de laatste spuit 12 dagen geleden gezet…
En nu net gebeld door de gyn dat ik ZWANGER ben!!!
Vandaag 5 weken en een dag, 10 december uitgerekend…
Ik besef het totaal niet, al schreeuwt mijn lijf van wel.
Heb zo hard gehuild van blijdschap en van geluk.
Ben naar mn liefjes werk gereden, en hem mijn test laten zien.
Had ik namelijk voor mezelf gehouden 😉
Nu net terug en duizelig en moe, alsof ik op een boot sta.
Ben zo blij en ook zo bang; is het echt zo?
Hoe kan het toch; in 1 keer raak met IVF?
En wat is er dan al die maanden verkeerd gegaan..?
Gelukkig hoef ik me daar geen zorgen meer over te maken.
Het moet nu gewoon lekker blijven zitten.
28 april de 1e echo, de dag dat we verkering kregen.
Alsof het zo moest zijn….
Mensen; ik wil het de hele wereld wel vertellen; IK WORD MAMA!!!!!

Liefs la bella

WHOOHOO!!!!!!!
Wat een fantastisch nieuws, gefeliciteerd meid!
Nu lekker genieten (en hormonen sturen natuurlijk)!

**********************
*****************************
**********
*******************
***
*************

zo.. eerlijk delen he? 😉 x

hahahaha gekke bella!
Heb ondertussen al gezegd hoe BLIJ ik voor je ben!!!

Hoe gaat het met de andere dames?

xxx

poele strooi jij ook eens wat van dat heerlijke hcg rond
kom op niet zo krenterig 😉

***************
*****
****
**


*

oh.. ik heb er al zwanger gemaakt hier hoor!
Ik had de rest voor jou en mvm bewaard 😉
Strooi maar lekker!

Vooruit ***************************************************************************************************************************************************************************************************************************

Een half jaar terug heb ik ook een paar keer op dit topic geschreven omdat het maar niet wilde lukken en we ziekenhuis in en uit gingen en toen werd ik eindelijk in ronde 31 zwanger (na baarmoederfoto/spoeling). Ik heb jullie een beetje in de gaten gehouden, maar de eerste maanden bleef het nog stil bij de rest. Ik vind het helemaal super dat ik nu lees dat er meerdere meiden zwanger zijn geraakt! Allemaal gefeliciteerd! Echt super!!! En geeft ook weer goede hoop voor degene die nog in afwachting zijn van. Het kan zo maar ineens raak zijn 😊

precies we moeten positieve hcgtjes strooien
dit is een vruchtbaar topic
al wl je dat vaak niet horen als het niet lukt
en dat kan ik me nog steeds heel goed voorstellen... x

Hiiiiiiihaaaaa yes yes yes la bella, ik vind het zooooo super! Ik ben zoooo blij voor je, kreeg helemaal kippevel! Yes yes yes!
Nu lekker zwangeren.....

Dan gaat het toch de goede kant op met het topic!

Ik strooi volgende week, wacht even af tot na de gevreesde 12 weken Echo....dan ben ik gerustgesteld en kan ik positieve vibes doorgeven. ik heb er wel een goed gevoel over, maar de herinnering aan de vorige keer zorgt wel voor wat onrust en angst

snap ik dreamer..
ik ben ook bag maar dwing mezelf te genieten
nog 16 dagen tot onze echo..... x

La bella wat geweldig!!! Hoopte al steeds dat het gewoon gelukt was en dat je niet reageerde doordat je op vakantie was. Ik had steeds al een voorgevoel dat dit gewoon jouw behandeling was, echt fantastisch om nu te lezen dat dat ook echt zo is.

Ik heb een telefonische afspraak met de dokter staan, ga ook vragen of ik met ines studie mee mag doen, de resultaten lijken er in elk geval wel te zijn!!!

he dianneke; spannend hoor!
voorwaarde is dat je 2 jaar bezig bent en dat er geen redenen gevonden mogen zijn waarom het niet lukt
dus je mag geen medicijnen gebruiken
weet niet of je nu nog clomid gebruikt?
houd je me op de hoogte? spannend hoor.... x

la bella schreef:snap ik dreamer..
ik ben ook bag maar dwing mezelf te genieten
nog 16 dagen tot onze echo..... x

Ja, moet je ook gewoon doen, had ik mezelf ook voorgenomen, zwanger zijn is heerlijk.... en het is jammer als dat onder gesneewd wordt door allerlei angsten voor wat er allemaal mis kan gaan..... ik begin nu ook weer te genieten, door alle gedoe met mijn man is dat een beetje op de 2e plaats gekomen, maar nu ben ik ineens alweer 10 weken en is het einde van het eerste trimester al in zicht.......

hoe gaat het nu met je man?x

bella, alles nog steeds goed? Ik heb maar 1 ronde clomid gebruikt, ze dachten toen dat ik PCOS had, maar dat bleek dus niet zo, ik had een trage schildklier, daar krijg ik nu thyrax voor en daardoor is mijn cyclus normaal. Er is geen oorzaak gevonden waarom het bij ons niet lukt en we zijn al twee jaar bezig, dus dat klopt allemaal, ik hoop heel erg dat we mee mogen doen (en natuurlijk dat het resultaat bij ons net zo goed (en snel) is als bij jou!)

he dianneke,

ja gaat goed hoor
veel klachten maar dat hoort erbij, en daar zal ik hier niet over klagen
is misschien niet zo leuk voor jullie 😞
het zou geweldig zijn als je mee kon doen en natuurlijk met goed resultaat!!!
wanneer ga je bellen/op gesprek? x

bella, ik had stiekem vanmiddag al een afspraak en je raadt het nooit, we mogen meedoen! We hebben gelijk geloot en wij hebben geloot voor de "gewone" ivf. We gaan nu eerst binnenkort lekker op vakantie, daarna de intake en nog een uitleggesprek (voor spuitinstructie enzo denk ik) en dan een keertje beginnen, waarschijnlijk dus pas in juli.

Dreamer hoe gaat het met jou en je man?

Hier gaan we er dus de komende tijd nog even zelf voor, nog 3-4 rondes tot ivf! We hebben dus in de ines studie geloot voor "gewone" ivf, maar gaan eerst lekker op vakantie en dan moeten nog de gesprekken met uitleg over ivf en spuitinstructie enz. En ondertussen gaan we nog gewoon even voor de (kleine) spontane kans, morgen wrs weer eisprong en mijn man kwam vandaag ineens spontaan vroeg thuis dus heerlijk de liefde bedreven.

he dianneke!!!!

wat gaaf zeg..
ontzettend fijn nieuws
welk ziekenhuis lopen jullie?
onwijs spannend allemaal dus..
ik vond de behandeling meevallen, maar ik had natuurlijk milde stimulatie
ga je zelf spuiten? xx

hey bella, ik ga zeker zelf spuiten, daar maak ik me ook helemaal geen zorgen over (ik werk in deze sector, ivm privacy zet ik liever mijn beroep en ziekenhuis niet op het forum), ik vind alleen de tijdsinvestering nog wel aardig belastend. Zit nu al van alles op te zoeken over ervaringen met ivf, lees toch wel veel positieve dingen, jij bent mijn grootste voorbeeld! Beide 2 jaar bezig zonder duidelijke oorzaak en bij jou de eerste ivf gewoon gelukt!

Gaaf Dianneke, hopelijk loopt het net zo af als bij la bella! of nog beter, hopelijk ben je voor die tijd al zwanger!

Mijn man gaat eigenlijk heel goed. De operatie is nu bijna 3 weken geleden en hij is weer redelijk de oude en een beetje meer! Hij gebruikt nog wel veel medicijnen en heeft nog een beetje last van hoofdpijn, maar op zich gaat het allemaal goed. Maandag krijgen we (hopelijk) eindelijk de definitiefe uitslag. Maar we hebben er allebei een goed gevoel over.
We hebben groen licht gekregen om op volgende week vakantie te gaan (Venezie) dus dat is wel even lekker.

La Bella, ik kan er maar niet over uit, ik vind het zo leuk dat je zwanger bent!

ow dianneke wat leuk
zo hebben we allemaal een voorbeeld waar we hoop uithalen 😉
ik ga keihard voor je duimen
voor mij was het spuiten echt een ding
maar de wil was zo sterk dat ik het kon.... xx

dreamer wat heerlijk naar venetie!!!
ow meid daar kun je shoppen en eten mmm...
ik vind het ook heel leuk en eng
die krampen bevallen me niks pfff
ga nu tukken ben moe x

Zo wat was dat super spannend, maar we konden glimlachend de deur uit! Jipppi!!!! Nekplooi was 1,3 bij een lengte van 45mm, heel gemiddeld dus. Ben ook 2 dagen vooruit gezet. Ook heeft ze met alle waarschijnlijkheid het neusbeen gezien. Het bijgestelde risico op chrom afwijkingen op basis van de nekplooi is dus heel klein. Over 2 weken weer een echo om en dan wordt ook de bloedtest en het neusbeen meegenomen in de analyse. waarschijnlijk wordt het bijgestelde risico dan nog kleiner! wauw..... nu ben ik pas echt zwanger!!!!!!!

Poele, hoe was jou echo????

@ dreamer
Fijn meid! Goed nieuws!
De echo hier was ook weer goed, alleen bewoog de kleine niet... die sliep.. 😉
Wij hebben geen nekplooimeting laten doen, wil ik niet...
Wat fijn dat jullie goede hoop hebben voor jouw man.
En nu lekker op vakantie! Hebben jullie verdiend! Geniet ervan!

@ Dianneke
Ook al goed nieuws!
Dat mag ook wel eens ondertussen he! Nu maar hopen dat je het voorbeeld van Bella snel mag volgen!

xx

goed zo dreamer!!
wat een geweldig nieuws..
gefeliciteerd!
eerlijk gezegd weet ik niet wat een nekplooi is en hoe het werkt..x

he poeltje!
weer een echo?
wat fijn meis..
en groeit ze goed?
ja ze, het is echt een meisje hoor.. 😉
x

dianneke, volg me maar lekker idd
heb over je zzp-er vraag antwoord gegeven in een ivf topic
al gelezen? x

Beloofd is beloofd! Hier is het dan, mijn superhcg:

********************************************************************************************************************************************************************************************************
********************************************************************************************************************************************************************************************************
********************************************************************************************************************************************************************************************************

Genoeg?????

