Dreamer wat mooi om nog wat van je te horen. Fijn dat het zo goed gaat. Hoe gaat het met je vriend? Heb nog regelmatig aan jullie gedacht.

Koekie, hoe is het bij jou? Niet meer ruzie gekregen hoop ik?

Hier weinig nieuws, 1x ivf zonder resultaat, nu in de rustmaanden spontaan aan het proberen en volgende maand 2e ivf, hopelijk met beter resultaat.

Hoi Dianneke,

Wat jammer dat het de 1e keer niet gelukt is. Hopelijk is het de tweede keer wel raak, of misschien eerder, dat zou een leuke verrassing zijn 😉

Hier gaat het goed hoor. Ik heb geen ruzie meer gehad met mijn vriend, maar we hebben wel goed met elkaar gesproken. Ik heb geprobeerd om het eens te worden over een datum waarop we zouden beginnen, maar ik merk dat mijn vriend zich dan echt heel erg ongemakkelijk voelt en daar gewoon niet klaar voor is. Ik heb dan ook maar toegegeven en geprobeerd het een beetje uit mijn kop te zetten tot hij er klaar voor is en ondertussen ben ik keihard bezig met het wegwerken van de punten waar hij zich zorgen over maakt, voor zover ik daar überhaupt invloed op heb. Vandaag rond ik mijn eerste scriptie af, waardoor ik mijn eerste masterstudie afgerond zou hebben. Dat is in ieder geval een punt 😛 Hopelijk voelt hij zich zonder de continue druk en ruzies en met minder punten om zich zorgen over te maken snel goed genoeg om wel te beginnen...

Verder nog geen nieuws dus. Ik blijf mijn cyclus in de gaten houden en moet dat ook wel doen, want er is echt geen touw aan vast te knopen 😖

Het ziet er naar uit dat het hier langzaam de goede kant op gaat. Ik heb nu in ieder geval bij mijn vriend eruit gekregen waar het kantelpunt ligt van de inkomsten in zijn bedrijf waarbij hij zich wat lekkerder zou voelen en dat valt nog alles mee 😊 Ik heb hem ook gevraagd of hij er wel voor gegaan was als hij die stabiele inkomsten had en dat denkt hij wel 😃 Nu dus even hard aan de slag om te zorgen dat die inkomsten ook elke maand het bedrijf binnen komen en dan kunnen wij ook eindelijk aan de slag! Ben al iets blijer!

Koekie, dat klinkt overwegend positief!

Wij hopen over ruim een week aan de volgende ivf te beginnen. Deze keer spannender dan vorige keer, voor mij vooral omdat ik over 12 dagen aan een nieuwe baan ga beginnen (fijne timing). Moet daar dus gelijk gaan verzuimen voor de echo's en punctie en terugplaatsing. Pfff, weet nog niet precies hoe ik dat ga vertellen. (Tijdens de sollicitatie is gelukkig wel aan de orde gekomen dat wij ivf doen).

@ Dianneke, spannende periode voor jou dus ook! Ik vind het goed van je dat je tijdens de sollicitatie al hebt aangegeven dat jullie daar mee bezig zijn, dat scheelt een hoop scheve gezichten straks. Ik ga echt voor jullie duimen dat het deze keer raak is! 😊

Het was eigenlijk wel enorm schattig hoe mijn vriend uiteindelijk zei dat hij gewoon echt een trotse papa wil kunnen zijn en wil kunnen genieten van de kleine en zich dan geen zorgen wil hoeven maken over geld. Hoe kun je daar dan nog een discussie mee aan gaan als hij wil kunnen genieten van de kleine? Des te meer ik er over nadenk, hoe blijer ik eigenlijk ben met mijn vriend 😊

Koekie wat fijn dat jullie nu beter met elkaar kunnen overleggen over het juiste moment om voor de beeb te gaan. Ik hoop dat dat zo blijft en voor jou natuurlijk dat dat moment niet ver meer weg is.

Ondertussen beginnen wij nu net aan ivf 2, best wel spannend.

@ Dianneke
Heel veel succes met de 2e IVF!
Hopelijk gaat het nu beter!

@ Koekie
Wat fijn dat je vriend langzaamaan het groene signaal geeft!
En je cyclus... zo vreemd is die niet als ik 'm bekijk hoor.
Er mag een speling van een dag of 5/6 in zitten, voordat je het onregelmatig mag noemen.
Dus op zich valt dat reuze mee, behalve die ene uitschieter.
Als dat zo blijft is het best positief! Voel je wel je eisprong?

Succes meiden!
Ik denk aan jullie!
Ik ben bezig met de laatste loodjes..

xxx

Poele, enne al beweging in jullie spruit? Zou nu toch al mogen komen? Mag ook nog even blijven zitten natuurlijk. Fijn om met verlof te zijn?

Bij ons is ivf 2 niet verlopen zoals we hadden gehoopt. Ik heb een terugplaatsing gehad en hoop natuurlijk van harte dat deze hummel blijft plakken, maar de kansen zijn niet goed.

@ Dianneke
Waarom zijn de kansen niet goed? Waar ligt dat aan? Balen zeg..
Evengoed duim ik wel heel hard voor jullie. Wie weet??

Ja ben aankomende week 38 weken, maar van mij mag ie nog even blijven zitten.
Ben er nog niet helemaal aan toe. Natuurlijk wel aan een kindje, maar het hele gebeuren vind ik wel eng en er moet nog zoveel geregeld worden.
Van mijn verlof heb ik ook nog niet echt kunnen genieten, maar ik geniet straks wel als die uk er is 😉

Succes meis!!
xxx

poele, genoeg rust nemen hoor! enne als jij voelt dat je er nog niet aan toe bent, komt ie vast nog niet, schijnt toch dat je lijf op tijd zorgt dat je eraan toe bent!

Wij hadden deze keer maar 1 embryo van de 10 eicellen, dat is superslecht. Daarom zou het een volgende keer icsi worden. Probleem nu is bovendien dat het embryo erg achterliep met delen en daardoor als "matig" bestempeld werd. Dat maakt de kans op zwangerschap een stuk kleiner dan bij een goed embryo. Dikke shit dus gewoon.

Gatver zeg..
Wordt het nu sowieso ICSI de volgende keer, of krijg je eerst nog een 3e IVF poging?
Heel veel sterkte gewenst samen, want die behandelingen hakken er ook wel in denk ik..
Knuf!

We krijgen geen 3e ivf, want ivf en icsi gaan beide van hetzelfde aantal pogingen af. Dus eigenlijk is het nu 2x ivf voor niks geweest, en hebben we nu dus minder pogingen voor de icsi helaas.

Is dat zo? Oh dat wist ik helemaal niet zeg!
Wat dom!
Het is toch helemaal een andere behandeling? Vind ik dat ze die ook wel 3x nog mogen doen.
Maar dat is toch ook niet eerlijk voor mensen.....
G*dsamme zeg, kan me daar helemaal druk om maken.
Nou meis, dan hoop/bid/duim ik superhard dat die ICSI 'm gaat worden voor jullie!
En daarna... zou je het zelf moeten gaan betalen ofzo?

xx

Daarna zou het idd zelf betalen worden. Hebben we het al over gehad. Gaan we zeker wel doen als de artsen dat zinvol vinden. Dan maar minder op vakantie of geen nieuwe auto ofzo. Mijn schoonouders hebben ook al heel lief aangeboden om mee te betalen, die geven ook liever hun spaargeld daaraan uit dan aan een vakantie, zo lief!! We hopen natuurlijk dat het niet nodig is...

