Hoi lieve meiden,
Ik ben hier een tijdje niet geweest omdat ik vijf dagen in Nederland was! Heb vluchtig alles bijgelezen, dus sorry als ik op iemand niet reageer. Zie dat er allemaal goede echo's zijn geweest met kloppende hartjes, geweldig!! 😃
@soleil: wat heftig van die hartafwijking, wanneer hoor je of jij het ook hebt? Wat heeft het dan voor gevolgen precies? Of wil je daar niet over praten nog? Sterkte meis, ik duim keihard voor je dat jij het niet hebt!
@Mar: ach jeetje, nu ook je kleine meisje nog een gat in haar hoofd! Maar wat een flinkert is ze, zo te lezen! Jij maakt wel heel erg veel narigheid mee momenteel 😞 Dikke knuffel en veel sterkte..
@Marloes: wat rot dat je je ouders zo mist! Stomme vraag hoor, want dat heb je natuurlijk al verteld, maar wonen ze daar nou? Het is ook wel ontzettend ver weg natuurlijk, ik woon 1100 km bij mijn ouders vandaan, maar als het moet ben ik er in een dag, dat scheelt toch wel.
@Madelief: ik snap hoe dubbel het voor je moet zijn als je mensen vertelt over je zwangerschap, kan me ook voorstellen dat er dan weer zoveel herinneren naar boven komen wat betreft Noach... En normaal gaat de angst grotendeels weg na 12 weken, maar bij jou natuurlijk niet... Wel heel fijn dat alles weer goed was, dat blijft ook zo hoor meis, ik weet het zeker!
Ik ben sinds gisterochtend vroeg weer terug in Italie, het was super in Nederland, maar het is wel weer heel erg fijn om weer bij mijn lief te zijn, hij is ook zo blij! Maar ja, nu moet ik mijn ouders, broer en beste vriendin weer missen (ik benoem hen omdat ik hen het meeste mis)...
Ik heb trouwens sinds donderdag de Angelsounds! Donderdagavond de hele tijd gezocht naar het hartje, maar ik hoorde alleen mijn eigen hart heel hard... Af en toe had ik wel het idee dat ik er nog een ander hartje doorheen hoorde, maar was er niet zeker van, dus was best teleurgesteld. Gistermiddag weer geprobeerd het te vinden en dat is gelukt, overduidelijk, wauw!! Net een galopperend paard! Ik moet zeggen dat ik het toch wel een aanrader vind, in het begin zoek je je rot en zit je natuurlijk helemaal verkeerd (het zit echt laag, vlak boven je schaambot), maar als je het hartje eenmaal gevonden hebt, dan vindt je het daarna veel makkelijker weer en het is zo speciaal... Moet ook zeggen dat ik donderdagavond niet meteen heel erg bezorgd was in de zin van dat ik dacht dat het iets te betekenen had dat ik het niet kon vinden, maar wel teleurgesteld dus. Nu ben ik gewoon heel erg gerustgesteld dat ik weet dat ons kleintje leeft (raar om te zeggen, maar zo is het gewoon)! Het is alweer bijna drie weken geleden dat we de afspraak bij de gyn hadden en dan begin je je zo in die beginfase toch wel weer een beetje zorgen te maken. Nu is het wachten tot 14 maart ook meteen veel draaglijker!
Ik had nog iets heeeeel erg stoms trouwens, wat ik maar wijd aan de zwangerschapshormonen 😉 Ik kwam gisterochtend vroeg op het vliegveld, ik zou om 7:10 vliegen vanaf Rotterdam. Dus ik sta daar bij de incheckdatum, stond ik niet in de computer! "Niks aan de hand", dacht ik nog en pak de boekingsbevestiging uit mijn tas, maar meteen slaat de schrik me om het hart, ik had een terugvlucht geboekt voor 25 maart!! Hoe stom kun je zijn!! Uiteindelijk heb ik de vlucht met veel geluk (want moest eerst naar de Transaviacounter en de incheckbalie ging bijna dicht, bovendien waren er echt nog maar een paar plaatsen beschikbaar) kunnen omboeken naar die van gister, hoefde maar een klein bedrag bij te betalen, maar ik was meteen wakker en voelde me echt zooo stom!