Nekplooi is een onderdeel van de risicotest op chromosoomafwijkingen, waarvan down de minst ernstige en levensvatbaar de andere 2 zijn meestal nuet levensvatbaar. Door mijn leeftijd heb ik een verhoogd risico en adhv de dikte van de nekploou, het wel- niet zichtbaar zijn van het neusbeen en de bloedtest wordt het risico naar boven of onder bijgesteld. Adh daarvan kun je eventueel kiezen voor een punctie om zekerheid te hebben, alleen is er een klein risico op een miskraan (2%)

Vorige keer was het risico 1:4 voor down en 1:6 voor de anderen
Nu, rond de 1:15000 heel wat anders dus

ok dreamer..
dank je wel voor de uitleg
wil ik alleen nog weten hoe ze dat meten?
en wat is een vruchtwaterpunctie?
ik zou niks echt bij mn kindje willen dat de boel zou verstoren nml..

en mag ik vragen hoe oud je dan bent? xx


***********************************************************************
**************************************************************
**************************************************************************************
********************************************************
**********************************
**********************
*******
***************
****
*

***

*

bella, heb je antwoord over zzp gelezen idd, mijn situatie ligt iets anders, lees maar in ivf topic, maar je opmerking over de koningin kan ik erg waarderen, je hebt groot gelijk, nooit zo over nagedacht, heb me 3 jaar geleden voor het laatst één dag ziekgemeld dus was even vergeten dat zoiets bestond, bedankt voor de tip 😉

dreamer, wat geweldig, zowel dat je lekker op vakantie mag als dat de baby-in-wording het goed doet en ook nog eens een heel klein risico op ernstige dingen heeft. Toch wel fijn dat zo'n nekplooimeting en bloedtest bestaat, is minder ingrijpend en risicovol dan vlokkentest of vruchtwaterpunctie!

poele, fijn dat ook bij jou alles er goed uitziet, als je op grond van je leeftijd een klein risico op down enz hebt, moet je die nekplooi enz ook vooral niet laten doen, je kunt alleen maar ongerust worden als je een hoger risico hebt dan gemiddeld voor jouw leeftijd, maar vaak doen ze dan nog geen verder onderzoek, alleen maar onnodige onrust dan dus. Alleen als je door leeftijd al hoger risico hebt kun je met die test een beetje inschatten of vlokkentest of vruchtwaterpunctie zinvol zou zijn omdat er een heel hoog risico is b.v. zoals dreamer noemde 1 op 4 of 6 ofzo.

Hier een heftige week achter de rug met besef dat we binnenkort aan de ivf gaan en dat dat wel het laatste station is en we dus zomaar over een jaar met lege handen zouden kunnen staan. Kan gelukkig ook wel weer bedenken dat ik door mijn leeftijd (27) en het feit dat geen oorzaak gevonden is bij ons wel een goede kans zou moeten hebben dat de ivf slaagt. Had mijn eisprong deze ronde niet gevoeld, nou ja op dag 10/11 wel zo'n gevoel en dun slijm, maar vond dat te vroeg om aandacht aan te geven. Maar daarna dus niets meer en vervolgens wel op dag 18 en 19 iets spotting en dag 20 duidelijk spotting en nu dag 21 niets meer. 😖 snap er dus niets van. En vorige ongi was ook al niet normaal, begon later dan ik gedacht had, hield 2x een halve dag op, geen buikpijn gehad (anders altijd halve dag flink) en duurde langer dan normaal, was krap aan bloedvrij toen ik dus dat eispronggevoel had. Dus maandag al maar een test gedaan (negatief) echter die dingen bleken ook een jaar over datum, zou dat erg zijn? Durf eigenlijk niet nog een test te doen, bang voor weer een klap na net weer herwonnen evenwicht van geest. Maar ja als ik niet doe en niet op tijd bloed ga prikken voor schildklier en medicatie daarop aanpas wordt het een miskraam of een gehandicapt kindje als er wel iets was... En dan nog mijn moeder had nooit positieve zwangerschapstesten, die dingen werkten domweg bij haar niet, zou dat erfelijk zijn? Moet ik dan bloed laten prikken? Maar voel mezelf zo voor lul staan als ik dat aan de dokter ga vragen, want eigenlijk kan het niet. Of tot na het weekend afwachten, en ervan uit gaan dat eisprong toch op dag 10/11 was? Weet het niet goed meer, wat zouden jullie doen?
[SIZE=3][/SIZE]

Hoi allemaal,

Hier is het ook een tijdje stil geweest, maar ik lees nog steeds lekker mee hoor! Fijn om te lezen dat het zo goed gaat bij alle zwangeren - het blijft toch een wonder zo'n kindje 😊

@Dianneke: lastig! Aan de ene kant wil je duidelijkheid, aan de andere kant wil je niet teleurgesteld worden. Ik zou denk ik even afwachten nog. Als ik zo naar jouw handtekening kijk dan heb je eigenlijk nooit ene heel korte ronde gehad. Ik heb zelf een aantal heel korte rondes gehad en ook rondes waarbij ik echt nauwelijks ongesteld was, dus op zich kan dat wel. Maar... spotting op dag 19/20 kan misschien ook iets anders beteken??

Tsja, en wat erfelijkheid betreft: ik heb altijd het idee dat ze daar heel weinig over weten. In mijn familie bv zijn best veel gevallen van ongewenste kinderloosheid, maar volgens mijn gyn is er weinig bekend over de erfelijkheid daarvan. Aan de andere kant: zowel mijn moeder als mijn oma (moeders kant) werden ook niet 1,2,3 zwanger dus ergens lijkt het wel erfelijk te zijn. En bij twijfel: gewoon naar de huisarts. Daar zijn ze toch ook gewoon voor?!

Hier verder weinig nieuws. Ik vraag me eerlijk gezegd af of ik wel een ei heb gehad. Normaal na mijn ei snel last van zware, pijnlijke borsten en krampjes maar nu helemaal niets, en dat terwijl ik nu toch al op dag 21 zit... Misschien dat mijn eitjes er na de laparoscopie even geen zin in hadden? 😊

Andere vraag: wie heeft er hier ook een laparoscopie gehad? Hoe lang duurde het voordat de hechtingen eruit gingen?

zet hem op mensen; eieren zoeken!
tis niet voor niks bijna pasen 😉 xxxx liefs la bella

Even wat hcg vanuit Venezie, brengt vast geluk, want onze beeb is made in italy! ********************************************************************************************************************************************************************************************************

Hier is het genieten en lekker eten, en kan veel eten want heb alleen positiebroeken bij me, dus dat rekt lekker mee!

Lekker genieten Dreamer!
Het weer daar ook goed?

xx

Hallo dames,

Ook al een tijdje niet meer op het forum geweest maar ik lees lekker mee hoor.

La Bella: gefeliciteerd meid!! Geniet nu nog lekker van je zwangerschap, straks sla je jezelf voor je hoofd dat je het niet gedaan hebt en komen de serieuze zwangerschapskwalen. Ik heb vanaf het begin een schriftje (soort dagboek) bijgehouden en als het misschien nog mis gaat dan heb ik zeker een mooi aandenken aan een bijzondere tijd.

Dianneke: heb denk ik toch nog even geduld met testen. En hoe het zit met erferlijkheid en testen geen idee? Ik stuur nog een bult hormonen je kant op. Weet maar dat ik aan je denk. Wanneer zou je ongi moeten worden?? Ik heb ook echt een week gewacht (terwijl ik met ovitesten toch redelijk zeker wist wanneer ik ongi moest worden). En dan naar de ha zou ik zeggen, die zijn er toch voor??
Nog gefeliciteerd met je loting. Eerst maar hopen dat het zelf is gelukt voor jullie.

Dreamer en Poele: hoe is het met de zwangerschap verder?? Ik heb afgelopen vrijdag een tweede echo gehad. Het was mooi om te zien. We kregen zelfs een filmpje en een stapel foto's mee. Dit filmpje hebben we gisteren ook aan de familie laten zien en vandaag is de andere familie aan de beurt. Spannend om het te vertellen, en ze waren super blij.

Carpi: moeten er nog een aantal hormonen jouw kant op??? Wat is eigenlijk laparascopie?

Ondanks dat ik ook al 11 weken ben blijf ik toch bezorgt, maar dat zal denk ik de hele zwangerschap wel zo blijven, want ja het kan altijd nog misgaan. Maar goed van iedere dag zwanger geniet ik nu wel en zeker als ik naar mijn omgeving kijk, want die reageren zo blij voor ons.

Lekker van de Pasen genieten.

Liefs Beesie

Nou, heerlijk genoten. Het weer was prachtig..... we hebben niet veel meer gedaan dan eten, wandelen, slapen eten, wandelen slapen.... heerlijk ritme.....
Vandaag weer aan het werk, de eerste dag sinds 'het gedoe' met mijn man..... eigenlijk wel lekker weer.... Ook maar gelijk iedereen verteld dat ik zwanger ben.... heerlijk, ik ben zo trots! Ik heb ook een collega die al heel lang in de mmm zit en nu net even een pauze heeft genomen... dat vond ik wel een beetje moeilijk, maar ook zij reageerde heel leuk.... je weet natuurlijk nooit hoe ze zich na die tijd voelt.... maar het leek alsof ze oprecht blij was.

dreamer, dat klinkt alsof venetie een hoop rust gebracht heeft. Lijkt me wel heel bijzonder om daarna gelijk op je werk je zwangerschap te kunnen vertellen.

beesie, kom op niet doemdenken hoor, waarom zou het misgaan?

capri, heb een laparoscopie via de vagina gehad zonder hechtingen, dus weet niet precies hoe dat zit.