Jij hoeft nog maar een week! Wow, begin je al opruimdrang enz te krijgen?

@ Dianneke
Wat lief van je schoonouders! Hopelijk komt het niet aan de orde, maar het is toch wel fijn als je daar ook geen stress voor hoeft te hebben..
En ik kan me meteen voorstellen dat je dan zegt, dan maar niet op vakantie.
Een kindje is toch wel jullie grootste wens nu. Ga maar lekker op vakantie met zijn drietjes straks.

Ja ik hoef nog maar een week. Een gek idee hoor!
Ben er eigenlijk nog helemaal niet zo klaar voor. Wel om mijn kleintje te ontmoeten, maar de rest niet. Ben bang dat ik paniekaanvallen krijg. (heb ik al gehad namelijk)
Al heeft mijn vader het idee dat het kindje op een woensdag komt... dat zou as woensdag al kunnen zijn. Dat besef dringt nu pas tot me door.
Dus ben net toch maar begonnen met een babywasje en zal zo mijn ziekenhuiskoffertje eens klaar gaan maken. (lekker op tijd he? ;-))
Mijn eigen voorspelling is nog steeds 40+3 wkn, maar of ik dat haal?? We zullen zien..
Van nesteldrang geen last hoor...hahahahaha!

Mag jij trouwens al bijna testen aangezien je 5 okt de terugplaatsing hebt gehad?

xxx

poele, testen heeft voor mij opnieuw geen zin, gewoon weer ongi geworden. Deze keer minder heftig en snel dan de vorige keer, dus tot en met vanmiddag voor alle zekerheid nog maar de progesteron-pillen ingebracht, maar voel vandaag toch wel dat het echt een gewone menstruatie is. Vorige keer was het pats-boem en heel heftig net na het verdwijnen van de zwangerschapssymptomen. Blijf sterk het gevoel houden dat er toen iets geweest is, maar dat er kennelijk met het embryo iets mis was en daarom misging. Toen ik vanmorgen de poli belde beaamde de verpleegkundige ook dat ik daar waarschijnlijk gelijk in had.
Het schijnt overigens dat de meeste vrouwen vanzelf die nesteldrang krijgen en het koffertje voor het ziekenhuis altijd op tijd klaarstaat! Snap ik ook niet goed en kan me voorstellen dat je daar niet op gaat wachten, maar vind het wel een grappig weetje. Hoorde ook weer van twee vriendinnen, bij de ene stond het koffertje met 32 weken al klaar en zij kreeg onverwacht haar kindje al na 34 weken... de ander had bij 41 weken nog niets ingepakt en werd met 42 weken ingeleid!!! Bizar gewoon.

poele, wil je ook een hart onder de riem steken, en sterkte wensen,
ik begrijp als geen ander je kinderwens, en dat het dan weer niet goed gaat.
wat bealchelijk dat je nu de icsi niet vergoed krijgt omdat je al een aantal IVF pogingen heb doorstaan.
soms ligt het ook aan de klniek waar het gebeurd dat de embryo's van matige kwaliteit zijn , misschien kun je daar wat mee zodat je het wel vergoed kunt krijgen als het aan het ziekenhuis ligt.

roetjes een een virtuele knuf ,

ukkielove, ik denk dat je Dianneke bedoelt, aangezien ik het geluk heb gehad zwanger te zijn geraakt en nog steeds mag zijn.

@ Dianneke
Gatver zeg.. stiekem had ik zo'n goede hoop voor je. Maar je gaf zelf al aan dat de kansen klein waren..
Hoelang duurt die wachtlijst nu? En ga je verder zelf wel aan de slag nu? Wie weet lukt het ineens toch... je zou niet de eerste zijn..
Hoe zijn jullie er verder onder? Kan me voorstellen dat het emotioneel wel heftig is.

Ik ga morgen mijn koffertje echt klaarmaken, mijn buik rommelt nu flink, maar ik denk dat dat komt doordat ik vanavond toch nog naar de zwangerschapsgym ben gegaan.
Ik denk aan je en check regelmatig dit topic hoor, wil graag van jouw situatie op de hoogte blijven!

Sterkte meis!
xxx

@ iedereen, ik ben vannacht terug gekomen van 12 dagen Egypte, vandaar dat ik nog niet gereageerd heb! Ben nu alles aan het teruglezen.

@ poelepetoet, ik voel mijn eisprong totaal niet, dus moet echt testen om te weten wanneer mijn eisprong ongeveer is omdat ik anders ook ongesteld wordt zonder dat ik weet wanneer dat ongeveer is en dat is alsof de sluizen open gaan en dat wil ik absoluut niet hebben op kantoor 😖 Mijn cyclus zal deze maand weer een uitschieter hebben, ik ga in ieder geval weer over de 40 dagen heen als ik vandaag mijn eisprong zou hebben en die is nog geen eens in zicht...

Hoe gaat het met jou? Al tekenen dat de kleine gaat komen? Voel je je verder nog goed of begint het einde van de zwangerschap zijn tol te eisen?

@ Dianneke, wat balen dat je ongesteld geworden bent! Ik had zo gehoopt dat het deze keer raak zou zijn! Wat stom dat je minder pogingen hebt zeg, zou inderdaad ook zeggen dat het een andere behandeling is... Kan me voorstellen dat het weer een flinke domper is. Dikke knuffel meis!

koekie, is je schildklier goed op dit moment? Anders ff checken hoor, kan je cyclus enorm in de war schoppen weet ik uit ervaring.


Poele, paar dagen niets gehoord, hoop dat dat goed nieuws betekent. Wij gaan het ondertussen gewoon spontaan proberen, je weet het nooit. Ik heb vorig jaar september in een spontane ronde dezelfde symptomen gehad als bij de eerste ivf, dus hoe klein de kans ook is, kennelijk kan het bij ons wel. Daar houden we ons aan vast. Binnenkort heerlijk op vakantie naar de tropen, dat helpt misschien nog wel. Schijnt toch dat liefde tijdens de daad zorgt voor hogere kansen en sfeer/omgeving doet zeker wat met die liefde... De wachtlijst is zo'n 5 maanden, dus dat is wel heel lang. We slaan ons er wel doorheen, gewoon hard werken en leuke dingen doen.

Hier nog niks aan de hand hoor 😉
Laat het jullie wel weten als het zover mocht zijn.

Oh lekker even weg met zijn tweetjes, geen stress... wie weet helpt die omgeving je inderdaad wel.
Wordt idd vaker beweerd, ik hoop het enorm voor jullie.
5 maanden is wel erg lang weer wachten, maar aan de andere kant als het dan lukt, is het wachten dat natuurlijk ook wel waard geweest.
Maar goed, jullie wachten al zo lang!! Vind het wel super hoe positief jij eronder blijft. Je hebt natuurlijk niet veel keus, maar ik ken ook meiden die alles alleen nog maar negatief kunnen zien en dat is volgens mij ook niet bevorderlijk in het proces.

