Nien, wat ontzettend balen en wat ontzettend oneerlijk!!! Dit mag gewoon niet gebeuren na zo'n tijd van wachten! Gaan ze vrijdag pas de opties met je bespreken? Ik heb zelf hele goede ervaring met van die pilletjes.... in hoeverre dat een goede ervaring kan zijn dan... maar de kans dat je dan geen curettage hoeft is vrij groot... Ik kan me voorstellen dat je niet wil afwachten tot het zelf komt...
Flower, bij ons deden ze ook geen IUI met 3... hoewel de kans wel klein was, was dat de afspraak in dit ziekenhuis werd er gezegd... De echoscopiste zei dat ze met 3 nog geen negatief vrij-advies hoefde te geven 😉 Ik kreeg wat medicatie betreft met de IUI 50 mg clomifeencitraat 5 dagen, en later vanaf dag 3 geloof ik puregon 50 mg. Ik had eigenlijk bijna alle keren met de eerste echo (dag 10 van m'n cyclus) een groot genoeg eitje :D. En super fijn dat ze ook op zondag IUI doen, dat doen ze hier ook niet... nu 2 weekjes afwachten.... vooral de tweede week is slopend vind ik...
Dani, gaat het alweer wat beter met je? denk vooral lekker aan jezelf! Dat is soms moeilijk, maar wel belangrijk! Jij en je kinderwens staan nu even op nummer 1, en niet je werk of andere dingen! En dan maar hopen dat de omgeving dat ook een beetje snapt... anders hebben ze pech, maar maakt het voor jou wel lastiger.
Saskia, hoe is het bij jouw?
Ik zit nu een week na de terugplaatsing... Het was maar een heeeel klein kansje, is duidelijk gezegd.
Ik weet inmiddels dat ik wanneer ik ongesteld wordt, direct weer mag beginnen met de decapeptyl (mits ik ook een test doe... voor de zekerheid).
Ik heb natuurlijk al een hele planning gemaakt wanneer dan wat is, maar goed, je lichaam bepaald toch echt zelf het tempo... dus we wachten maar weer af.
Stiekem natuurlijk toch nog een beetje hoop, maar ik weet gewoon dat de kans veel te klein is...
M'n collega wordt precies aan haar knie geopereerd als ik net voor de punctie moet, dus dat wordt nog leuk op mn werk... Maar goed, ook ik moet "gewoon" aan mezelf denken... zo moeilijk soms...
Mn schoonmoeder heeft weer aangeboden mee te gaan met de punctie (omdat ik na de punctie alleen achter blijf en mijn man eitjes en zichzelf naar voorburg moet brengen). Dat is wel fijn.
Mijn moeder snapt er weer niks van (weet niet dat mijn schoonmoeder mee gaat), en verteld hier doodleuk dat mn zusje ook met kind naar het ziekenhuis moet voor wat onderzoekjes, en dat ze maar heeft aangeboden mee te gaan, want ja, alleen met zo'n kleintje is ook zo vervelend...
Ik zou haar niet graag naast mn bed hebben, maar kan niet uitstaan dat ze dat dan wel voorstelt en bij mij absoluut niet meedenkt... toont wel weer aan dat ze er niks van snapt... ik zei al tegen mn man, als we straks een babytje hebben, en ze vraagt zoiets (ze vind het dan veel te leuk om mee te gaan), zeg ik nee, mn schoonmoeder gaat al mee, die was er ook in de tijd dat het minder leuk was om mee te gaan... Volgend manlief is mn moeder nou eenmaal zo, en is het de kunst me er maar zo min mogelijk van aan te trekken. Dat is wel zo, en dat weet ik ook, maar toch steekt het...
groetjes, Lisa