Ik ben afgelopen zaterdag ongi geworden, dus toch een hele korte ronde, heb dat niet eerder gehad en aangezien mijn cyclus afhankelijk is van de schildkliermedicijnen denk ik dat het ermee te maken had dat ik door ineens veel meer te gaan sporten (goede afleiding) mijn medicatie niet meer goed ingesteld was, sportte tot september 2010 ook heel actief en gebruikte toen minder, ben toen minder gaan sporten en meer medicatie gaan gebruiken. Als deze ronde weer zo kort gaat zijn maar even bloedprikken want dat is dan niet helemaal goed. Het kan ook nog van alle stress en huilbuien geweest zijn, heb er wekenlang helemaal doorheen gezeten eigen van vorige ongi tot deze kwam, sinds deze ongi voel ik me echt ongelooflijk goed, kan de hele wereld aan. En zie zelfs de zonnige kant van deze vroege ongi: weer een week eerder ivf! Ik ga wel even wat minder op het forum zijn, net als deze week eigenlijk, het is mooi weer en ik wil dan zoveel mogelijk buiten zijn, zonlicht doet me altijd goed.

Hoi allemaal,

Stuur maar door, hoor die hormonen!

Dreamer, fijn dat julkie zo hebben genoten van een welverdiende vakantie. Is het gedoe met je man nu helemaal achter de rug?

Beesie, vervelend voor je dat die angst dat het misgaat toch nog meespeelt. Kun je al een beetje meer genieten? Probeer positief te denken!

Dianneke, wat raar he zo'n korte ronde. Ik heb het ook een paar keer gehad, en het maakt je altijd een beetje aan het twijfelen. Maar als ik je verhaal zo lees kan ik me goed voorstellen dat het intensief sporten er ook iets mee te maken heeft. Je lichaam moet dan de energie weer op een andere manier verdelen dus kan wat "uit balans" raken. Wel goed trouwens dat je zoveel bent gaan sporten. Ik kan mezelf er maar moelijk toe zetten, helemaal met dit lekkere weer!

Ik heb weer een lange ronde lijkt het want vandaag op dag 29. Vanmiddag een testje gedaan (met zo'n weekend voor de boeg leek wat duidelijkheid me wel fijn), maar helaas negatief... Wel al een paar dagen gevoel van ongi te gaan worden (maar er komt dus niks) en ook wat licht misselijk (maar kan ook inbeelding zijn)... *zucht* vermoeiend hoor, dat zwanger worden!

***************************************************
****************************************
********************************************
***************************
***********************
****************
************************************************
***************************************************
****************************************
********************************************
***************************
***************************************************
****************************************
********************************************
***************************

zo.... voldoende?
veel liefs van la bella
meiden ik lees hier wel degelijk mee hoor
wil alleen niet in de weg lopen
soms is het misschien moeilijk verhalen van zwangeren te lezen 😞
zet hem op he?

liefs la bella

La bella, over de 8 weken alweer!
Ik ga zo de salade maken die ik naar je vernoemd heb!

dreamer...
ik ben gek op salade 😉
welke maak je?
gat het goed met je?
werden de klachten bij jou minder na 3 maanden?
xx

Oei, is iedereen gestopt met schrijven?

Hoe gaat het?

La bella, ja bij mij werden de klachten behoorlijk minder.... Nu heb ik wel wat andere klachtjes, maar die zijn op zich niet lastig ( banden zijn gevoelig, groeipijn etc)
maar ben weer lekker aan het sporten en dansen (salsa) en dat helpt echt, vooral voor de geest.....

Hallo iedereen,

Nou ik ben nog niet gestopt met schrijven, maar ik merk wel dat ik minder op het forum kom dan eerst. Dat heeft denk ik veel te maken met mijn vermoeidheid. Kom de dag met moeite door en doe dan ook de hoog nodige dingen. En zelfs dat lukt mij al met moeite.
Kan dus nog even niet zeggen dat ik op een roze wolk zit, maar ik ben wel blij dat het wonder is gebeurd. Ik heb al een echo gehad en het zag er mooi uit.
Nee, echt heel erg bang dat er iets mis gaat ben ik niet meer. Ik houd het gewoon in mijn achterhoofd dan kan de eventuele klap weer minder groot zijn. Ik heb (en jullie ook natuurlijk) al zoveel klappen te voorduren gehad dat ik mezelf daarvoor wil beschermen.

Jee Dreamer dat je het zo lang voor je heb kunnen houden op je werk. Ik heb al eerder gezegd, zeker omdat ik zo moe was. Probeerde het heel lang op een voorjaarsvermoeidheid te gooien, maar het was niet makkelijk hoor. Gelukkig wist een aantal familieleden het al en die konden dan ook met me meeleven.

Het is wel bijzonder wat een zwangerschap met een mens kan doen. Een niet zwangerschap doet al veel met je lichamelijk en geestelijk, maar een zwangerschap doet nog veel meer met je. Houd daar rekening mee meiden!! Je gaat je lichaam nog beter kennen dan je ooit heb gekend. Hopelijk vinden jullie dit erg om te lezen.

Ik weet niet of ik ook nog vaak op het forum ga komen. Al wil ik wel nog steeds dat Dianneke en Capri ook zwanger worden hoor. Ik strooi nog wat hormonen rond en doe ook nog steeds mee met MvM. Wie weet wordt het wel gebruikt in een van de spuiten die je gaat gebruiken met de IFV. Ik duim voor je hoor!!!

Liefs Beesie.

Oh, beesie, ik heb het gelijk verteld aan iedereen die ik tegen kwam. Ik zie het nut voor mij niet zo van het verborgen te houden. Ik was blij dat ik het kon delen.
Maar doordat ik zo lang thuis ben geweest ivm de tumor van mijn man, wisten heel veel mensen het nog niet, of wisten het wel maar zagen mij ineens van plat als een dubbeltje naar buik en borsten!

Hoe gaat het met de rest? Het is wel echt opgehouden.... Komt dat door ons? Dat was niet de bedoeling hoor!ik wilde gewoon graag blijven schrijven omdat ik het gevoel heb dat we lief en leed gedeeld hebben en ik vind de zwangere forums maar niets......

@ Dreamer
Of het gaat niet goed met de meiden..
Of ze vinden ons te confronterend..
Ik weet het niet..
Hoop dat het goed gaat met iedereen.

xx

Dag allemaal,

Tuurlijk vind ik het fijn als jullie allemaal blijven schrijven. Ben tijdje niet geweest omdat ik op vakantie was, ivm privacy zeg ik dat liever niet vantevoren precies. Heerlijk 2,5 wk weggeweest, temperaturen van -22 tot +38 gehad, bizar gewoon. We hebben lekker met z'n tweeën van alles gezien en beleefd en geen moment stilgestaan bij zwanger worden. Heerlijk dat was lang geleden. Nu weer in de harde werkelijkheid, moet de komende dagen ongi worden, voel het al aankomen, nog geen bruin slijm gespot, maar dat zal vandaag wel komen denk ik. Het kan me niet zoveel meer schelen, hoop nu gevestigd op ivf en die is zoals het lijkt al snel, dus we zullen zien. Deze ronde gaat iets langer worden (nu al dag 30) misschien compensatie voor vorige korte ronde, maar ga toch maar even mijn schildklier weer eens laten controleren of het daar niet aan ligt.

La bella en dreamer wat fijn dat de zwangerschappen zo goed gaan. En poele en beesie natuurlijk ook!

Dianneke wat fijn dat je heerlijk van je vakantie hebt kunnen genieten. Mag ik vragen waar je geweest bent? Of doe je dat liever niet?
Hopelijk is er nu met je schildklier niets aan de hand en heb je "gewoon" een iets langere cyclus. Of heel misschien toch een kansje?
Ik blijf graag hopen voor anderen 😉
Wanneer start je IVF precies?

xx

Dag poele, we zijn in de VS geweest, een aanrader qua vakantieland! Lief dat je hoop voor me hebt, heb die zelf niet zoveel meer voor deze ronde, maar we zullen zien. Ik hoop ook dat het niet mijn schildklier is, maar eerdere ervaringen doen mij vermoeden dat dat wel het geval is en als die niet goed is kan ik gewoon helemaal niet zwanger worden, dus dan kan ik dat beter maar zo snel mogelijk weer weten!
Gaat het bij jou allemaal goed? Binnenkort zeker 20 weken echo alweer of niet?

Oh ik duim echt voor je dat die schildklier van je zijn gemak houdt deze keer!
Wanneer ga je daarvoor naar het zkh? Hopelijk heb je snel uitsluitsel.
Ja tuurlijk blijf ik hoop houden voor je! Eens moet het gebeuren.. 😉
Waar in de VS ben je geweest? Heb je rondgereisd?

Heb dinsdag een 18 weken echo bij de fontys. Hopelijk kom ik er dan achter wat het geslacht is.
Over 2 weken de 20 wkn echo.. en daar ben ik een beetje nerveus voor. Hoop dat alles goed gaat met de kleine.

xx

Oh Dianneke, dat was ook het eerste dat ik dacht...overtijd, dus wie weet is er een kanskje....... maar ik geloof ook wel dat je je eigen lichaam wel zult kennen..... ik hoop voor je dat het niet de schildklier is. Het kan natuurlijk ook door het vliegen en tijdsverschil komen.....

Poele, dus morgen weet je het geslacht? Spanned hoor! ik heb over 2 weken een geslachtsbepaling. 6 juni (pretecho) en 8 juni een 20 weken echo. Kwam toevallig zo uit, dus ik laat het maar gewoon staan.... als ze allebei hetzelfde zeggen, ben ik in ieder geval zeker van het geslacht.

Ik ben sinds de nekplooimeting eigenlijk helemaal niet meer bezorgd geweest, ik vertrouw erop dat mijn lichaam gezond genoeg is om een gezond kind ter wereld te brengen! Maar ik weet uit ervaring dat ik de dag van de echo altijd wat meer gespannen ben.

Ik heb afgelopen weekend een fysiek heel actief weekend gehad, Dus ik heb er wel even bij stil gestaan of dat niet teveel was, maar ik voel me er lekker bij en ik heb, behalve een beetje bandenpijn, nergens last van. Ben altijd heel actief geweest dus dat zal wel goed gaan.