Wanneer ga je op vakantie? Binnenkort al?

xx

@ Dianneke, mijn schildklier is super momenteel, dus dat kan het eigenlijk niet zijn denk ik... Lekker hoor, even op vakantie, weg van de stress!

Wij gaan over ongeveer een maand weg, lekker eventjes geen ziekenhuis, geen mensen die (goedbedoeld) daarover beginnen, gewoon even doen alsof zwanger worden geen probleem is, gewoon lekker vrijen omdat het leuk is en misschien zwanger worden ook wel vanzelf kan gaan.

Koekie, mmm stress kan je cyclus idd ook flink in de war schoppen, had dat rond onze verhuizing ook, geen pijl meer op te trekken. Hoop voor je dat het snel weer normaal wordt, is toch prettiger om te weten dat "het systeem werkt volgens het boekje". Als je voor de beeb gaat ook handiger met plannen...

Heerlijk Dianneke... gewoon lekker genieten met zijn tweetjes.
Dat heb je ook meer dan verdiend!
Tel je de dagen naar je vakantie al af?
En jullie kiezen ook een mooie tijd om naar de tropen te gaan, want hier wordt het steeds donkderder en kouder.
Beetje jaloers ben ik wel hoor! 😉

@ Koekie
Is je vriend nu trouwens al overtuigd??

xx

@ poelepetoet, nee er zit nog niet veel vooruitgang in en ik heb het er behoorlijk moeilijk mee. Vandaag vertelde een directe collega dat ze zwanger is. Ben heel erg blij voor haar, maar vind het onwijs moeilijk om elke dag te kunnen zien hoe haar buik gaat groeien 😞

Hey meiden, ik zit er echt even helemaal doorheen. Ik wacht al bijna een jaar tot dat mijn vriend het groene licht geeft en er zit nog 0,0 beweging in. Ik trek het gewoon niet meer om te wachten. Op kantoor zijn er 3 directe collega's zwanger, een collega 4 en 5 zijn net terug van zwangerschapsverlof en een 6e collega is vandaag voor de derde keer vader geworden. Oftewel, het gaat elke dag over baby's en zwanger zijn en ik heb er zo onwijs moeilijk mee. Ik sta er mee op en ga er mee slapen en ik kan er bijna niet meer met mijn vriend over praten, omdat het inmiddels altijd eindigt in een discussie over wanneer dan wel... Ik zou willen dat ik dit gevoel uit kon zetten, maar ik wil zo graag een gezinnetje en ik ben zo bang dat dat straks niet meer gaat lukken (als het nu überhaupt al zou lukken). Mijn vriend overhalen lukt gewoon niet en ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Ga ik weg of blijf ik, hoe lang hou ik dit nog vol... Ik weet dat jullie er ook niks mee kunnen, maar ik moest gewoon even van me afschrijven 😢

oh meis, ik zou willen dat ik je kon helpen..
Dit is wel een hele zware last die je moet dragen.
Want misschien is je vriend er nooit aan toe? Blijf je bij hem of niet.. pff... ik zou er niet aan moeten denken.
Als hij steeds het groene licht niet wil geven, drijft dat jullie natuurlijk ook uit elkaar. Helemaal als het dan straks niet meer mocht lukken (waar we niet vanuit gaan!!) zul je hem dan niet kunnen vergeven.
Weet je vriend hoe dit voor jou voelt? Heb je hem dat genoeg duidelijk gemaakt?
Wil je heel veel sterkte wensen en een hele dikke digi-knuffel!

xx

Hoi poelepetoet, dank je voor je knuffel! Het is inderdaad lastig. We willen allebei graag kinderen en zijn er allebei klaar voor, alleen het moment voelt voor hem niet goed omdat het met zijn bedrijf niet zo goed gaat... We begrijpen elkaar volledig, maar met die moedergevoelens kun je niet onderhandelen, die zijn er gewoon en laten zich niet uitstellen. De zorgen dat het straks misschien niet lukt of heel erg lang duurt waardoor we te laat zijn voor een eventuele tweede gaan steeds meer door mijn kop heen. Ik sta er mee op en ga er mee slapen. Ik heb echt alles al geprobeerd, maar aan zijn gevoel verander ik gewoon weinig. Er moet eerst meer geld binnen komen wat hem betreft. 😞

Ik heb echt alles al geprobeerd, maar hij valt niet over te halen op dit moment. Afgelopen maand heb ik zelf loten gekocht voor de Staatsloterij, maar de EUR 39,50 die ik gewonnen heb hielp niet 😛

Jij hebt inmiddels gewoon een mooi ventje! Wat onwijs gaaf zeg! Gaat alles goed? Zit je op een grote roze wolk?

Hoi koekie, zie je berichtje hier... jee wat lijkt me dat heftig voor je. moeilijk om te accepteren dat geld zo'n invloed heeft op je leven lijkt me ook? ik kan echt geen oplossing bedenken. alles wat ik kan bedenken heb je zelf natuurlijk al lang bedacht; vooral dat het voor een kind niet uitmaakt of er veel/weinig geld is (tenzij jullie het niet te eten kunnen geven maar dat lijkt me erg sterk!). kan het zijn dat er bij je partner ook andere zaken meespelen? hoe gaat het nu met je relatie? lijkt me ook heel moeilijk zo...

ik kwam hier even kijken omdat ik het ook even helemaal niet zie zitten, vooral vanwege verdriet van de miskraam die ik onlangs had en angst voor hoe het verder gaat. maar als ik sommige banners hier zie denk ik bij mezelf: niet zeuren!

@vivi, het is ook erg heftig. Ik ga met steeds minder zin naar huis en dat heeft mijn vriend ook. We voelen ons allebei beroerd. Voor onze relatie is het dus niet echt lekker, maar we zullen er niet om uit elkaar gaan en het zal er ook niet langer door duren. We zijn het er in ieder geval wel over eens dat zodra er financieel wat meer zekerheid aan de kant van mijn vriend is, we gaan beginnen. Alleen wanneer dat is...

Jeetje, voor jou is het ook een heftige tijd zeg! En ongeacht of andere mensen al langer bezig zijn, natuurlijk heb je jouw verdriet en zie je het even niet zitten. Dat is heel erg begrijpelijk en zeker geen zeuren! Hoe gaat het nu met je?

hoi koekie, ik vind jullie wel heel sterk zo samen dan hoor! Op één moment is dit alles achter de rug en lijkt het een kleine passage van je leven...

zo zal het voor mij hopelijk ook zijn... nu is het nog moeilijk. Eerst de schok dat het kindje niet meer leefde met 12 wkn echo en daarna toeleven naar het einde zeg maar, dan de curettage zelf en ervan bijkomen. dat is nu 1 week geleden en langzaamaan begint het 'normale' leven weer vorm te krijgen en dat vind ik moeilijk. Laat mij maar allerlei nare medische dingen ondergaan... maar niet dit... dat je toch weer geacht wordt verder te gaan met alles. ik voel nu veel verdriet vooral... pfff.

