Rian-kippie schreef:
wel merk ik sterk dat ik persoonlijk enorm in ontwikkeling zit, denk anders over dingen na, word gewoon anders, en Erik blijft wel een beetje hangen in mijn ogen, dat zorgt op dit moment bij ons voor wat strubbelingen, ook ben ik wat zekerder van mezelf geworden de afgelopen jaren en dat heeft zijn uitwerking.. ik denk dat Erik dat ook merkt en dat dat soms voor wat wrijving zorgt.... waarschijnlijk is dat gewoon een fase..
Oke, even een verdere toelichting. Dit is namelijk zoooo herkenbaar!! Ik heb ook sterk het idee, wat zeker al begonnen is in de fase voor het zwanger worden, dat ik zo aan het veranderen ben, maar zeker ook al veranderd ben in de afgelopen tijd. Mijn man is heel erg gefocust op zijn werk. Dat is gewoon heel erg belangrijk voor hem. Vaak vroeg van huis en laat thuis. Werkweken van 60 uur waren niet vreemd, oké daar was zijn functie ook naar. Weinig tijd voor zijn dochter, weinig tijd voor mij en daarbij nog chagrijnig door huis lopen ook. En wat doe je zelf, je vangt thuis alles op. Gaat in zijn ontwikkeling mee, neemt zijn gemopper op de koop toe, regelt de dingen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Maar dat blijkt het dus achteraf niet te zijn. Ik was mezelf dus gewoon aan het wegcijferen. Uiteindelijk plan je je eigen dingen, spreek je vaker met vrienden af en zoek je je eigen vermaak wel. En nu in de vakantie wanneer het rustig is, hij had nu ook twee weken vrij, komt alles eruit. Ik heb een balans opgemaakt, waar staan we nu eigenlijk en wil ik dit wel zo? Ik ben mijn maatje uit het oog verloren, we doen weinig dingen samen en ik ben gewoon erg veranderd. Ik kom nu meer voor mezelf op, ben veel zelfstandiger geworden, laat niet meer zo makkelijk over me heen lopen en zoek de confrontatie ook steeds vaker op. De bom is dus ook gebarsten na Kerst en ik ben zelfs een nacht bij mijn ouders gaan slapen. Tja... die komt wel aan. Als een kip zonder kop is hij de dagen erna zo hard gaan werken voor ons. Ziet wat de afgelopen maanden, jaren met mij hebben gedaan en weet dat het echt anders moet. Oké, positief... maar wel verstikkend. Van het ene uiterste naar het andere uiterste, zo werkt het immers ook niet, dat ben ik verre van gewend. We hebben heel veel gepraat, maar zijn er nog niet (al vraag ik me nog steeds af of hij zich dat beseft). Het is moeilijk om dan je verwachting tov elkaar helder te krijgen. Erg moeilijk... Het heeft tijd nodig, maar vooral ook veel rust... Ik ga 7 jaar samen echt niet zo maar weggooien, maar er moet wel het een en ander veranderen. Dit houd ik niet nog jaren vol...
Zo... dat lucht op! :oops:
@Jolanda, geniet van je middagje in het zonnetje. Hier scheen hij straks ook, nu helaas weg. Heerlijk om wat extra vitamientjes buiten mee te pakken.
@JD, wow, wat goed dat je het zo lang nog hebt volgehouden. Top hoor! Zal zeker een slik moment zijn geweest. Knuffel...
@Lex, succes met je Zweedse oefeningen en straks voor je test. Spannend!!