Ik heb trouwens de baby gevoeld..... het welbekende borreltje, dit keer eens niet vanuit mijn darmen!

Ik hoop dat het met de rest ook goed gaat. Ik ga maar eens richting kantoor.

hoi meiden,

gewoon blijven schrijven, hoor!
vind het leuk om te lezen dat het allemaal goed gaat bij onze zwangeren - en wat gaat de tijd toch snel!

dianneke: lekker dat je zo genoten hebt van je vakantie - klinkt als een heel afwisselende reis als ik die temperatuurverschillen zo zie!

ik zelf heb de laatste tijd niet zo heel veel nieuws en na 20+ rondes probeer ik me niet meer gek te laten maken door een pijntje hier of krampje daar. 😊

vandaag zijn we bij de gyn geweest voor terugkoppeling laparoscopie (kijkoperatie). omdat al eerder was uitgerekend dat onze kansen om binnen een jaar zwanger te worden inmiddels minder dan 30% zijn, hebben we direct een voorstel tot een vervolgplan gekregen.

we gaan IUI in eigen cyclus doen, dus zonder hormonen! er is nauwelijks een wachtlijst, dus we kunnen hopelijk deze zomer al beginnen! heel spannend dus.

bij IUI in eigen cyclus wordt dus enkel het opgewerkte zaad geinsemineerd op het moment van de eisprong. wat ik vooral heel prettig vind aan deze optie is dat het zonder hormonen is en dus voor mijn gevoel het dichtste bij de natuurlijke manier staat. IVF leek me zo heftig, dus ik ben blij dat deze tussenoptie ons geboden wordt.

ik vind het aan de ene kant allemaal heel spannend en aan de andere kant ben ik ook blij dat er nu eindelijk wat gedaan wordt. alle uitslagen waren goed bij ons, dus nu is het tijd dat er wat gebeurt! ik zal jullie op de hoogte houden.

Capri wat fijn dat er ook bij jullie nu "hulp in zicht" is en dat het methode is die bij jullie past. Wist niet dat IUI zonder hormonen ook zomaar kon, mijn schoonzusje heeft dat gehad omdat het zaad van haar man niet optimaal was, zij hebben ruim 4 jaar gewacht op mijn neefje die nu inmiddels een stevige peuter van 1,5 jaar is! Zij vond de behandeling heel erg meevallen, ze moest zelf thuis eisprongtesten doen en als die positief was moest ze de volgende dag naar het ziekenhuis, is dat bij jou ook zo?

Dreamer, hihi zou wat zijn als ze er dan bij beide echo's met het geslacht naast zouden zitten! Veel plezier vast met de echo's

Poele, kan me voorstellen dat het ook wel spannend is zo'n 20 weken echo, ze gaan toch alles bekijken en hoewel je weet dat de kans klein is dat er iets mis is, is het toch wel spannend denk ik.

Bella, jij schiet ook al mooi op in het eerste trimester, bijna de "veilige zone" gehaald!

Hier ongi geworden zoals verwacht, maar goed dan komt de ivf ook weer dichterbij. Morgen wel maar weer schildklier laten bepalen dus bloed prikken, want dat zou wel eens niet helemaal goed kunnen zitten. hoop het niet, als het te slecht is zou ik weer niet zwanger mogen worden... en nu met de ivf in zicht zit ik daar helemaal niet op te wachten. Was vorig jaar ook net toen we aan een behandeling (toen clomid) begonnen dat die schildklier zich ging misdragen, soms heb ik echt een rotlijf.

@ Dianneke
Heb je de uitslag al van het bloedprikken?
Hopelijk doet je schildklier dit keer gewoon wat ie moet doen!
En hopelijk kun je dan snel aan de slag met de IVF!

@ Capri
Wat fijn meid! Wanneer mag je beginnen met de IUI in eigen cyclus? Vrij snel dan?
Hopelijk slaat het meteen aan! Het is je gegund!

@ Dreamer
Weet het geslacht nog niet... heb een kleine eigenwijze drummel 😊
Misschien dinsdag, dan heb ik mijn 20 weken echo!
Ik voel de kleine nu echt iedere dag, niet alleen meer plopjes. Soms ook gewoon flinke trappen!
Keileuk!
Hoe voel jij je? En hoe gaat het met je man?

Helaas een urineweginfectie te pakken.
De mooie blauw-gele antibiotica pillen zijn wel een feest om naar te kijken (niet om te slikken)
En omdat ik nu 3/4 deel van de dag op het kleinste kamertje doorbreng, kan ik genoeg nadenken over de make-over die het toilet eigenlijk nodig heeft.
Dus zo zie je maar: ieder nadeel heeft zijn voordeel.
Zo komen we de infectie wel door.. 😉

(Maar pijnlijk is het wel...)

xx

Poele, hihi dat je zo zwanger nog na kunt denken over make-overs in huis zeg, zou denk ik alleen maar over babykamer en babyspullen kunnen denken.

Hier schildklier helaas niet goed, had het wel verwacht maar toch wel balen, gelukkig waarschijnlijk niet zo slecht dat de ivf uitgesteld hoeft te worden, hoewel ik nog moet bespreken of het verstandiger is om even te wachten om onze kansen bij ivf te verhogen (slechte schildklier is minder kans dat ivf slaagt). We zullen zien. Nu eerst op weg naar misschien voorlopig wel laatste spontane eisprong, spannend, zou het dan toch nog? we proberen er in elk geval volop nog wat van te maken deze ronde, je weet het nooit!

@ Dianneke
He bah, is toch wel een beetje een tegenslag.
Krijg je daar dan medicijnen voor om de IVF niet uit te hoeven stellen? Of hoe gaat dat in zijn werk?
Je laatste spontane eisprong.. laten we hopen dat daar iets goeds uit voortkomt!
Denk aan je!

xx

@ Dianneke
Wat heb je precies aan je schildklier en wordt je hiervoor behandeld?

Dianneke schreef:Hier schildklier helaas niet goed, had het wel verwacht maar toch wel balen, gelukkig waarschijnlijk niet zo slecht dat de ivf uitgesteld hoeft te worden, hoewel ik nog moet bespreken of het verstandiger is om even te wachten om onze kansen bij ivf te verhogen (slechte schildklier is minder kans dat ivf slaagt). We zullen zien. Nu eerst op weg naar misschien voorlopig wel laatste spontane eisprong, spannend, zou het dan toch nog? we proberen er in elk geval volop nog wat van te maken deze ronde, je weet het nooit!

Dag Koekie, mijn schildklier blijkt ermee op te houden, werd ontdekt doordat het zwanger worden niet lukte en ik erg onregelmatig ongesteld was. Ik had voor mijn gevoel nergens last van, maar moest toen schildklierhormoon gaan slikken omdat ik anders of helemaal niet zwanger zou worden, of een gehandicapt kindje zou krijgen, omdat het kindje niet voldoende schildklierhormoon van mij zou krijgen en daardoor hersenschade zou oplopen. Helaas is dat bij ons waarschijnlijk niet de enige oorzaak voor het niet zwanger worden, hoewel er verder niets is gevonden. We gaan dus nu voor ivf, maar het is bekend dat als je schildklier minder goed werkt je minder kans hebt dat de ivf lukt, vooral als de medicatie niet goed is ingesteld, maar ook sowieso helaas. Niet zo'n positief verhaal, maar we gaan er gewoon voor, meer kun je niet doen.

Poele, ik krijg al heel lang medicijnen voor mijn schildklier, maar die moeten dus steeds weer bijgesteld worden. Voel me er deze keer ook nog flink beroerd van: onrustig/gejaagd gevoel, hartkloppingen, trillen, zweten en wat misselijk, brr hoop dat het snel over is. Hoe gaat het bij jou, verloopt je zwangerschap goed? en hoe staat het met je make-over plannen voor het toilet?

Wij mogen starten met ivf zodra ik weer ongi ben geworden! En dat gaat over precies 2 weken zijn denk ik, want ik voel een heel groot ei in mijn buik vandaag. Gelukkig komt manlief straks thuis en dan gaan we toch nog even proberen deze laatste kans te benutten!

Hoi Dianneke, ik vraag dat omdat ik namelijk zelf een auto-immuunziekte aan de schildklier heb en behoorlijk ingelezen ben na een aantal jaren. Het is inderdaad niet slim om zwanger te worden als je niet goed ingesteld ben wat medicatie betreft. Zijn jouw antistoffen ook gecheckt?

Waarom zou dat eigenlijk niet de enige oorzaak zijn? Zoals je het beschrijft, klinkt het alsof je gewoon nog niet goed ingesteld bent en dat kan een hoop in de war schoppen.

Wat jij hieronder trouwens beschrijft klinkt alsof je te veel medicatie slikt in plaats van te weinig. Wanneer is er voor het laatst bloed geprikt?

Dianneke schreef:Poele, ik krijg al heel lang medicijnen voor mijn schildklier, maar die moeten dus steeds weer bijgesteld worden. Voel me er deze keer ook nog flink beroerd van: onrustig/gejaagd gevoel, hartkloppingen, trillen, zweten en wat misselijk, brr hoop dat het snel over is. Hoe gaat het bij jou, verloopt je zwangerschap goed? en hoe staat het met je make-over plannen voor het toilet?

Koekie, dat klinkt als een goed advies voor Dianneke. En koekie wat goed dat je de moeite neemt om Dianneke te helpen.

Wij weten het geslacht ondertussen. Het is een meisje. We zijn heel blij (ook als het een jongen was hgeweest hoor!) Het is zowiezo heel fijn om het te weten, voor mijn gevoel heb ik meer 'contact' met onze dochter. De pret echo was een hele mooie ervaring. Ik zag dat als ik zachtjes op mijn buik drukte ik als het ware onze dochter over het hoofdje aaide...... dat is toch anders dan een medische echo, dat is toch minder persoonlijk.