@Vivi: wat heftig meid, een dikke knuffel voor jou! Zin om ook in mijn topic in dit onderwerp mee te kletsen?

Liefs Susanne

Ik kan het me zo voorstellen meid. Ben je zo blij dat je zwanger bent, ben je op de grens dat je 'veilig' zit en dan gaat het fout. Het lijkt mij vooral erg moeilijk dat je dan nog rondloopt met je kindje dat niet meer leeft, want voor jou is het toch je kindje. Ik zou mij er absoluut niet voor schamen dat je het er moeilijk mee hebt, dat is logisch meis. Geef het vooral de tijd en overhaast niets. Dit moet gewoon een plekje krijgen. Andere mensen zullen er geen rekening mee houden en gaan er waarschijnlijk vanuit dat je er zo overheen bent, maar daar moet je je vooral niets van aan trekken, hoe moeilijk dat ook is. Praat vooral lekker van je af hier en neem je tijd!

Knuffel!

ja jeetje, was niet echt het topic waarvan ik dacht er snel in mee te kletsen! maar voor nu is het inderdaad fijn om tegen mensen aan te kletsen die snappen dat je soms zo obsessed kunt raken door alles wat met zwanger maken enzovoorts te maken heeft.

Ik moet zeggen dat voorlopig iedereen nog met veel begrip reageert Koekie, ben benieuwd hoe snel iedereen verwacht dat ik er overheen ben. Ik begrijp wel van anderen die dit hebben meegemaakt dat het verdriet om het verlies van dit kindje, want zo voelt het toch wel, erg lang kan duren ja. Ik zie ook wel op tegen april volgend jaar, als m'n verlof zou zijn begonnen en dan in mei, de uitgerekende datum enzo... maarja, wellicht groeit er dan alweer een wonder in m'n buik. eerst dit maar eens verwerken en genieten van wat ik heb (zoals mijn dochter van 3)

@Vivi: waarom dacht je dat? Wist niet dat je al een dochter hebt... Sterkte met verwerken en neem alle tijd die je nodig hebt!

Liefs Susanne

Geniet inderdaad van je dochter van 3. Ik ga voor je duimen dat zodra je er aan toe bent, je zo weer zwanger bent en dit een plaatsje hebt kunnen geven 😉

@susanne, je bedoelt waarom ik niet dacht aan dit topic deel te nemen toen ik me aanmeldde? ik dacht toen ik begon met zwanger willen worden van de 2e dat het wel weer zo gepiept zou zijn net als bij de 1e. in principe is het zwanger worden ook geen probleem gebleken. ik ben in april met de pil gestopt en had in aug en sept een positieve test in handen. maarja... nu kijk ik er gewoon zo anders tegenaan. Ik ben soms zo bang dat ik helemaal geen tweede zal krijgen en ook gewoon erg bang voor weer zwanger worden dat ik nu wel met het gevoel zit van: ik zie het niet meer zitten!!!

@koekie, thanks! hetzelfde geldt voor jou! weer een kans wagen met de oudejaarsloterij??

@Vivi: ik dacht dat je mijn topic bedoelde (dat bedoelde ik namelijk), maar je bedoelde het forum in het algemeen :). Is inderdaad fijn om contact te hebben met lotgenoten, maar als je al zo lang bezig bent als wij dan worden er steeds meer meiden zwanger en dat is erg confronterend:oops:. Vandaar dat ik een topic heb geopend bij het subforum 'ik zie het niet meer zitten'. Snap dat je graag een tweede wilt, maar ik zou al zo blij zijn met een eerste, maar helaas gaat het niet op volgorde en wordt het niet eerlijk verdeeld. Het komt vast weer goed met jou, er zijn erg veel meiden die een miskraam krijgen en die kunnen daarna gewoon weer goed zwanger raken, dus geef de moed niet op!

Liefs Susanne

@vivi, misschien dat we dat maar weer gaan proberen. Alle beetjes helpen 😛

@susanne, ja ik begrijp dat je heel graag een eerste wil en dat je nu ook zou denken dat dat genoeg zou zijn! als je maar moeder mag worden!
Als ik van tevoren had geweten dat het er 1 zou zijn en daarbij zou blijven dan had ik me daar misschien best wel bij neer kunnen leggen maar nu is het gewoon even moeilijk verwerken allemaal.
Ja ik denk dat het ook wel goed zal komen met mij. nu ik 2 miskramen achter elkaar heb gehad is het echter een beetje moeilijk te gevloven dat het de volgende keer goed gaat. IK ga maar eens even speuren op internet naar hulp bij deze angsten want die vreten energie!
ik gun alle moeders hier de hoeveelheid kinderen die zij wensen!!!

Koekie schreef:@vivi, misschien dat we dat maar weer gaan proberen. Alle beetjes helpen :P

oh wat erg zo he! ik zat vanochtend in de auto op weg naar het werk ook weer te dromen van een bescheiden winst van zo'n 1,3 miljoen euro ofzo! hmmm, plannen genoeg! voor jou is het wel duidelijk wat je dan zou doen he!

@vivi, gister maar gelijk wat loten voor 10 december en de oudejaarsloterij gekocht. Haha. Het is zeker duidelijk wat ik zou doen! Een miljoen zou leuk zijn, maar met een ton ben ik ook blij hoor 😛 Heb er genoeg plannen voor, bruiloft, baby, etc. 😉

oh heerlijk he die dromen! ik hoorde vandaag dat in amerika de klapper van 200 miljoen is gevallen bij zeer vermogende mensen die echt geen idee hadden wat ze er mee moesten doen omdat ze al zoveel geld hadden waar ze niks mee deden... why???? denk ik dan... maar ach het is ze gegund!

Hoi meiden Ik moet gewoon even mijn verhaal kwijt. praatte al op een ander forum maar daar is onderhand bijna iedereen zwanger. Ben vorig jaar oktober gestopt met de pil en in maart raakte ik zwanger. met 8 weken kreeg ik een miskraam en ben ik 2 weken later gecurateerd. In juli was ik weer zwanger maar na 4 dagen ging het alweer mis... en zo afgelopen keer ook. mijn vervangende huisarts zegt dat het al goed is dat ik zwanger kan worden en het nog maar een jaar moet proberen... ik kan gewoon nergens anders aandenken dan zwanger worden... de tijd lijkt zo langzaam te gaan... pppff

@ LadySanne, wat k*t voor je meis. Kan me zo goed voorstellen dat de tijd langzaam lijkt te gaan en dat je nergens anders aan kunt denken. Ik heb dat zelf ook en weet nog geen eens of ik zwanger kan worden. Jij durft waarschijnlijk helemaal nergens meer op te hopen en dan heb je een huisarts die zegt dat je maar even een jaar moet proberen? Dat vind ik eigenlijk niet echt een passende reactie op jouw verdriet en onzekerheid... Kun je niet kijken of je via je eigen huisarts alsnog een doorverwijzing naar een gyn kan krijgen ofzo?

een doorverwijzingnlijkt me ook weer eng... bang om te horen dat er misschien iets niet goed is... mocht ik weer een miskraam krijgen ga iknweer na de huisarts. slik nu extra vitamine b12, want bij een tekort isnde kans op miskramen groter. kijken of het helpt...

