@Angie: hele mooie echofoto's ja, kun je trots op zijn!! 😊 En heerlijk dat je eindelijk kunt genieten nu en die zorgen van je af kunt zetten!
@Bumpy: ik ben nog niet eens 29 weken zwanger en kan me jouw gevoel echt wel voorstellen al. Ik denk dat ik er tegen het einde straks ook wel klaar mee ben, natuurlijk is dat wondertje in je buik een geweldig gevoel en geniet je daarvan, maar alle ongemakken worden er niet mee weggenomen 😉
Wat die vriendin betreft: kan goed begrijpen dat je erg teleurgesteld bent in haar! Vind het ook nogal wat dat ze het contact helemaal verbrak, ik bedoel, weet zeker dat jij er alle begrip voor had gehad als ze je gevraagd had het gewoon niet over je zwangerschap te hebben. Is zij er daarna, toen ze eenmaal zelf zwanger was, nog wel op teruggekomen? Dat mag je wel verwachten van haar vind ik, dat ze die moeite in ieder geval neemt.
@Rebecca: dankjewel voor je woorden, dat doet me wel goed! Wat dat bevallingsplan betreft... daar zit ik ook mee in mijn maag. Maak je dat met de vk ofzo? Want ik was hier in Italie tot nu toe natuurlijk alleen onder controle bij een gyn en die man gaf me zooo weinig informatie over alles, ik probeerde er wel naar te vragen, maar er kwam gewoon niet veel uit bij hem. Hij deed de controle en echo en dat was het. Vertelde me nooit waar ik op moest letten, in welke gevallen ik direct contact op moest nemen, waar ik terecht kan voor de voorbereiding op de bevalling... En nu blijkt dat ik voor de meeste bevallingscursussen al te laat ben :-(. Maar nu blijkt hier in de buurt ook een vk te zitten, dus daar gaan we als het kan volgende week heen om alles wat de bevalling betreft te bespreken. Dat bad zie ik ook nog steeds wel zitten!
@hier: een paar nare dagen gehad en woensdagavond zaten we in het ziekenhuis. Ik had vanaf dinsdagavond ineens pijn rechts onderin mijn buik en ook veel harde buiken. Mijn buik voelde ook zo zwaar, t voelde echt niet zo goed. Dus contact opgenomen met de gyn en die zei dat we naar het ziekenhuis moesten gaan. Vond dat zelf eerst wat overdreven (want het contact met die gyn was via de mail, hij was telefonisch eerst niet bereikbaar, heel irritant, want was op die manier moeilijk om aan te geven hoe ik me nou precies voelde, had t idee dat hij dacht dat de bevalling al een het beginnen was..), maar zijn toch maar gegaan, omdat het ook niet minder werd en ik toch zelf ook niet gerust was en zo de nacht niet in wilde gaan.
Moet 1 ding zeggen: het was een verademing om daar in het ziekenhuis te komen (ik was er tot dan toe alleen geweest om bloed te prikken en dus nog niet op de afdeling gyneacologie/geboorte), werd er zo aardig, snel en professioneel geholpen en dat nog wel 's avonds en zonder afspraak! Ik werd eerst aan de CTG gelegd, om het hartje van de baby te monitoren en om te controleren of er weeenactiviteit was. Daarna zou ik doorgaan naar de gyn (niet mijn eigen gyn, die zit heel ergens anders en heeft een privekliniek waar hij geen bevallingen doet) en als het nodig was daarna nog een keer aan de CTG, maar gelukkig hoefde dat niet. De gyn heeft me uitgebreid onderzocht: hij heeft inwendig onderzoek gedaan waarbij hij een uitstrijkje heeft gemaakt (uitslag was goed) en heeft gekeken of de baarmoedermond dicht was en dat was gelukkig zo. Daarna heeft hij een echo gedaan en alles was goed, alleen is gebleken dat mijn baarmoederhals voor deze periode wat aan de korte kant is. Normaal hoort deze nu 3,5 a 4 cm te zijn en bij mij was ie 3 cm, niet ideaal dus, maar ook niet meteen alarmerend. Wel iets om in de gaten te houden en blijkbaar ook een reden om me bedrust voor te schrijven tot maandag, dan moet ik namelijk weer terug naar het ziekenhuis om weer gecheckt te worden. Ook heeft hij me magnesium voorgeschreven voor 3x per dag, ik heb al voor 2,5 week gekregen, dus misschien moet ik dat wel de rest van de zwangerschap blijven slikken. Hij zei dat ik het dus heel rustig aan moet doen, niks mag tillen etc. en zodra de klachten erger worden weer direct terug moet komen. Ik had alleen niet verwacht dat het diezelfde nacht al erger zou zijn, had namelijk om de 5 minuten pijnlijke harde buiken, heel naar! Alleen het ziekenhuis is een uur rijden en die hele reis heen en terug 's avonds had me al geen goed gedaan, dus we wisten niet goed wat we moesten doen. Ook omdat ik natuurlijk een paar uur daarvoor nog helemaal gecontroleerd was en er geen weeenactiviteit ofzo was. Uiteindelijk om 2.30 nog in bad gegaan en magnesium genomen, daarna ben ik toch in slaap gevallen... De volgende ochtend (gisterochtend dus) voelde ik me al wat beter, had nog wel om de 10 minuten a een kwartier harde buiken, maar deze waren ook niet zo pijnlijk meer. Mijn vriend heeft nog naar het ziekenhuis gebeld, hij kreeg een andere gyn en die zei dat we het af moesten wachten en de gyn me echt wel al daar had gehouden als er een risico was geweest. In de loop van de dag begon ik me steeds beter te voelen en kwamen de harde buiken steeds minder vaak. Moest alleen we blijven liggen, want als ik ging staan of lopen voelde ik me meteen minder en werd ook mijn buik hard. Vandaag gaat het nog weer beter en ik ben nu weer iets meer gerustgesteld, hou alleen zeker tot maandag wel echt goed rust, was zo geschrokken... Ik hoop ook mijn baarmoederhals niet snel nog veel korter wordt, want dat zou niet goed zijn, dan moet ik als het goed is opgenomen worden en mag ik alleen nog plat liggen.
Heb ook besloten bij de gyn in het ziekenhuis te blijven, voelde me bij hem meteen veel meer op mijn gemak en vrij om alles te vragen, hij vertelde ook veel meer uit zichzelf, in tegenstelling tot de gyn die ik dus eerst had. Die deed zijn controle en echo en verder niks, erg vervelend... Maar ik was natuurlijk al een keer van gyn geswitched, dus dacht ook dat het aan mij lag... Nu weet ik hoe het ook kan zijn hier gelukkig. En ik ga in dat ziekenhuis bevallen, het is echt fijn om te weten dat je daar goed en vriendelijk behandeld wordt.
Sorry voor het hele verhaal, maar was zo bezorgd de afgelopen paar dagen, moest het even kwijt...