Het gaat nog steeds goed hier, ben nog steeds dolgelukkig met de zwangerschap en sta nog steeds elke dag stil dat het een wonder is dat wij dit ook mee mogen maken. Des te meer omdat ik een heel heftig verhaal van mijn vriendin hoorde afgelopen weekend. Ze was precies tegelijk met mij zwanger, maar heeft het bij 6 wekenweg moeten halen omdat haar vriend drager is van een zelzame chronische ziekte en al een gehandicapt kindje heeft. Hoe gek hij ook is met zijn dochter, hij zou het niet aankunnen om nog een kindje te krijgen met deze ziekte. Hun relatie is nu stukgelopen, na 9 jaar omdat ze dit beiden anders verwerkten. Mijn zwangerschap is dus heel confronterend voor haAR, want ze zou net zo ver zijn geweest als ik..... ik hoorde het pas een week geleden, dus ik heb haar veel pijn gedaan met mijn geluk.... ze wilde het niet eerder vertellen, omdat het weekend dat ze positief teste, mijn man in het ziekenhuis werdt opgenomen en ze dacht dat ik wel wat anders aan mijn hoofd zou hebben......

Gefeliciteerd Dreamer! Wat leuk! Ik kan me voorstellen dat je ook gelijk meer contact hebt met je meissie... Hopelijk mag ik binnenkort ook een keer beginnen 😉

Hoi allemaal,

Even een klein berichtje van mijn kant.

Dreamer, wat leuk dat jullie een meisje krijgen! Nu kun je ook wat gerichter gaan shoppen he, dat is toch wel handig 😉

Poele, weten jullie het geslacht al? Of vertellen jullie het niet? Het is ook wel leuk als het voor anderen nog een beetje spannend is.

Dianneke, hoe gaat het met jou? Heb je al enig idee over de vervolgbehandelingen? Ga je meedoen aan de INES studie?

Willemien, lees je ook nog wel eens mee? Ben benieuwd hoe het bij jullie gaat!

Wij staan inmiddels op de wachtlijst voor IUI. Had eigenlijk gehoopt deze week een uitnodiging te krijgen want ben vandaag weer ongi geworden. Helaas geen uitnodiging gehad, dus zullen nog een ronde op eigen kracht verder moeten. Pff, vind het veel te lang duren allemaal! Enfin, we zitten nu in ronde 23, dus een ronde meer of minder maakt wat dat betreft ook niet meer uit. Eerst maar eens lekker genieten van de zomer en het mooie weer volgende week!

Koekie, mijn klachten laatst leken idd op teveel medicatie, maar dat is bij mij normaal bij een ophoging van de medicijnen, is meestal binnen een week over. Half mei is er nog bloed geprikt, ik doe dat heel regelmatig en zorg echt dat mijn schildklier top is ingesteld (FT4 20-25 en TSH rond de 1 of daaronder). Ik weet dat het veel invloed heeft op mijn cyclus en daarbij op het zwanger worden en doe er dus echt alles voor om het goed te houden. Maar ondanks nu een jaar regelmatige cyclus met thyrax nog geen zwangerschap, en dat betekent dat er dus ook een ander (onbekend) probleem is waardoor het niet lukt. Lief dat je meedenkt. Heb jij Hashimoto? Dat heb ik nl, ik weet precies hoe de bloedwaarden moeten zijn en waar ik op moet letten. Dat zul jij ook goed weten dan.

Dreamer wat leuk dat je een meisje krijgt! Wat een rotverhaal van die vriendin trouwens pff dat wil je ook niet meemaken. Hoe gaat het met je man?

Capri, wat balen dat de IUI nu weer langer duurt dan verwacht. Wij doen wel mee met de IneS-studie, we hebben geloot voor gewone IVF.

Ik ben gisteren begonnen met spuiten voor de 1e ivf-poging. Vandaag echo, alles goed dus mocht ook het andere middel gaan spuiten. Over 5 dagen weer echo om te kijken of er al iets groeit (waarschijnlijk nog niet veel, maar ze willen zeker weten dat het niet te hard gaat).

Goed dat je je waarden in de gaten houdt. Ik heb inderdaad ook Hashimoto met een voor mijn endocrinoloog record aan antistoffen, dus dat belooft wat. Ik weet dus als geen ander hoe het is om continu achter de feiten aan te lopen en heb genoeg discussies gehad over wat de waarden moeten zijn volgens artsen en waar ik mezelf goed bij voel. Uiteindelijk gelukkig een top endo gevonden (eentje van in de 80 met een hele berg aan ervaring).

Spannend, 1e ivf. Ik duim voor je dat het goed gaat. Wordt er ook gekeken naar de mogelijke andere problemen?

Koekie, weet jij hoeveel antistoffen je hebt dan? Ik weet alleen dat de anti-TPO positief was en de anti-TTG negatief. Dat laatste is gunstig omdat anti-TTG de kans op een miskraam vergroot en kan zorgen voor groeivertraging van de baby. Ik heb geen endocrinoloog meer, als je wilt weten waarom, wil ik dat in een prive-bericht wel uitleggen, liever niet hier op het forum. Ik weet wat de waarden moeten zijn. Hoe ik me voel zegt bij mij helaas niets, mijn hashimoto uitte zich alleen in een onregelmatige lange menstruatiecyclus, die nu dus alweer een jaar normaal is onder de medicatie. Klachten heb ik nooit gehad, behalve dan hyper-klachten na elke medicatie-ophoging. De dokters konden het gebrek aan klachten niet goed verklaren, maar ik ben er ook alleen maar blij om dus hoef het ook niet echt te weten. Wat betreft het zwanger worden hebben ze bij ons verder alles onderzocht wat er te onderzoeken valt (zaadonderzoek bij mijn man, echocontrole van de gehele cyclus, uitgebreid bloedonderzoek, samenlevingstest (vlak voor eisprong en ochtend na gemeenschap in baarmoederslijm zoeken naar levende zaadcellen), bloedonderzoek na de eisprong om te kijken of die goed genoeg was en een kijkoperatie via de vagina (fertiloscopie) om de doorgankelijkheid van de eileiders te testen) en er zijn verder geen afwijkingen gevonden. Daarom zijn wij nu officieel geclassificeerd als "onbegrepen verminderd vruchtbaar". Wij hopen nog steeds dat het allemaal gewoon pech is geweest, dat we nu via ivf zwanger worden en daarna toch nog spontaan meer kinderen gaan krijgen, maar dat weet je nooit. De kans is inmiddels 1 op 3 dat we helemaal geen kinderen gaan krijgen, dus daar moeten we zo langzamerhand wel rekening mee gaan houden. Hoe staat dat eigenlijk bij jullie?

@ dianneke
heel veel succes met deze IVF poging!!!!
Ik denk aan je! Dus over een weekje weet je ietsje meer?

@ dreamer
een meisje wat leuk! en wat heftig dat verhaal van je vriendin! Kan me voorstellen hoe moeilijk dat voor haar moet zijn.. bah.
Hopelijk raakt jullie relatie niet onder druk hierdoor en vindt ze een manier om ermee om te gaan,
Sterkte met je vriendin! Geniet van je kleintje!

Ben nu bijna 23 weken, de 20 wkn was gelukkig goed.
Ben nog steeds heel erg blij met ons kleine wonder en uk trapt me de hel dag door.
Willen jullie de foto zien?

Hoop niet dat jullie dat vervelend vinden? Misschien een fijn vooruitzicht voor jullie? (dat hoop ik van ganser harte!!)
Lenig is ons kindje he?

Meiden, succes met alle vorderingen! Houden jullie ons op de hoogte?

xxx

Hoi Dianneke, ik weet inderdaad hoeveel antistoffen ik heb en het is bijna 180 keer wat het maximaal mag zijn, dus dat ik Hashimoto heb was toch wel behoorlijk duidelijk. Helaas heb ik ook anti-TG, dus dat wordt nog afwachten hoe zwanger worden gaat uiteindelijk. Ook ben ik drager van alfa-thalassemie, maar gelukkig is mijn vriend geen drager, dus zou dat niet direct problemen moeten geven.

Aan de ene kant lijkt het mij fijn dat je geen klachten hebt van de Hashimoto, aan de andere kant lijkt het mij ook lastig met instellen, want je voelt lichamelijk niet aan wat er gebeurt door de medicatie. Toch zou ik er voor tekenen hoor, geen klachten! Ik heb een jaar doodziek op bed gelegen omdat de artsen vonden dat ik geen Hashimoto kon hebben omdat mijn TSH in het normaal gebied zat en ze wilden daar dus ook gewoon niet op testen tot dat ik echt kwaad geworden ben. Uiteindelijk bleek achteraf dat mijn oma dat dus ook heeft, dat wist ik alleen niet. Ik heb zelf bij heel veel artsen gezeten en bij de meeste ben ik nog net niet gillend weggerend, dus ik kan mij voorstellen dat je uiteindelijk niet bij een endocrinoloog terecht komt.

Wat vervelend dat ze er niet de vinger op kunnen leggen waar het probleem zit. Ik duim voor jullie dat het met ivf gewoon raak is en dat het gewoon pech is geweest inderdaad. Rekening houden met heb ik ook altijd gedaan, want ik kreeg toen ik 19 was ook al te horen dat de enige manier om er achter te komen of ik kinderen kon krijgen was door het te proberen. Toen vond ik het echt nog te vroeg, maar ik vond het wel vervelend dat je totaal geen idee hebt waar je rekening mee moet houden. Het is zo vaag dat ze zeggen dat je meer kans hebt op miskramen en onvruchtbaarheid, maar verder niets kunnen zeggen over een specifiek persoon. Maarja, daar gaan we nog achterkomen.