Kan ik me ook weer voorstellen hoor. Toch denk ik dat een gyn je meer kan helpen dan dat je een jaar aan gaat modderen. Had je een vitamine B12 tekort dan? Dat zou dan misschien een verklaring zijn inderdaad...

He ladysanne, oh lijkt me echt wel moeilijk als in je 'start'topic iedereen zwanger is. Bij mij zijn er ook al behoorlijk wat lekker op weg in de zwangerschappen en ik ben 'pas' april van dit jaar gestopt met de pil, maar inmiddels ook 2 miskramen verder. Ben je ook bij een verloskundige praktijk? Die zijn bij mij erg meelevend en ik mag ook gewoon komen wanneer ik wil (ook na de miskraam). Nu bij de laatste miskraam was ik doorverwezen naar de gyn en die stelde direct voor chromosoom-onderzoek te gaan doen. Ik vind dat best wel snel, ik zie hier op het forum eigenlijk niemand die dat ook heeft laten onderzoeken.
De beide gyns zeiden dat ze het wel aanraden om te doen maar dat je niets veranderd aan de kans op miskramen, maar dat je dan wel meer weet waar je aan toe bent.

Dat van die vitamine B12 had ik nog niet gehoord. Ook niet op de site van gynaecologie. Ik ben nu wel davitamon extra energie kauwtabletten aan het nemen, daarin zit zowel die b12 als foliumzuur. Ik weet ook niet of ik moet hopen nu snel zwanger te zijn, eigenlijk niet. Ik vind het lichamelijk een behoorlijke aanslag en denk dat het beter is om het rustig aan te doen. Ook om de obsessie even helemaal los te laten. Nu ik dit meemaak en er met veel mensen over praat word ik wel overspoeld met verhalen van vrouwen die veelvuldige miskramen hebben meegemaakt en ook meerdere kinderen hebben, dat vind ik nu heerlijke verhalen!

Heel veel sterkte he!!

@ Vivi en Ladysanne, hoe gaat het nu met jullie?

Alvast een fijn, gelukkig en vooral vruchtbaar 2012!

Zo te zien zijn LAdysanne en Vivi zwanger! Fijn meiden!

Koekie, hoe gaat het daar meis?
En met de rest van de meiden die hier zat? Al verbetering in de situaties?? Ik hoop het zo enorm voor jullie!!

xx

Hey poel!

Tja, hier geen verbetering anders dan het super goed gaat tussen mijn vriend en mij, hij mij heel erg goed begrijpt en steunt en mijn eierstokken alleen nog maar harder klepperen 😃 Mijn vriend wilde een nieuw product op de markt brengen en liet daar een website met speciale applicatie voor bouwen, wat door de bouwer helemaal verpest is. Gelukkig zagen we dat aankomen en heb ik als jurist aangedrongen op nieuwe onderhandelingen waardoor hij nu de stekker uit het project kan trekken en zijn geld terug zou moeten krijgen, maar het project heeft al vertraging opgelopen van een aantal maanden voordat dit punt bereikt is en de bouwer is het nu niet eens met het terugbetalen van het geld en vindt zelfs dat we bij moeten betalen, dus dat gaat een rechtszaak worden die we overduidelijk gaan winnen, maar het kost wel energie. Nu moet hij dus weer overnieuw beginnen met het laten bouwen van de website en applicatie door iemand anders en daar gaat ook weer minimaal 2 maanden overheen en dan moet dat goed gaan lopen zodat er voldoende geld binnen komt voordat we het gaan proberen...

Erg veel geluk heb ik dus niet en af en toe word ik er wel moedeloos van en krijg ik de nijdig om door te blijven zeuren tot ik mijn zin krijg, maar dat is gewoon niet wat ik wil want daar verpest ik onze hele relatie mee. Het is dus rustig afwachten en hopen dat hij iemand vindt die de website veel sneller kan bouwen en dat de verkoop dan flink aantrekt...

Hoe gaat het met jou?

XX

Hey Koekie,
Dat schiet niet echt op zo idd.
Wat een gedoe met die site. Kennen jullie die bouwer wel?
Hopelijk wordt dat probleem snel opgelost en kunnen jullie aan de slag samen.
Weet niet hoe oud je bent, maar kan me voorstellen dat het klokje harder begint te tikken!
Wel super dat het nu zo goed gaat tussen jullie!
Goed om te lezen!

Hier gaat het prima, we hebben een druk mannetje, maar wel erg lief!

Ben benieuwd hoe het met Dianneke gaat. Hoop zo dat zij ook al positief nieuws heeft mogen krijgen!

xx

Hey Poel,

Zie nu dat je ventje alweer bijna 9 maanden oud is. Wat gaat de tijd ontzettend hard zeg! Het lijkt me wel erg gaaf dat je nu meer interactie hebt met je mannetje 😊

Tja, hier is het even niet anders. Ik kan alleen maar rustig afwachten en hopen dat het snel anders wordt. Ik ben 28 en heb een auto-immuunziekte aan mijn schildklier die roet in het eten zou kunnen gooien wat kindjes en zwanger worden betreft, dus die eierstokken die beginnen met de seconde harder te klepperen 😛 Ik ga er maar vanuit dat het feit dat ik zo lang moet wachten, het een nog groter wonder gaat laten zijn als het dan eenmaal kan en lukt...

Ik ben inderdaad ook benieuwd naar Dianneke!

xx

Laten we het hopen Koekie!
En mijn motto was altijd: Goed werk heeft tijd nodig! 😃

Haha, laten we het inderdaad hopen. Ik wacht 'rustig' af. Het kan hooguit elke dag een beetje dichterbij komen 😊

hahah da's ook mooi en positief gezien!
Houd moed!

Inmiddels zit er vooruitgang in. Mijn vriend heeft waarschijnlijk een manier gevonden om het dak boven ons hoofd te garanderen en dat was een van de grootste twijfelpunten voor hem! Ik ben zo blij! Ik weet dat we er dan nog niet zijn en dat hij ook enige zekerheid met betrekking tot zijn inkomsten wil hebben, maar dit was zo'n groot twijfelpunt dat we wel een stuk dichterbij zijn!!! Ik kan er niks aan doen dat ik daar toch heel blij van wordt 😊

Dat is toch logisch dat je daar heel blij van wordt!
Weer een stapje dichterbij je droom!! 😃
Fijn zeg!!

