Ik was ook wel nieuwsgierig, maar vond Rapley doodeng. Nu ze 7,5 maand is doet ze het prima. Dr banaan hapt ze zelf af. Onder het avondeten geef ik haar meestal wat groente van wat wij eten, een stronkje broccoli of paar sperziebonen. Meestal trekt ze een vies gezicht en er gaat nauwelijks eten in. Ik gebruik het dus meet lom haar bezig te houden, dan dat het haar voeding is. Daarnaast krijgt ze gewoon een potje oid.
Mijn ongesteldheid was nooit zo heftig, maar mijn emotieschommelingen wel haha. De week voordat ik ongesteld wordt wil ik emigreren, studeren, carriere maken, scheiden, nog een kind, verhuizen, etc... Als ik dan eenmaal ongesteld ben, dan is er weer rust in huis. Heel vermoeiend, kan absoluut niet op mezelf vertrouwen die week. Ik ben benieuwd wat de beste oplossing is. Ik heb er eerlijk gezegd nooit over nagedacht om de pil door te slikken.
Pusta, goede regeling zo! Ik had dat bij de eerste, mijn contract liep net af voor ik 30 weken zwanger was en het bedrijf zou failliet gaan, toen heeft mijn baas het toch nog tot mijn verlof doorgetrokken, omdat je anders buiten de zwangerschapsverlofregeling zou vallen en maar 70% ww zou krijgen. Nu betaalde het UWV miijn zwangerschapuitkering. Fkijn als de werkgever welwillend is ;). Ik wilde ook weten wat het werd om die reden. Je kunt je al veel meer binden inderdaad. Normaal zijn de winters hier ook behoorlijk grauw ;). Alhoewel ik het sinds 2 jaar wel meer in de hand heb. Denk ook dat dat kotm dat ik uberhaupt wat ouder en stabieler wordt. In mijn zwangerschappen, vooral het begin ben ik redelijk labiel. En de laatste week, als de bevalling eraan zit te komen, dan stort ik ook in :D. We hebben deze zwangerschap ook alles op scherp gezet, verloskundige uitgebreid geinformeerd, de kraamzorg, de huisarts, had zelfs al een psycholoog ingeschakeld haha. Mocht het misgaan dan zou nu iederen meteen reageren ipv het laten doorsudderen zoals bij de 2de. Ikzelf durfde niet aan te geven dat het niet ging. Ik had zelf gekozen voor zo snel nog een kindje en ik moest niet zeuren. Iedere moeder had het zwaar en op mijn werk kon ik echt niet zeggen dat het niet ging, had net een nieuwe baan, etc etc. Uiteindelijk letterlijk ingestort toen Milan 6 maanden was. Nu weet ik wel beter, zo ver laat ik het echt nooit meer komen. Bescherm mezelf continue, ben een stuk minder sociaal, maar ik vind het belangrijker dat de energie die ik heb gaat zitten in ons gezin. En wat je zegt, onvrede over je baan is ook een heikel punt. Nu heb ik 3,5 jaar een superleuke baan en werkgever, dat scheelt zoveel onvrede en stress.
Rebecca, ik werk bij een stichting die zich richt op gezondheidszorg in Afrika. Een paar PhD studenten, artsen en professoren bij ons in dienst. Ikzelf organiseer alle congressen en zakenreizen.
www.pharmaccess.org voor degene die het interessant vinden :D.