Ik ben aan het wachten op mijn vriend. Ik heb altijd jong moeder willen worden en door mijn Hashimoto wilde ik dat eigenlijk alleen nog maar meer, maar mijn vriend was er niet klaar voor. Inmiddels ben ik 27 en vind ik het toch echt wel tijd worden en begin ik mij ook een beetje zorgen te maken of het wel allemaal gaat lukken met mijn gezondheid en leeftijd, aangezien je vooraf geen idee hebt hoe lang het gaat duren voordat je zwanger bent en eigenlijk willen we er (minimaal) twee. Maarja, laten we met de eerste beginnen. Afgelopen zes maanden heeft het vooral gedraaid om mijn vriend die zijn eigen bedrijf heeft en een goed gevoel over deze beslissing wil hebben en zekerheid over zijn financiële situatie, ook al kan ik de kosten in mijn eentje dragen. Natuurlijk begrijp ik het aan de ene kant wel, aan de andere kant wil ik gewoon beginnen. Maandag is waarschijnlijk weer zo'n dag dat hij mij of heel erg blij kan maken door te zeggen dat hij er klaar voor is of mij twee slechte dagen gaat geven doordat ik weer een maand kan wachten en de verwachting nu is helaas toch weer het laatste. Ik zit dus vooral al op het forum om mijn bezorgdheid van me af te kunnen schrijven zonder continu tegen mijn vriend te hoeven vertellen dat ik dit zo graag wil en mij zorgen maak. Dat weet hij inmiddels wel en hij wil ook heel graag kinderen en door te pushen gaat het niet sneller. Het is dus weer afwachten...

Hoi poelepoet, wat een mooie foto! Het is inderdaad een lenig kindje. Haha. Ik hoop dat ik snel mee kan praten over mijn eigen echo's 😉

ik hoop het ook echt voor je koekie!
Ik gun het jullie allemaal vanuit het diepst van mijn hart!

xx

poele wat een leuke foto! Idd nu al de benen in de nek, lekker lenig!

Koekie, wat lastig dat jij en je vriend het nog niet helemaal eens zijn over het moment. Misschien heeft je vriend iets aan dit duwtje: ik heb een eigen eenmansbedrijfje en op alleen het salaris van mijn man redden wij het absoluut niet (de hypotheek niet eens). Ik heb alles goed uitgezocht en krijg tijdens mijn zwangerschapsverlof een uitkering van mijn arbeidsongeschiktheidsverzekering voor zelfstandigen. Wij hebben wat gespaard voor het geval ik langer uitval b.v. door complicaties, hoewel de uitkering daar ook in voorziet. Nou moet ik wel zeggen dat ik een beetje een bijzonder bedrijfje heb en dat het wel erg goed loopt, maar toch, dat wisten we niet toen we begonnen (toen was ik nog niet eens gestart met het bedrijfje). Wij hebben zoiets van: dat zien we dan wel weer, we wisten toen ik het bedrijfje begon al dat het zwanger worden bij ons waarschijnlijk niet vanzelf zou gaan. Dat betekent dat hoe langer we wachten, hoe kleiner de kansen zullen worden (we zijn allebei ook 27). Het liefst willen we 3 kinderen, maar we hopen nu in elk geval op eentje, je stelt je doelen na verloop van tijd toch bij. Dus wij hebben besloten (zelfs toen ik bedrijfje aan het opstarten was) toch door te gaan met proberen zwanger worden en dan wel te kijken hoe het zou gaan. Financiën eventjes van ondergeschikt belang.
Ik kan me je onzekerheid wat betreft je hashimoto en zwanger worden goed voorstellen. Toch zou ik me niet gelijk te druk maken, er zijn ook genoeg vrouwen met hashimoto die heel snel spontaan zwanger worden. Het blijft natuurlijk alleen belangrijk om je waarden echt goed te hebben en goed te houden tijdens de zwangerschap (ik heb afgesproken maandelijks te gaan prikken als het zover is). Ik prijs mezelf ook erg gelukkig dat ik geen klachten heb of heb gehad. Het was bij mij echt toeval dat ze erachter kwamen. Achteraf was ik wel een periode flink moe geweest en ik had hele dikke vingers, maar dat weet ik toen aan het feit dat we 2 maanden ons huidige huis hebben opgeknapt. Ik ben dat klussen totaal niet gewend en moest het naast mijn fulltime baan doen, die ruim een uur rijden van het nieuwe huis was. Dus heel veel uren werken, klussen, reizen enz. en veel zwaar werk. Dus kan ook best daarvan geweest zijn. De behandeling viel net samen met dat het klussen 2 weken klaar was, dus het ging toen over, maar waarvan?
Ik las overigens ergens op het forum dat je rechten gestudeerd hebt? Lijkt me echt een superzware studie, een vriendin van ons studeert ook rechten, heb echt bewondering voor haar geheugen, ze weet echt zoveel. Ga nu ff naar beneden lopen, mijn man wat aandacht geven voor hij zometeen weer vertrekt (nachtdienst).

Hoi Dianneke, ik heb mijn vriend al laten zien dat ik alle kosten voor de kleine alleen kan dragen en dan nog kan sparen ook. Ik heb ook al een behoorlijke buffer op mijn spaarrekening voor de kinderkamer en eerste spullen en in geval van complicaties, maar toch wil hij eerst een goed gevoel hebben over de financiële situatie van zijn bedrijf en in rustiger vaarwater verkeren. Ik heb voor elk mogelijk probleem wel met een oplossing kunnen komen, zo kan ik zonder mijn auto, kan ik geld lenen, mijn ouders om hulp vragen, zijn ouders om hulp vragen noem maar op. Het maakt allemaal niet uit. Hoewel ik wel begrijp dat dit een enorm belangrijke beslissing is die je met een goed gevoel moet maken, voelt het gewoon k*t dat ik al zo lang op hem moet wachten en niets wat ik doe of zeg hem kan overtuigen. Het voelt af en toe gewoon alsof ik en mijn zorgen er niet toe doen...

Het is niet dat ik continu nadenk over het feit dat ik Hashimoto heb en dat het lang gaat duren voordat ik zwanger ben, maar uiteindelijk staat niets van te voren vast. Ik kom er liever achter dat ik binnen een keer zwanger ben en helemaal niet lang nodig heb dan dat ik er te laat achter kom dat het toch niet werkt of dat er allerlei behandelingen voor nodig zijn om zwanger te worden. Ook begint op een gegeven moment die biologische klok gewoon te tikken en lijkt het alsof iedereen zwanger is of kinderen heeft en dat vreet gewoon aan je. Je kan nergens heen gaan zonder ermee geconfronteerd te worden.

Ik heb inderdaad rechten gestudeerd, ben zelfs nog met mijn scriptie bezig. Ook heb ik economie gestudeerd. Ik vond rechten zelf niet echt zwaar, maar vind het ook allemaal super interessant en werkte ook fulltime naast het studeren. De combinatie van werken en studeren vond ik gewoon heerlijk. Je kon de kennis uit de boeken gelijk in de praktijk brengen en andersom.

Net met mijn vriend gesproken en deze maand gaat het weer niet gebeuren. Er is voor mijn gevoel afgelopen maanden nog niets veranderd. :'(

Koekie, wat k*t dat je vriend er nog onvoldoende vertrouwen in heeft om voor de beeb te gaan. Kan me voorstellen dat dat een machteloos gevoel geeft. Het schijnt overigens heel normaal te zijn voor vrouwen om te twijfelen aan hun vruchtbaarheid. Mannen schijnen juist vaak bij het begin over te lopen van vertrouwen in hún vruchtbaarheid. Ik wilde na mijn studie al wel beginnen aan kinderen, maar mijn man studeerde toen nog, dus dat was niet heel handig, ik heb toen gewacht tot hij er vanzelf mee kwam (3 maanden na zijn afstuderen). Omdat we toen ook wilden trouwen hebben we nog een half jaar gewacht zodat ik in elk geval geen dikke buik in de trouwjurk zou hebben, want dat wilde ik liever niet. 2 maanden voor ons trouwen ben ik met de pil gestopt. Een paar weken geleden vierden we ons tweejarig huwelijk... een hele mooie dag en toch denk je even aan je onwetendheid van 2 jaar daarvoor. Kan me daarom jouw punt ook zo goed voorstellen, dat je gewoon niet wilt wachten en wilt kijken wat er gaat gebeuren. Na je 30e wordt je vruchtbaarheid toch al langzaam minder en als je eenmaal gefocust geraakt bent op baby's en kinderen, wil je niets anders en niets liever en wel meteen! En je ziet ze idd overal: zwangere vrouwen, kinderwagens, babyspullen, babykleren, verjaardagen, doopfeesten, kraamvisites.
Wij zijn blij dat we begonnen zijn toen we begonnen zijn, nu hebben we nog enige kans om kinderen te krijgen, een paar jaar later was die misschien al wel helemaal verkeken geweest. Ik vind het overigens superknap dat je ondanks de hashimoto toch twee studies naast een fulltime baan doet! Ik heb een vervolgopleiding na mijn studie gedaan, maar dat was leren en werken dus hooguit paar uur per week buiten werktijd studeren. Probeer daarnaast nog te promoveren, hopelijk volgend jaar.

Net weer onwijze ruzie gehad met mijn vriend. Het enige antwoord dat ik continu krijg is dat hij er nog geen goed gevoel over heeft, zonder dat daar ook maar enige onderbouwing onder zit of er duidelijkheid komt over wanneer dan wel. Ik heb het gevoel dat ik kan wachten tot ik een ons weeg en er nooit een baby gaat komen en twijfel nu of er überhaupt wel toekomst is voor ons. Als hij zo weinig rekening houdt met mijn gevoelens en geen eens normaal met mij kan praten over waarom hij er nog geen goed gevoel over heeft en wat er voor nodig is om dat wel te krijgen, waar wacht ik dan in godsnaam op? Zit er echt even helemaal doorheen... 😞

Koekie.. meis een hele dikke knuffel voor je.
Hoop dat jullie er snel samen uit komen, want zoveel tijd om te wachten heb jij idd niet.
Hoop dat jouw vriend dat snel beseft. Misschien vind hij het wel een eng idee om vader te worden?
Jullie zijn al zo lang samen, dan zou het toch wel moeten kunnen?
Succes samen!
xxx

Koekie, wat *** meid. Zou idd fijn zijn als hij kon uitleggen waarom hij er nog geen goed gevoel over heeft, dan kun je het daarover hebben en je er misschien bij neerleggen en heb je ook een idee hoe het goede gevoel bij hem wel zou kunnen komen en wanneer. Hoor overigens wel vaak daat mannen het eng vinden om aan kinderen te beginnen, zijn ze bang dat ze zelf nog niet volwassen genoeg zijn ofzo of er komt ineens weer een golf van bindingsangst. Hebben jullie vrienden die al kinderen hebben? Dan zou hij misschien eens met die mannen moeten gaan praten hoe zij het vaderschap ervaren.