Inmiddels weer een paar maanden verder en we komen steeds dichter bij het punt dat de website van het bedrijf van mijn vriend klaar is en het allemaal moet gaan lopen. Dat is ook het moment dat snel duidelijk wordt of we kunnen gaan beginnen, of hij voor zijn gevoel voldoende zekerheid heeft dat er elke maand geld binnen komt. Eind november zou dat zo'n beetje moeten zijn. Waar ik het een tijdje uit mijn hoofd heb kunnen zetten, lijken mijn emoties nu weer met de dag sterker te worden. Er gaat van alles door mijn hoofd, wat als het eind november nog steeds niet gaat werken, wat ga ik dan doen? Nog steeds wachten? Terwijl ik mij al afvraag of ik zwanger kan worden? Is het handig om nu al te stoppen met de pil aangezien het vorige keer ook leidde tot een menstruatie van zes weken die de gynaecoloog heeft moeten stoppen? Maar wat dan als het toch langer gaat duren, dan zit ik weer niet lekker in mijn vel door een lichaam die reageert op de afwezigheid van de pil...

Ik wil zo graag een kleintje in mijn armen kunnen houden en ben zo bang dat dat nooit gaat gebeuren...Ik wacht in december alweer twee jaar op mijn vriend om er financieel klaar voor te zijn en het wordt steeds moeilijker. Ik hou vreselijk veel van hem en wil hem absoluut niet kwijt, maar wat is dit vreselijk zwaar...

hey meis toch!
Wat ellendig om nog steeds te wachten.... op niks!
Wachten op een zwangerschap is ook ellendig als je bezig bent, maar dan heb je tenminste iets waar je mee bezig bent!
Nu is het nog niet eens in gang gezet.
Heb je het er opnieuw weer met je vriend over gehad? Ook als je financieel niet breed zit red je het nog steeds wel met een kind hoor.
Hier af en toe ook bikkelen, vooral sinds ik ook parttime ben gaan werken. Maar je wordt creatiever! Ik shop veeeeeeeel minder en kies meer basic dfingen uti die ik altijd kan combineren. Sinds ik moeder ben elke zaterdag naar de markt voor groenten en fruit ipv AH (scheelt heeeeeel veel!)
En zo nog wat dingetjes meer. Je kunt meteen stoppen met de pil, maar je kunt niet zeggen hoe lang het gaat duren.
De een moet een jaar ontpillen, waar de ander meteen aantelt!
Ik denk aan je meis, heel veel sterkte! Hoop dat je vriend snel het groene licht geeft!

Hi poel, het is inderdaad lastig omdat je emoties overal op reageren. Iemand hoeft maar net zwanger te zijn en ik heb het al door. Echt vreselijk! Je ziet alles wat je juist niet wil zien en wordt meerdere malen per dag geconfronteerd met zwangeren of gezinnetjes en dat doet gewoon pijn. Ook krijg ik steeds meer de vraag waar de kinderen blijven en het is heel moeilijk om dan niet in huilen uit te barsten en te reageren dat dat nog wel even gaat duren, eerst de studie afmaken enzo. Mensen begrijpen echt niet hoe pijnlijk zo'n vraag kan zijn. Ik hoop ook zo dat snel duidelijk wordt dat ik in ieder geval zwanger kan worden, want daar maak ik me nog het meeste zorgen om...

Ik heb het er te vaak over en mijn vriend is er juist helemaal niet mee bezig op die manier. Hij is gewoon hard aan het werk om zo snel mogelijk de situatie te creëren dat hij klaar is om daadwerkelijk te beginnen met proberen. Elke keer als ik vraag hoe het vordert met zijn bedrijf of begin over een kleintje, wordt de druk bij hem alleen maar hoger, waardoor hij er met zijn kop niet bij is en een en ander alleen maar vertraagt. Dat maakt het des te lastiger, want met hem praten is dus erg lastig omdat hij zich heel veel aantrekt van hoe ik me voel. Dit heeft alleen een averechts effect...

Hoe gaat het nu met jouw gezinnetje? Net de eerste verjaardag gevierd denk ik?

Pfoeh, wat een lastige situatie.
Jammer dat je niet vast in je eentje kunt beginnen he?
Weet je omgeving wel van het hoe en wat? Of heb je het daar met niemand over gehad?
Mensen reageren meestal raar en stellen aparte vragen. Alsof zwanger worden en zwanger zijn zo vanzelfsprekend is. Zelf bij mensen bij wie het meteen lukt, is het nog niet vanzelfsprekend. Onbewust kun je zo toch iemand kwetsen, daarom zou ik zo'n vraag ook nooit stellen. Vooral omdat ik zelf weet hoe het is.

Ja mijn kleine mannetje is vorige week 1 geworden idd. Hij wordt groot, wat gaat het snel.
Hopelijk gaat voor jou de tijd binnenkort ook een beetje sneller!

Mijn omgeving weet niets, juist omdat ik ook bang ben dat het straks allemaal niet lukt en je dan continu vragen krijgt over hoe het gaat, dat zou het alleen maar moeilijker maken. De enige die het weet is mijn schoonzusje omdat ik er moeite mee had toen zij beviel na jaren en jaren proberen en ik vond dat ik gewoon moest vertellen waarom ik het er moeilijk mee had. Zij houdt het in ieder geval voor zich...

Die vragen zijn inderdaad erg gevaarlijk. Meestal kaats ik de vraag gewoon terug, maar het lastige is dat het altijd toch even over kinderen gaat en je wordt toch weer even met je neus op de feiten gedrukt.

De tijd gaat inderdaad snel. Als je eenmaal een kleintje in je armen hebt, misschien wel te snel. 😊

Hoe gaat het met je meis?
Heeft je vriend al groen licht gegeven? Of vast voor over een tijdje?
Ik hoop het voor je, dat 2013 jullie jaar mag worden!

Hoi poel! Nee, nog geen groen licht, maar het gaat heel langzaam de goede kant op. We kunnen er inmiddels ook wat normaler over praten, dus dat is heel fijn. Ik hoop inderdaad dat we er snel voor kunnen gaan en dat 2013 ons jaar wordt.

Hoe gaat het met jou meis? Ik zag dat je een mooie echo had gehad?

Ik ben nieuw op dit forum maar zie dat er veel reacties komen. Zelf ben ik een blije moeder van een kind (ging direct) maar een tweede laat maar op zich wachten. We zijn al meer dan twee jaar bezig. De doktor wil dat we het nog langer proberen omdat het de eerste keer ook goed gegaan is. Ja, ik heb nog steeds dezelfde man. Een vriendin wees mij op speciale producten die de vruchtbaarheid bij de vrouw en man kunnen vergroten. Je kan ze vinden op deze website. Ik ben benieuwd of jullie hier ervaring mee hebben. Denk dat ik het wel ga proberen ondanks dat ik ze vrij prijzig vind. Maar goed, baat het niet dan schaad het niet. Alvast bedankt voor jullie reacties. Sonja

Sonja.... persoonlijk geloof ik niet in vitamines of medicijnen waardoor je zwanger worden kans groter wordt... En vooral niet als je er zoveel voor moet betalen. Anders had iedere vrouw die niet zwanger raakt dat wel gekocht, toch?
Zou je misschien niet eerst goedkopere versies kunnen proberen zoals acupunctuur e.d.?
En welke dokter wil dat je het nog langer probeert?? De huisarts?
Ik heb me bij mijn eerste door laten verwijzen naar het zkh door een invaller van mijn huisarts en eenmaal aangekomen in het zkh zeiden ze dat ik nooit zo lang had moeten wachten.... Vind 2 jaar wachten wel lang hoor en er dan maar vanuit gaan dat het lukt omdat een 1e ook is gelukt. Zo simpel zit een mensenlichaam niet in elkaar. 2nd opinion aanvragen anders?
Als ze in het zkh na kunnen kijken wat er evt aan scheelt, dan scheelt je dat een hoop geld..
Succes meis, hopelijk laat een 2e wonder niet al te lang meer op zich wachten!

