Daisy: onze kleine man heeft ook nog maar net mt 74 en dat is ook nog iets te groot, 62/68 past hij ook nog prima. Ben benieuwd, volgende week moet ik naar het cb, dan zullen we eens zien hoeveel hij gegroeid is. Balen dat Julie een beetje stout was, maar trek het je niet teveel aan, dat hebben alle kindjes wel eens. Max kan zich vreselijk aanstellen als een kindje iets van hem afpakt, ik laat het maar begaan, hij moet toch leren delen.
SB: wat leuk met geboortekaartjes bezig! Ons geboortekaartje zag er zo uit:
http://www.babygrafix.nl/geboortekaarten/geboortekaartBX100.html (maar dan met de naam Max erop uiteraard he! 😉 We hadden verder geen tekst erbij, daar zijn wij persoonlijk niet zo van.
Minka: sterkte dan de komende tijd met de meiden en de honden en geniet dan maar extra van je avondje uit! Doe geen dingen die ik ook niet zou doen he? (dan heb je zo'n beetje een vrijbriefje om te doen en laten wat je wilt 😉 )
Vicky: wat fijn dat Gilles zo braaf is geweest op de bruiloft en wat lief dat het zo emotioneel was voor je vriendin! Kan ik me best voorstellen.
Zon: ja ik weet dat jij ook al eens de kriebels hebt gehad of je wel of niet zwanger zou zijn! Ik vind die onzekerheid maar niets, laat het me maar gewoon zeker weten dan zien we daarna wel weer verder, maar ja, eind van de week heb ik hoe dan ook vast wel duidelijkheid.
Vandaag weer mijn eerste werkdag na de vakantie. Was wel heel raar. Het ging alleen maar over de overname en heb het er nog met mijn collega over gehad hoe vreselijk ik het vind dat hij weggaat! Was eigenlijk wel een heel fijn gesprek, want hij gaf ook te kennen dat hij mij dan ook het meeste gaat missen, wat me ook wel weer een goed gevoel gaf.
Toen we Max op gingen halen op het kdv schrok ik me dood. Ze hadden hem mee naar buiten genomen en goed ingesprayd met zonnebrandcreme, maar daar bleek hij niet tegen te kunnen dus zijn ogen waren helemaal rood en dik en zijn neus was helemaal rood en de snot stroomde eruit. Thuis was hij hartstikke verdrietig en wilde niet eten, dus maar even in bad gedaan en goed gewassen zodat er geen sporen meer van die troep op zijn lijfje zaten en vervolgens met een grote fles zo op bed gelegd. Hij leek wel dankbaar toen ik hem erin legde. Het arme ding, kon zijn ogen niet meer open houden. Wel balen dat hij niets echt heeft gegeten, want gisteren wilde hij ook al niets hebben... Ik hoop niet dat hij ziek wordt!
Ik voel me verder nog steeds erg moe, emotioneel en hongerig. Daarnaast echt ontzettend last van een schimmelinfectie dus morgen toch maar weer de huisarts bellen. Het is al de tweede keer deze maand, vreselijk vind ik het, ik voel me meteen zo viezig 😞