Overigens vandaag op de echo al groeiende ei-blaasjes gezien! Overmorgen weer echo (omdat ik woensdag niet kan). We spuiten vrolijk verder! Zo nu even hardlopen, douchen en dan in de auto naar de verjaardag van het dochtertje van een goede vriendin, ze wordt alweer 3 jaar. Pff gaat echt snel. Toen we daar op kraamvisite gingen, waren we verkocht en besloten we ook aan kinderen te gaan beginnen, we hebben toen ivm trouwplannen nog een paar maandjes gewacht (achteraf niet nodig...). Het is nog steeds zo'n schattig meisje om te zien.

Pffft, koekie, moeilijk hoor... Ik had dat met mijn ex man, dat hij zonder onderbouwing steeds zei dat hij er nog geen goed gevoel over had..... En dan is het zo moeilijk om steeds maar weer begrip te tonen..... En laten we eerlijk zijn, je kunt niet wachten tot je er klaar voor bent, want er gebeurt altijd wel iets waardoor het 'even niet past'... Het is juist andersom..... Op he moment dat je zwanger bent pas je je leven erop aan.....of heel veel past zich vanzelf wel aan. En ik heb nog nooit iemand horen zeggen dat ze spijt hebben dat ze kinderen hebben gekregen..... Maar wel heeeeel vaak dat mensen spijt hebben als ze ze niet krijgen...... ( ik ben bijna 40, en heb veel oudere vrienden en vriendinnen die gewensd kinderloos zijn)

Gisteren hebben we wel even goed gepraat, maar het blijft een beetje vaag wat het precies is waardoor hij er niet klaar voor is. Hij komt niet veel verder dan dat hij nog niet in dat stadium van zijn leven is. Hij wil in ieder geval eerst zijn bedrijf(jes) winstgevend hebben zodat hij er zeker van is dat er geld binnen blijft komen. Nu heb je daar nooit garanties en is het maar de vraag hoe lang dat gaat duren, maarja ik heb hem er toch bij nodig om zwanger te kunnen worden. Hij begrijpt mij gelukkig wel en zou het ook snappen als ik bij hem weg zou gaan omdat het te lang duurt, maar dat hij dacht ook echt niet wil. Hij zegt dat hij er alles aan doet om zo snel mogelijk wel in dat stadium van zijn leven te komen, maar dat hij die dingen wel voor zich zelf moet doen om er een goed gevoel bij te hebben en niet om maar zo snel mogelijk deze beslissing te kunnen maken. Het blijft dus erg vaag, maar ik zal het er maar mee moeten doen... Het is ook niet de grootste prater wat emoties betreft 😢

Ik heb een hele waslijst aan argumenten waarom het nu zou moeten en waarom het niet verstandig is om te wachten, maar dat verandert niets bij hem behalve dat het de druk verhoogd. Afgelopen week kwamen we er ook achter dat we al een half jaar gigantisch langs elkaar heen praten en daar het hele probleem al is ontstaan. Ik had met hem overlegd over het stoppen met de pil en ging er dan ook vanuit dat dit een gezamenlijke keuze was en dat we dus op korte termijn konden beginnen, maar hij is dus gewoon van mening dat het mijn lichaam is en mijn keuze en was er toen al niet klaar voor. We zijn dus al een half jaar bezig met andere ideeën. Ik begreep niet waarom het opeens zo'n probleem was terwijl we dit samen besloten hadden en hij voelde zich enorm onder druk gezet. 😢 Hoe dan ook kan ik nu niet meer terug, ik wil kinderen en mijn lichaam maakt dat ook gigantisch duidelijk. Ik kan daar niet omheen en kan met mijn schildklier ook niet voor een tijdje weer aan de pil. Ik zit nog steeds onder de puistjes van het stoppen met de pil een half jaar geleden omdat mijn hele hormoonhuishouding even van slag is...

Ik heb hem wel duidelijk aangegeven dat ik het vooral frustrerend vind dat ik na zes maanden nog geen enkele vooruitgang zie terwijl als ik dat zeg ik te horen krijg dat ik negatief ben en er echt wel wat veranderd is. Ik hoop dat hem nu in ieder geval duidelijk is dat ik niet zoveel kan met het antwoord 'Nu niet, je hoort het als het een ja is', maar dat ik graag ook wil weten waarom niet en of ik misschien iets kan doen. Hij zal proberen mij er wat meer bij te betrekken, dus we gaan het wel weer zien...

Pfff, ik ga maar heel hard mijn best doen om het er maar zo min mogelijk met mijn vriend over te hebben zodat hij zich niet onder druk gezet voelt. Hopelijk verandert er dan snel iets. Ondertussen lees en schrijf ik hier op het forum gewoon lekker mee en hoop ik dat ik snel mee kan praten over mijn eigen zwangerschap :mrgreen:

@ Dianneke
We hebben helaas geen vrienden met kinderen. Zijn beste vriend kan geen kinderen krijgen met zijn vriendin vanwege een erfelijke ziekte die ze beide hebben of iets dergelijks. Zijn zus heeft wel kinderen, maar aangezien ik aan die kant van de familie niet zo goed lig, valt daar ook niet mee te praten. Mijn vriend is helaas meer een realist en door emoties zal hij zich niet zo snel laten overtuigen, dus die schattige baby'tjes veranderen zijn beslissing niet zo snel.

Wat super dat er op de echo groeiende ei-blaasjes te zien waren! Nu duimen dat die nog even wat doorgroeien!

@ Dreamer
Ik heb gewoon bijna twee A4'tjes vol geschreven met redenen waarom het niet slim is om te wachten. Ik kan alle kosten in mijn eentje betalen, inclusief vijf dagen kinderdagverblijf (we zouden geen eens 5 dagen doen). Mijn gezondheid, mijn leeftijd, mijn baan, noem maar op. Aan mijn kant is alles er klaar voor. Het enige wat hij eigenlijk kan zeggen is dat het nog niet goed voelt en dat hij eerst nog andere dingen wil doen en meer zekerheid wil hebben dat er geld binnen komt. Het is inderdaad zoals je zegt, uiteindelijk zal er altijd iets zijn waardoor het niet uitkomt... Ik heb hem ook gezegd dat als uiteindelijk blijkt dat we te laat zijn en het eerder wel had gekund, ik hem dat echt kwalijk zal nemen, maarja dan krijg je weer een boze reactie omdat dat dreigen zou zijn. Ik vind het eerder realistisch, maar ok... Het is weer afwachten...

Koekie, wat goed dat jullie er zo over gepraat hebben. Kan me voorstellen dat het heel moeilijk blijft dat hij niet precies kan uitleggen waarom hij er nog geen goed gevoel bij heeft, maar ik denk dat het ook heel moeilijk is om een gevoel uit te leggen. Jammer dat er geen vrienden zijn met kinderen, aan de andere kant voor jou ook wel fijn. Ik werd steeds meer buiten gesprekken gesloten, omdat mijn vriendinnen lang dachten dat ik een carriere-miep was die geen kinderen wilde. Nu ze weten hoe het zit, gaat het wel beter, maar hebben ze soms het idee dat ze het bij mij in de buurt niet over kinderen mogen hebben omdat ik daar niet tegen zou kunnen... Dus is ook een voordeel als je vrienden hebt waarmee je niet over kinderen hoeft te hebben.
Het is overigens inderdaad zo dat het nooit uitkomt. Ik was een jaar eerder afgestudeerd dan mijn man, en wilde toen al wel kinderen, maar dat was echt niet realistisch, hij moest zijn studie nog afmaken, we woonden in een studentenhuis (babykamer???) en als ik minder zou gaan werken zou het geld ook nog een probleem zijn. Dus gewacht tot hij klaar was. Toen wilden we allebei wel, maar we wilden ook trouwen en ik vond trouwen met een dikke buik niet leuk, dus weer gewacht. Toen waren wij er klaar voor, hoewel we nog steeds in een ongeschikt huis (piepkleine oude vochtige bovenwoning met 1m2 balkon en een smalle trap naar boven). Toch besloten ervoor te gaan en dan wel te zien als het gelukt was, waar we gingen wonen. Bovendien was mijn man op dat moment ook nog eens niet zeker van zijn baan, contract liep af. Vervolgens kreeg hij een nieuwe baan ver weg, gingen we om die reden verhuizen naar een eengezinswoning in een andere plaats en helaas nog steeds geen zwangerschap. Vervolgens ging ik voor mezelf beginnen, erg spannend en eigenlijk op veel fronten niet het moment voor een baby, maar we wisten inmiddels dat dat bij ons niet vanzelf zou gaan en dan ga je het gewoon echt niet meer uitstellen. Inmiddels ben ik bezig te proberen een plek te vinden om mede-eigenaar van een bedrijf te worden, en heb ik nog twee andere banen. Je zou kunnen zeggen veel te druk voor een baby, maar we stellen het echt niet meer uit. Bovendien verdien ik twee keer zoveel als mijn man, dus als ik minder zou gaan werken, is dat een flinke aanslag op ons inkomen, maar nogmaals wij laten niets meer tussen ons en onze wens komen! Had ook ergens gesolliciteerd voor mede-eigenaarschap van een bedrijf, gelijk eerlijk aangegeven dat ik wel bezig was zwanger te worden (al >2 jaar), en dat ze het daarmee moesten doen. Uiteraard was reactie dat dat niet erg handig was, maar ik werd niet gelijk afgewezen. Mag nu daar wat projecten doen zodat ze kunnen zien wat ik waard ben. Spannend, want door de ivf moet ik dus nu soms wel verzuimen. Ben best wel bang dat dat mijn kansen verkleind, maar als ze me niet willen hebben met zwangerschapswens en voor mij daarbij behorende ivf, dan maar niet, dan zoek ik wel wat anders.