mag ik hier ook mijn hartje komen luchten?? vanmorgen weer ongesteld geworden.. bij de eerste was ik na 6 maanden zwanger, had stiekem gehoopt dat het dit keer sneller zou gaan. Ik WEET dat dit "nog maar" ronde 9 is maar het maakt me zo onzeker en verdrietig.. 😢 iedereen rondom mij lijkt wel zwanger (1ste of 2de ronde of zomaar, per ongeluk!!!!) en ik krijg dan nog de opmerking: je hebt er toch al 1? oh ja.. dat maakt het minder erg :?
had zo gehoopt met kerst zwanger te zijn, of met mijn zoontje zijn 2de verjaardag.. nee en nee.. hoe lang nog voor ik eindelijk weer mag genieten van mijn dikke buik??

Vickys.... volgens mij kennen wij elkaar nog van een ander topic...
Jeetje wat vervelend dat het nu zo lang duurt! En dat mensen zeggen je hebt er toch al 1, vind ik echt mega-onzin. Alsof je wens voor een 2e daardoor minder is.. Sommigen weten echt niet wat ze zeggen.
Zit je in de mmm? Of ben je het nog op eigen houtje aan het proberen?
Hoop dat er snel verandering in komt en dat je niet lang meer hoeft te wachten.

Sonja.... de vitaminen besteld? Of toch niet?

Koekie.... hoe gaat het daar meis?

VickyS, ik ken het gevoel. Iedereen lijkt ineens zwanger en heel gemakkelijk, bij mij op kantoor lopen er een stuk of 5 rond en in mijn familie, vrienden en kennissenkring ook een aantal. Op straat zie ik aan iemands gezicht al of ze zwanger is en dat zijn er ook heeeel veel. Dat doet gewoon pijn en zo'n opmerking dat je er al 1 hebt, vind ik heel erg ongevoelig! Mensen snappen het echt niet.

Poel, hier gaat het goed hoor. Nog steeds geen ja en het wordt nu nog lastiger doordat ik afgestudeerd ben en iedereen verwacht dat ik aan kinderen ga beginnen (voor zover je daar aan kunt beginnen, want er zit een behoorlijk verschil tussen willen en krijgen). Met de kerstdagen kreeg ik dus van mijn 'schoonmoeder' al de opmerking dat ze toch nog wel 3 kleinkinderen wil en laat ik nu degene zijn waar de meeste hoop op gevestigd is. Mijn moeder begon er ook weer over... Ik vind dat echt lastig. Maarja, afwachten nog even. In de tussentijd heb ik een nieuwe hobby gevonden waar ik me helemaal op ga storten, dat helpt een hoop 😊

Hoe is het met jou?

Poele, klopt wij kennen elkaar een beetje..

Zit nog niet in de mmm hoor, hoop dat dat ook niet nodig zal zijn! De wens voor een 2de is idd net zo sterk als voor een eerste hoor!!

Koekie... ben nu wel heel benieuwd naar je hobby! 😊 Wat lastig dat je s-moeder en moeder daar om vragen. Als ze dat vaker doen en je hebt er echt last van, kun je ze dan niet voorzichtig aangeven dat het niet allemaal zo vanzelfsprekend is? Misschien dimmen ze dan wat in?

Vickys... oh gelukkig, hopelijk hoeft dat idd ook niet! Ik hoop dat de volgende ronde een lucky shot is!
Lukte het de eerste keer bij jou wel meteen? Het zwanger worden? Of ook niet?

Hi Poel, ik ben heel fanatiek bezig met snowboarden. Dat had ik nog nooit gedaan, ook niet geskied, maar is echt super verslavend, dus daar kan ik nu wat energie en frustratie in kwijt 😉

Ik vind het maar lastig om het er met mijn omgeving over te hebben, ik heb een schoonzusje er over verteld en die blijft er nu juist ook naar vragen en probeert mijn vriend over te halen om wel te beginnen. Heel lief bedoeld natuurlijk, maar het heeft hooguit een averechts effect voor zowel mij als mijn vriend. Ik denk dat iedereen wel door heeft dat ik heeeeeel graag kinderen wil en het liefst gisteren, we hebben wat baby's erbij gekregen in de familie en als je zo'n ukkie in je armen houdt, straalt dat er toch wel vanaf 😊 Ik heb altijd al gezegd dat ik überhaupt niet weet of ik wel kinderen kan krijgen vanwege mijn schildklier, dat is ook nog steeds een angst van mij, maar het is lastig om bij mensen door te dringen. Het wordt inderdaad zo vanzelfsprekend gevonden en er wordt pas aangenomen dat er problemen zijn op het moment dat ze die zelf zien...

Het is maar weer even afwachten. Voor mijn gevoel komen we steeds dichterbij het moment dat we kunnen beginnen, maar voor mij kan het niet snel genoeg zijn 😉

Snowboarden gaaf! Niks voor mij, heb het ooit eens geprobeerd met skies, maar ik viel steeds 😊
Sneeuw is mij ook te koud 😉 Jij zult het wel indoor doen.
Wat een lastige sitiuatie zeg!
Heb je tegen je schoonzus dat die extra druk, hoe lief ook, niet echt helpend is?
En wat betreft de rest, het is idd zo dat mensen er simpel tegenaan kijken. Bij mij is er zelfs door ouders van school gezegd dat het niet uitkwam als ik zwanger raakte. Ik heb mensen op een gegeven moment wel gezegd dat het niet zo vanzelfsprekend is bij mij en als er een kindje komt is hij/zij meer dan welkom ongeacht de planning of wat andere mensen daarvan vinden!
Maar het is wel erg lastig.
Mensen zijn zo onbeschoft of zeggen zo ondoordacht dingen, ze hebben gewoon niet in de gaten hoe pijnlijk dat kan zijn.

Wat wil je vriend nog allemaal op de rit krijgen nu voor hij groen licht geeft?

Nu nog indoor, maar over niet al te lange tijd ook op wintersport. De eerste keer viel ik ook onwijs veel, mijn knieën zijn nog steeds behoorlijk blauw, maar het gaat steeds beter! En de kou kun je je prima op kleden, ik ben namelijk ook een onwijze koukleum 😉

Wat bizar dat er ouders zijn die durven te zeggen dat het niet uitkomt als je zwanger raakt! Wat halen sommige mensen zich in het hoofd zeg. Op zo'n manier zal het nooit uitkomen!

