precious123 schreef:Hoezo ik ben bezig met een nieuwe/door start! 😛
Nieuw kapsel, nieuwe kleren, kledingkast opgeruimt + zomerklaar (2 vuilniszakken met kleren gaan weg).
A hole new ME 😃
Ik merk gewoon aan alles dat ik mijzelf probeer los te wrikken van het verleden, ik wil het niet vergeten, maar wel loslaten..
begin misschien nu pas te beseffen dat ik echt door moet, dus ben daar denk ik (on)bewust mee bezig.
Kan aan mijzelf merken dat ik mij irriteer aan bepaalde dingen..
zoals vanmorgen ook, ik ging naar het dorp om boodschappen te halen..
ik was bij de kruidvat en de action geweest en liep naar de auto om de spullen in te doen en daarna door te gaan naar de aldi.
maar toen ik een vrouw zag die nu al een 2e kindje heeft en zelfs nog later zwanger was dan ik, verging mij de zin om uberhaupt nog de winkel in te gaan.
Niet dat ik het een ander niet gun, maar dan krijg ik heel erg het gevoel dat ik stil sta.. iedereen gaat verder en krijg maar gewoon babies, raakt gewilt of ongewilt zwanger.. en wij: een kerngezond koppel die dezelfde wens heeft, krijgt gewoon NIKS! geen enkel teken van enige vruchtbaarheid.
Daarom ben ik ook een poosje niet hier geweest.. daarom reageer ik ook soms niet op berichtjes van jullie..
het is soms nog zo pijnlijk..
dat moet jullie niet weerhouden om niet te posten hoor!!!
Want dit zijn momenten dat ik er slecht tegen kan.. ik kan ook genieten van de verhalen..
maar op berichten die gaan over voedingen, tandjes die doorkomen, groeispurten etc kan ik gewoon niet meepraten en daar baal ik soms heel erg van, want dat benadrukt maar weer dat ik stil sta.
denk dat ik daarom heel graag verder wil met mijzelf.. ik wil niet stil staan!
maar weet ook dat de kans op een zwangerschap heel klein is.. dus wil ik ook verder gaan zonder deze sterke wens.. maar hoe doe ik dat?!
Precious meis ik begrijp jouw zooooooo goed!!!!
Ook ik reageer niet vaak (ben ook niet meer zo vaak op het forum) en ik begrijp precies wat je hierboven allemaal beschrijft...... 😞
Ik ben verdomme bijna 30 maar ik voel me vaak nog een tiener omdat ik ook sterk voel dat ik niet vooruit ga in het leven, bij volwassen worden hoort bij mij ook moeder worden......tuurlijk ik heb een hond en 3 katten tja dan ben ik hun moeder maar.......ik kreeg met moederdag van een vriend van ons bonbons omdat ik de mama ben van Sepp (onze hond) erg lief en grappig maar van binnen kan ik wel janken!!!!
En dan al die berichten in de krant van moeders die hun babytje hebben vermoord, hebben mishandeld enzo.....ongelooflijk!!! Waarom kan er dan in ons leven wat zo perfect is voor een klein mensje niemand geboren worden.
Afgelopen ongsteldheid kwam bij mij iets aan de late kant en ondanks dat het mij erg goed afging om niet teveel bezig te zijn met zwangerworden dacht ik heeel even, zou het dan toch? Een gelukstreffer??? Maar nee hoor tuurlijk werd ik gewoon ongesteld. Zelfs een gelukstreffer is ons niet gegund.....
Dit is echt het zwaarste wat ik ooit in mijn leven heb meegemaakt....
Maar diep respect voor jouw hoor Precious, wat jij hebt meegemaakt is honderd maal erger......
Jammer dat we niet bij elkaar in de buurt wonen Precious, denk dat wij best weleens een kopje thee zouden kunnen drinken 😉