Hey meiden,

Ik vroeg me af hoe het met jullie gaat en alle trajecten.
Is er al bij iemand positief nieuws te melden??
Ik hoop het heel erg. En zo niet, dan hoop ik dat dat heel snel mag gebeuren!
Sterkte allemaal!

xxx

Hoi poelepetoet,

Hier nog niet veel nieuws. Helaas nog steeds afwachten op een positieve beslissing van mijn vriend. Gelukkig wel iets aan verbeteringen op zakelijk gebied bij hem wat iets meer zekerheid geeft, dus hopelijk misschien binnenkort wel positief nieuws??? :-?

Liefs,
Koekie

Hey Koekie!
Nu maar hopen dat dat hem genoeg reden geeft om het groene licht te geven.
Dit geeft natuurlijk ook druk op jullie relatie..
Succes ermee en hopelijk snel goed nieuws!

xx

Poele, hier geen goed nieuws zoals te lezen in onderschrift. Eerste ivf mislukt. Ben er niet meer verdrietig om eigenlijk, is weer over. En we hebben sterk het gevoel dat er wel even iets geweest is, dus hopelijk de komende maanden daardoor meer vruchtbaar, we gaan er in elk geval voor. Het worden spontane ronden, want we hebben helaas uit 20 eicellen geen cryo's, er waren al maar 5 embryo's en die waren alle matig van kwaliteit en dus te slecht om in te vriezen. Dus nu verplichte rustmaanden en bovendien op de wachtlijst voor de volgende ivf, we hopen nog dit jaar en dan met beter resultaat natuurlijk! Hoewel ik stiekem hoop dat we nu tussendoor spontaan zwanger worden, je weet het nooit!
Gaat het bij jou allemaal goed? Zover alweer in je zwangerschap, heb je mooie echo's gehad? Begint het al zwaarder te worden?

@ Dianneke
oh shit zeg... pfff..
Wel knap dat je er zo vol voor blijft gaan met opgeheven hoofd, petje af voor jullie!
Zijn de wachtlijsten erg lang voor IVF? En ICSI geen optie?
Nou hopelijk kan het gewoon spontaan ineens gebeuren en het liefst dit jaar nog!
Houden jullie elkaar wel overeind? Lijkt me ook best heftig om samen door te moeten maken.

Hier gaat alles goed hoor, en idd het gaat erg snel.
De kleine is een echte druktemaker en voel het heel veel bewegen en trappen. Een heerlijk gevoel, al doet het soms ook wel echt zeer.
En begin mijn buik idd wel te voelen, begint nu langzaamaan in de weg te zitten, maar we kunnen er meestal alleen maar mee lachen.
Dit gun ik iedereen die graag een baby'tje wil!
Hopelijk mag het voor jullie ook snel gebeuren!

Knuffel
xxx

Poele, 27 weken ook alweer, wanneer ga je met verlof? Met 34 weken of 36? Je buik groeit nu zeker ook echt hard of niet?

Wij houden elkaar wel overeind, tuurlijk was het best even ontzettend k*t toen we erachter kwamen dat de ivf niet gelukt was. Maar ja, ik heb toen bedacht dat het "gewoon een menstruatie" was en dan is het makkelijker om je erover heen te zetten, want daar hebben we er al genoeg van gehad. Alleen het nieuws dat er een wachtlijst voor de volgende poging zou zijn kwam even hard aan. We weten nog niet hoe lang die wachtlijst is, binnenkort nagesprek en dan hopen we dat te horen. ICSI heeft voor ons geen meerwaarde boven ivf, omdat niet alle eicellen geschikt zijn voor ICSI en het zaad bij ons ruimschoots voldoende is voor IVF. Nu zijn we weer lekker spontaan aan het klussen, jammergenoeg is het alleen onduidelijk hoe deze ronde gaat verlopen omdat het de ronde na ivf is en je lichaam daarvan nog van slag kan zijn. Kan zowel een hele korte als normale als hele lange ronde worden en met pech een ronde zonder eisprong. Maar we zullen zien, zijn in elk geval vol goede moed van start gegaan weer!

Dianneke.. ik ga met verlof met 36 weken zoals het er nu naar uitziet. morgen alweer 28 weken, het gaat wel enorm hard hoor. zo voorbij die zwangerschap 😞
Hopelijk komt je cyclus een beetje fatsoenlijk op gang na de IVF. en heb je gewoon een eisprong.
Zou toch wat zijn als je tussendoor op eigen houtje "even" aantelt toch? Dat zou wel een heel mooi scenario zijn.
Wanneer heb je het nagesprek? Dan duim ik ontzettend hard voor je dat de lijst qua langheid meevalt en dat jullie zo weer aan de beurt zijn.
Is de wachtlijst per zkh vercshillend of is dat centraal in NL geregeld? Sorry voor al mijn vragen, maar heb geen idee. Heb me er niet meer in verdiept toen het is gelukt bij ons. Hoop dat je dat niet vervelend vindt en anders moet je het gewoon zeggen hoor!
nou meis, ik blijf aan je denken hoor! Meer dan 2 jaar bezig is toch wel een erg lange tijd.
Jullie verdienen ook een kleintje!
xxx

Dag Poele, helemaal niet vervelend al die vragen hoor. Beter dan een paar collega's die me nu negeren omdat ze niet durven vragen hoe het met me is! (dat zei een andere collega in elk geval). We hebben volgende week nagesprek. De wachtlijst is per ziekenhuis verschillend, maar bij ons in de buurt is dit de enige ivf-kliniek, dus we kunnen ook niet even overstappen ofzo. En dit is ook gelukkig heel dichtbij en dat is ook wat waard gezien alle afspraken. Ik denk trouwens dat ik wel een eisprong ga krijgen, gisteren veel helder slijm, dat begint meestal 4 dagen voor de eisprong bij mij, dus hoop zo zondag/maandag eisprong, we zijn in elk geval ondanks onze wisseldiensten volop aan de klus. Zou geweldig zijn als het nu gewoon spontaan lukt! Zou echt van gekheid niet weten wat te doen als dat gebeurt. Jij doel is dus doorwerken tot 36 weken, gaat het nog een beetje dan? Kan me voorstellen dat het al wel zwaarder begint te worden. Heb je zwaar werk eigenlijk? Of mag je met zwaar werk niet tot 36 weken werken? (dat soort dingen weet ik dan weer niet).

@ Dianneke
Oh flink klussen dan! Je eitje komt eraan!
Blijft toch spannend iedere keer he. Hoop wel dat je ervan kunt blijven genieten en dat het geen gedwongen samenzijn is..
Spannend ook volgende week dat nagesprek. Dan weet je dus meer over de wachtlijst? (als het vantevoren niet gelukt is dan.. ;-))
En toch blijf ik dat vreemd vinden als bijv je collega's niks meer durven te vragen. Ik heb aan een collega gevraagd hoe het met haar ging en of ze het erg vond dat ik dat vroeg. Dan geef je mensen de gelegenheid om aan te geven of ze er wel of niet over willen praten. Snap ook best als mensen in het traject zitten daar niet continu naar gevraagd willen worden. Hoop dat ik het zo voor iedereen een beetje goed kan doen.

Ja mijn streven is om door te werken tot 36 weken, wel ga ik afbouwend voor de klas staan. (ben juf)
Dus ik begin fulltime na de zomervakantie, maar na iedere 2 weken gaan er 1 of 2 dagen vanaf. dus de laatste week werk ik nog maar 2 dagen of 1 dag zelfs.
De rest zal ik dan wel op kantoor zitten ofzo.
Tot nu toe gaat het best goed hoor, al merk ik idd dat het lichamelijk wel zwaarder wordt. Maar ja.. ik word gek als ik te lang stilzit, dus 6 weken zomervakantie en dan zo snel weer met verlof zag ik niet zitten. Daarbij wil ik zo lang mogelijk met mijn kindje samen zijn en niet alleen thuis zitten en wachten op die kleine 😉
Maar goed, is allemaal afwachten hoe het verder gaat verlopen. Is toch koffiedik kijken.

Ik ga in ieder geval voor jou erg duimen en zal dit weekend even wat kaarsjes aansteken!
Je weet nooit of het helpt!

liefs

Poele, wat fijn dat ze je op het werk dan deels ook wat anders kunnen laten doen, wist niet dat dat op een school kon. Had het idee dat je daar vooral voor de klas staat, maar dat is dus niet helemaal zo. Lijkt mij ook leuker om met kindje thuis te zitten dan wachtend op kindje. En voor hetzelfde geld loop je tot 42 weken, dan zou je anders al 8 weken alleen thuis hebben gezeten, dat lijkt me ook best wel lang. Ik heb idd ook niet altijd zin om te praten hoe het gaat met de ivf enzo (soms zou ik dan spontaan in huilen uitbarsten terwijl ik me zonder praten nog wel goed kan houden), maar ik kan dat idd prima aangeven en als mensen me vragen geef ik soms heel kort antwoord en soms wat uitgebreider. Ik snap wel dat mensen niet goed weten wat te zeggen, maar ze kunnen me dan beter vragen idd wat ik wil ipv negeren, dat is altijd vervelend. Misschien moet ik ze een filmpje sturen dat mij veel doet en ik ook naar mijn familie gestuurd heb: http://www.tearsandhope.com/emptyarms_video.html dan geef ik ze misschien een soort handleiding voor wat ze kunnen zeggen.

hello,
er wordt niet zoveel meer geschreven, zie ik, maar ik wil toch even laten weten dat het hier nog steeds goed gaat! Nu bijna 29 zwanger en ondanks alle klachten blijf ik genieten, vooral omdat ik weet wat voor wonder het is en hoe dankbaar we mogen zijn dat we dit mogen ervaren.
Ik hoop zo dat dit snel voor jullie is weggelegd!

Hoi Dreamer,

Wat gaat dat snel zeg! Wat fijn dat je er zo lekker van kunt genieten 😊 Voel je je ook helemaal goed of heb je wel last van wat zwangerschapskwaaltjes?

x Koekie