Mijn vriend wil echt pappa kunnen zijn en voor hem betekent dat onder andere dat hij voor het dak boven het hoofd kan zorgen. Ik begrijp dat ook wel. Dat ik in mijn eentje alles kan betalen, maakt dus niet veel verschil. Er moeten dus enigszins regelmatige inkomsten zijn in het bedrijf van mijn vriend en momenteel wordt daar hard aan gewerkt, maar is dat nog niet zo. Ik heb wel het gevoel dat dat er echt aan zit te komen, of misschien hoop ik dat gewoon heeeeeel erg hard 😊

Hoe gaat het nu eigenlijk met jou Poel? Ik zie dat je over een kleine 3 weken weer een echo hebt. Spannend!

ja over 3 weken de 20 weken echo.... heel spannend. Hoop dat het weer gezond is dit keer!
Verder voel ik me prima, het is wel wat pittiger om een 2e keer zwanger te zijn terwijl je een dreumes rond hebt huppelen, maar goed de moeite wel waard allemaal! Vind het alleen wel lastig dat ik veel minder tijd heb om genieten van deze zwangerschap, ben er veel minder mee bezig.
De eerste keer is ook echt het bijzonderst! Hoewel de keren daarna net zo goed wonders zijn natuurlijk!

Wat voor bedrijf heeft je vriend ook alweer?

Dat kan ik me voorstellen, je bent natuurlijk continu in de weer met de dreumes. Probeer er wel van te genieten hoor en ook zeker je rustmomenten te nemen. Mijn zus baalde er van bij de tweede dat ze dat niet gedaan had omdat het toch echt de laatste keer zwanger zijn was voor haar 😊

Het bedrijf van mijn vriend is niet makkelijk te omschrijven. Hij is een echte rasondernemer en dus met allerlei verschillende dingen tegelijk bezig. Momenteel worden er twee websites gebouwd voor het verkopen van producten en als dat enigszins loopt, dan kan het snel gaan, dus als iedere forumbezoeker hier nou iets zou kopen, dan mag ik mee doen 😛

Het gaat echt de goede kant op en we kunnen er inmiddels goed over praten. Vooral daar ben ik erg blij om. Mijn vriend gaf aan dat hij zich schaamde dat het zo lang duurde, wat natuurlijk helemaal niet nodig is, maar het geeft wel aan dat hij er ook mee bezig is. Vervolgens hebben we ook goed kunnen praten over de 'verbouwing' die nodig is als er een kleintje komt, waarbij hij ook heel lief mee dacht of het handig is als er geen gordijn zit voor het dakraam. En vandaag gaat de eerste website online, dus er zit nu echt vooruitgang in. Ik hoop zo dat het goed gaat lopen!

Poel, al aan het aftellen naar de 20 weken echo? Lijkt mij zo spannend en leuk! Wil je eigenlijk weten wat het is?

Oh wat fijn om te horen dat jullie er in ieder geval nu openlijk over kunnen praten, dat is al stap 1!
En met die websites komt het dan ook wel helemaal goed, heb vertrouwen!
En als je vriend nu al gaat denken over gordijnen op je zolderraam, dan moet het wel goed komen toch? 😉

Ik kijk erg uit naar de 20 wkn echo alleen komen we er net achter dat mijn vriend er waarschijnlijk niet bij kan zijn. Kan er wel om janken (fijn die hormonen)
Zullen zien of ie nog iets geregeld krijgt of dat ik echt alleen moet... Is wel een speciale echo en eigenlijk wil ik die niet alleen doen...... maar ja.... kan niet altijd alles hebben..

Hoe voel jij je verder? Beetje opgelucht nu wel?

Oh, wat balen! Valt die echo niet een dagje te verzetten of is het zo simpel niet? Kan me zooooo voorstellen dat je je vriend erbij wilt hebben! Hopelijk gaat het lukken om samen te gaan.

Het voelt super om steeds dichter bij het groene licht te komen, maar ik merk ook dat ik daardoor juist weer meer wil, dat maakt het dus ook lastig. Het blijft dus een tweestrijd. Ik lees op het forum ook met alles mee, maar meng mij nog niet in de gesprekken, omdat ik merk dat ik dat toch lastig vind. Je wordt er enigszins ongevoelig van namelijk. Ik wacht met meepraten als ik ook echt mee mag/kan doen en ook blij kan zijn voor andere mensen 😊

Ja dat kan ik me ook wel voorstellen.
Als je zelf in het "echte" schuitje zit, kun je natuurlijk ook makkelijker ervaringen delen met anderen.
Nu ben je, heel logisch ook, nog meer met jezelf bezig! En terecht meis, want dat wachten lijkt me nog steeds vreselijk!

Ga morgen maar eens even bellen of ik de afspraak kan verzetten. Want zie het eigenlijk niet zitten om alleen te gaan.

Succes en veel plezier met de echo vandaag! Spannend!

Hoi!
Echo gehad en de kleine is helemaal gezond! Gelukkig!
Ben helemaal opgelucht. Nu het bloedonderzoek nog afwachten over 7 weken.

Hoe gaat het met jou meis?

Fijn dat alles goed was! Nu kun je er echt van genieten. Weten jullie eigenlijk al wat het is of willen jullie dit weten?

Hier gaat het steeds beter. Ik heb goede berekeningen gemaakt over hoe ik mijn vriend kan helpen en echt alle vaste lasten en kosten van een kleintje kan betalen en dat feit was verbaasde mijn vriend op een positieve manier en ik heb gevraagd of dit voor hem voldoende is en of hij daar over na wilde denken en voor het eerst is het niet gelijk een nee. Dus we komen dichterbij! 😃 Ik ben nu bezig om de vaste lasten goed in kaart te brengen om echt zeker te weten dat ik alles alleen kan betalen tot hij zijn bedrijf weer goed op poten heeft en wie weet voelt mijn vriend zich er dan wel goed over. Spannend dus nog even 😊

Oh wat fijn meis!!
Dat zou toch geweldig zijn asl hij dan eindelijk het "groene licht" geeft!!
Goed bezig!

Nee wij wisten het de vorige keer wel, maar dit keer probeer ik het niet te weten haha
Ben erg nieuwsgierig, maar ik zie wel hoe lang ik het volhoud! 😃

Eindelijk een datum! Ik maak deze strip en de volgende nog af en uiterlijk op 21 maart gaan we er voor! Ik ben zo blij dat er eindelijk een datum is waar ik me op kan focussen 😊

Whoehoe!!!!
Begin van de lente! Leuk uitgekozen 😉
En nu maar hopen dat het allemaal "gewoon" lukt! Ik gun het je meis!
Oh wat fijn, nog een maandje afwachten en dan eindelijk het groene licht na al die tijd!

En als inmiddels wat geld binnen komt, hoe minimaal dan ook, dan misschien zelfs eerder, maar ik moet zeggen dat 21 maart er snel genoeg aan komt en ik ben al zoooooo blij dat er nu eindelijk een datum is en ik duidelijkheid heb 😊

Ik ben heel erg benieuwd. Ik ben nog wel heel erg bang dat het lastig gaat worden en dat het heel lang gaat duren of helemaal niet gaat lukken, maar ja daar verander ik nu niets aan.

En daar moet je ook gewoon niet vanuit gaan, positief erin! 😃